🚀 go-pugleaf

Dnia 13.06.2012 J.F. <jfox_xnospamx@poczta.onet.pl> napisał/a:
> Dnia Wed, 13 Jun 2012 19:41:18 +0200, Latet napisał(a):
>> W 2D to już te hiperbole "czuję". Zabawa z cyrklem na papierze w kratkę bardzo 
>> pomogła. Natomiast nie umiem sobie wyobrazić jak to jest w 3D. Jaki kształt ma 
>> płaszczyzna? 
>
> Powierznia chyba, bo plaszczyzna to plaska powinna byc.
>
>> Hiperboli (jak antena hiperboliczna - o ile istnieje), czy może 
>> wynika z innego przekształcenia "płaskiej" hiperboli niż obrót wokół osi 
>> symetrii?
>
> nie, wlasnie takiego obrotu. Obracasz te kartke wokol linii laczacej oba
> ogniska, a narysowana linia hiperboli zatacza wtedy ksztalt ...
> hiperboloidy obrotowej.

Prościej to zrozumieć redukując 3d do 1d, czyli masz prostą i się na niej
chcesz spozycjonować. Masz 2 punkty odniesienia (2 'satelity') jeden więcej
niż 'wymiar' - o znanych pozycjach na prostej, oba wzdłuż prostej wysyłają
impuls i do Ciebie dociera ten impuls w różnym czasie. Proporcja tej różnicy
daje Ci pozycję na prostej względem punktów satelitek z momentu wysłania
impulsu. Układ równań w tym przypadku jest banalny - bo sprowadza się do
zwykłej proporcji podziału odcinka, mamy dane 2 pozycje i 1 różnicę w czasie i
jedno równanie.
GPS działa jw ale w 3d i dlatego wymaga co najmniej 4 satelitek, czym więcej
tym oczywiście lepiej. Oczywiście należy wprowadzić masę dodatkowych
poprawek na 'efekty' relatywistyczne, korekty orbit, geometrię kuli itd. ale
ogólny zarys jest taki sam.

Oczywiście satelity NIE są geostacjonarne.