🚀 go-pugleaf

W dniu 2016-04-01 o 14:47, Olin pisze:
> Dnia Fri, 1 Apr 2016 14:37:39 +0200, cef napisał(a):
>
>> Chętnie zapoznam się z uzasadnieniem tej tezy.
>
> Uważasz, że człowiek nie ma prawa bronić się przed agresywnym psem, co jest
> poglądem dość osobliwym.
> Ponieważ czytałem kiedyś o menelach, którzy mieli pecha zaatakować byłego
> komandosa i potem oskarżyli go o pobicie, nie jestem aż tak zdziwiony, do
> czego mogą posunąć się różni ludzie.

Nigdzie nie postawiłem takiej tezy, ale chętnie dorzucę kilka zdań,
które pozwolą zrozumieć moje stanowisko.
W tej historyjce brakuje mi pełnego opisu zachowania właściciela psa.
Człowiek ten rzuca zdawkowe "on nic nie zrobi" i nie reaguje na
dalsze zachowanie psa. Ale czy właściciel psa pozostaje dalej taki obojetny,
kiedy jego pupil zostaje potraktowany gazem? Nie reaguje żadnym słowem?
Trudno mi w to uwierzyć. Jeśli właściciel psa też jest bucem
(wybacz mi, że nieelegancko go nazywam, ale lubię być szczery - po prostu),
to raczej nie puszcza płazem takiej akcji. Jakoś to mi dziwnie w relacji 
jotemona wygląda.

Po drugie czy chodzenie po górach "z gazem" to jest jakaś norma?

Co zabieramy (zabierasz Ty, zabierają Twoi znajomi, koledzy) na górki szlak?

Jeśli do tego dodać przyznanie, że podstawowym sposobem rozwiązywania 
problemów z obszczekującym psem jest rzut kamieniem,
to raczej dochodzę do wniosku, że jotemon szuka tej konfrontacji, żeby 
sobie popsikać gazem. Nie bardzo wierzę, że na tym szlaku nie było 
możliwości obejścia
w bezpiecznej odległości

Tak odbieram całe to zajście. Niestety nie wiem jakie są fakty- dlatego
na początku podrzuciłem żartobliwy opis zdarzenia ze strony psa.
Jestem ciekaw relacji właściciela psa :-) wtedy mielibyśmy coś jak w
  Rashomonie Kurosawy.

Nie odbieram nikomu prawa do obrony przed agresywnym psem,
ale tutaj mam wrażenie, że konfrontacja była sprowokowana.

> Przy okazji zauważyłem, że masz niemiły zwyczaj rozkazywania innym, co mają
> robić i nazywać ich w sposób nieelegancki.

Rozkazywanie to raczej były sugestywne porady.
Staraj się unikać, przeczytaj, musisz popracować - czyniłem to z dobrego 
serca,
i nie było to jakieś bezwzględne żądanie.

Przez wiele lat wędrówek górskimi szlakami obszczekiwało mnie tysiące
kundelków czy większych psów, może kilka razy poczułem się na tyle 
zagrożony,
żeby sięgnąć choćby po kij i się oganiać. Nigdy jednak nie spowodowało 
to u mnie
chęci posiadania podczas takich eskapad niezbędnego ekwipunku do rażenia 
psów.
Albo więc wśród psów nastąpiło też owe zdziczenie obyczajów, które ktoś 
tu zauważył
pośród dyskutantów, albo ktoś z definicji zakłada, że musi utorować 
sobie drogę
i nie bierze pod uwagę pokojowego minięcia się na szlaku.