🚀 go-pugleaf

Dominik Tyralski <dominikt@poczta.fm> napisal:
> Ostatnio, na wykladzie, spotkalem sie z nastepujaca definicja (autorem jest
> bodajze Tatarkiewicz):
> "Sztuka jest odtwarzaniem rzeczy lub konstruowaniem form, badz wyrazaniem
> przezyc, jezeli wytwor tego odtwarzania, konstruowania, wyrazania jest
> zdolny zachwycac, badz wzruszac, badz wstrzasac."

Moje pojmowanie sztuki odpowiada bardziej sredniowiecznu niz naszemu
postmodernistycznemu bagienku. Dlatego nie zgadzam sie z czescia definicji,
ktora operatorem "badz" odzdziela kryteria takie jak wstrzas i zachwyt. Wytwor,
ktory tylko wstrzasa (co dopuszcza definicja) NIE jest dla mnie sztuka. Takie
dzialania traktuje jako osobliowsc, wypaczona dzialalnosc rozrywkowa albo ujscie
frustracji autora, ale pod zadnym pozorem nie traktuje tego jako sztuki.
Skutkiem takiej definicji, artysci uzyskali immunitet, pozwalajacy im bezkarnie
podnosic do rangi sztuki wynaturzenia psychiki i chore, industrialne wizje ich
zmeczonych umyslow. Sztuka jak wiekszosc dziedzin zycia rzadzi sie prawami
ekonomii - w tym wlasnie momencie moja pewnosc sadow podlega duzej probie -
dzialalnosc tworcza, opakowana w nimb sztuki,  ktora tylko i wylacznie ma
wstrzasac znajduje jednak odzew po stronie popytu, ktory w ten sposob weryfikuje
jej wartosc i nadaje sens istnienia. Czyzby kolejny dowod na kres naszej
cywilizacji? Dawno temu sztuka byla synonimem piekna - miala rodzic wzniosle
uczucia zachwyt i wzruszenie. Piekno bylo wartoscia obiektywna, bo pochodzilo od
Boga. Sztuka byla bardzo pokorna, bo zawsze spelniala wartosc uzytkowa - artysci
byli tylko rzemieslnikami, obdarzonymi szczodrze talentami, ktore przekazywali
reszcie spolecznosci. Tym samym sztuka byla blizej przecietnego czlowieka, a
artysci sumiennie zarabiali na chleb. Co mamy teraz? Artysci to hermetyczna
spolecznosc zyjaca w symbiozie z krytykami, odcieta od zycia codziennego, czesto
pogardzajaca "zwyklym" czlowiekiem. Byc moze slepa uliczka, w ktora IMHO trafila
sztuka wspolczesna, wynika z podswiadomej frustracji bezuzytecznoscia tworczosci
wszelkiej masci artystow.
--

[  d z e r r y  ]