🚀 go-pugleaf

2 sezon jest zdecydowanie lepszy od 1 serii i to pod każdym względem. Mamy
tutaj też słabsze odcinki (tak jak w każdej serii), ale z wyjątkiem Aubrei nie
ma jakiegoś wybitnie kiepskiego; w najgorszym wypadku są przeciętne.
Oczywiście to twórca serialu i duet Morgan-Wong rządzą w tym sezonie. To ich
odcinki są na przynajmniej dobrym poziomie, choć trzeba przyznać, że i
pozostali scenarzyści potrafili czasem mile zaskoczyć (jak np. Sara Charno
odcinkiem The Calusari). Oprócz CC oraz Morgana i Wonga stałym scenarzystą
serialu od 1 serii w ekipie 1013 jest też H. Gordon (obecnie jeden z głównych
scenarzystów i producentów serialu „24”). Ale niestety nie każdy jego odcinek
można zaliczyć do udanych (choć i Carterowi zdarzyć się w 2 serii jeden gorszy
odcinek Red Museum). 
Nawet jeśli pomysł wydaje się być ciekawy (jak w przypadku Fresh Bones i Dod
Kalm), to jednak czegoś brakuje tym odcinkom, aby uznać je za przynajmniej dobre.
W 2 serii w roli reżysera zadebiutował Carter i trzeba przyznać, że odwalił
kawał świetnej roboty epizodem Duane Barry (potrafi zrobić też nie tylko
eksperymentalne dzieła, ale i typowe klasyczne XF).
Warto też w tej serii zwrócić uwage na debiuty nowych scenarzystów w ekipie
Cartera jak Franka Spotnitza (End Game) czy Vince’a Gilligana (Soft Light), a
zwłaszcza na Darina Morgana, którego Humbug zyskał od razu status jednego z
najlepszych odcinków serialu.
Nie przypominam sobie, aby inny scenarzysta debiutował w XF na aż tak dobrym
poziomie jak D. Morgan (no, może poza autorem Orisona z 7 serii).
A wracając do debiutu Cartera – odcinka, który jest pierwszym epizodem
mitologicznym w serialu, czyli nie tyle poświęconym UFO i różnego rodzaju
spiskom (jak miało to miejsce w 1 serii), ale przede wszystkim epizodem, w
którym poruszane jest życie osobiste agentów.
Ta zmiana, która zaszla w 2 serii trzeba przyznać, że wyszła Archiwum na
dobre. Co ciekawe Carter wcale nie zamierzał iść tą drogą i gdyby nie ciążą
Anderson pewnie ten sezon jak i kolejne wyglądałyby tak jak 1 seria, i nigdy
by nie powstały takie perełki jak choćby Redux (a co do ciąży aktorki, to
ciekawie obserwuje się w ostatnich odcinkach 1 serii i pierwszych 2 jak ekipa
próbuje ukryć postępującą metamorfozę aktorki). A właśnie dzięki tego typu
odcinkom DD i GA mogli pokazać na co ich naprawdę stać.
Zresztą już w tej serii widać wyraźną poprawę w ich grze. GA pokazała trochę
dobrej gry  np. w Irresistible, ale i DD podciągnął się aktorsko. Zwłaszcza
świetnie wypadł właśnie w mytharcach, choć i w standalonach nieźle wypadł. Za
wiele filmów z DD nie widziałem (tylko Kalifornie z 1993 roku z B. Pittem,
skądinąd dobry film), więc trudno mi go oceniać w innych rolach, ale jako Fox
Mulder spisuje się pierwszorzędnie. Tak jak np. Kyle McLachlana
wielu widzów kojarzy tylko z rolą agenta Coopera (choć miał też parę innych
dobrych ról), podobnie sprawa ma się z Duchovnym. Po prostu nie można sobie
wyobrazić innego aktora w tej roli, chyba nigdy DD nie uwolni się od szuflady
w jaką wpadł.
Do Skinnera i CSMa, których poznaliśmy w 1 serii dochodzą kolejne stałe
postacie jak m. in. Krycek (wole go nawet od CSMa) czy X (mój ulubiony
informator).
Jak w każdej serii tu też mamy sporo dobrego aktorstwa, zwłaszcza zapamiętam
D. Morgana w The Host (choć nie jestem pewien czy słowa uznania powinny się
należeć bardziej ekipie odpowiedzialnej za kostium potwora, ale z drugiej
strony w Small Potatoes w 4 serii też nieźle wypadł),  T.Todda w Slepless
(bardziej znany jako Candyman), S.Railsbacka/ D. Barry’ego, CCH Pounder jako
agentke Kazdin w debiucie rezyserskim Cartera,  N.Chinlunda czyli D. Pfastera
oraz  T. Shalhouba (znanego z roli detektywa Monka) w Soft Light .
Warto też zwrócić uwagę na chłopaka w Calusari, aktorów wcielających sie w
pacjentów w Excelsius Dei i na całą obsade Humbuga (a zwłaszcza na M.
Andersona znanego z Twin Peaks czy V. Schaveliego w roli Lanniego).
Nie można też nie wspomnieć o muzyce Snowa, która jest coraz lepsza.
Szczególnie polecam muzyke w Slepless, Duane Barrry, 3 (teaser), One Breath,
Firewalker (scena gdy agenci lecą helikopterem), Colony/End Game, Dod Kalm
(piękny kawałek w koncówce, gdy Scully pisze
w dzienniku swoje przemyślenia), F. Emasculata, Soft Light  (teaser).
Podsumowując 2 sezon jest jednym z lepszych sezonów. Może do najlepszych mu
jeszcze trochę brakuje, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by nie uznać serii
1994/95 za bardzo dobrą.
Little Green Men 4.5/6
The Host 5
Blood 4.5
Sleepless 4.5
Duane Barry 5.5 
Ascension 5
3  4.5/6
One Breath 5.5 
Firewalker 4
Red Museum 3.5 
Excelsis Dei 4.5
Aubrey 2.5
Irresistible 5
Die Hand Die Verletzt 5
Fresh Bones 3.5
Colony 4.5
End Game 4.5
Fearful Symmetry 3
Dod Kalm 3.5
Humbug 5.5
The Calusari 5
F. Emasculata 5
Soft Light 4
Our Town 3
Anasazi 5


-- 
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/