🚀 go-pugleaf

Niech wzór na powierzchnie sfery będzie taki: 4PIr[kwadrat] czyli 4 razy 
PI razy promień do potęgi 2. I niech sfera będzie powierzchnią blokady 
planety mniej - więcej wielkości Ziemi, czyli dla uproszczenia rachunków 
6000 km. Niech jeden gwiezdny krążownik zajmuje kwadrat 10x10km o 
powierzchni 100 km kwadratowych.
Wtedy:
promień (r) do kwadratu wynosi 6000 x 6000 = 36000000 kilometrów 
kwadratowych
PI niech równa się 3,14
4=4
I wtedy:
4x3,14=12,56
12,56 x 36000000 = 452160000
Mamy powierzchnię 452160000 km kwadratowych
Jeden krążownik zajmuje powierzchnię 100 km czyli do zablokowania 
planety potrzebujemy 452160000/100 czyli:

4521600 krążowników. Cztery i pół miliona. Mylę się?

Dlaczego o tym piszę? Gdyż w Zemście Sithów są owe gwiezdne okręty 
upakowane gęściej nawet niż co 10 kilosów. Na kupie wszystko siedzi. Ile 
tego musiało być?

We Mrocznym Widmie zaś mamy blokadę tylko na równiku i niejasne jest 
postępowanie miejscowych, którzy łatwo mogli odlecieć lecąc wzdłuż osi 
obrotu. Ale widocznie świadomość istnienia 3 wymiarów okazała się 
niedostateczna.

Mówiąc krótko mamy tu przejaw impotencji twórczej autorów, połączoną z 
impotencją poznawczą.

Gwiezdne Wojny (zwane dalej Nową Nadzieją) były przełomowym filmem w 
historii kina z uwagi na efekty specjalne raz ale i samą historię dwa. 
Przetworzenie tradycyjnych toposów kulturowych, dodanie różnych motywów 
itp stworzyło fabułę, którą naród chciał oglądać. Potem podobny zabieg 
udał się w Matrixie. Film miał plusy i rozliczne minusy traktujemy wciąż 
jako ciekawostki. Np. funkcjonariusze Imperium puszczający wolno szalupę 
ratunkową z robotami urągają elementarnej inteligencji widza. Atak na 
Gwiazdę Śmierci wszedł do kanonu kina, mimo że nie ma żadnej przyczyny 
dla lotu w tym całym tunelu. Miałem nadzieję, że w następnych filmach 
będzie lepiej. Nie jest:

"Nowa Nadzieja", rok 1977, sekwencja początkowa: jeden statek kosmiczny 
ucieka przed drugim. Poruszają się, z niewielką względną prędkością, ale 
zawsze. Prostoliniowo, bez uników, bez manewrów. Niemniej jednak. "Łotr 
1", rok 2016: nie poruszają się w ogóle. Flota wynurza się z 
czasoprzestrzeni i potem już nie przesuwa się. Chyba nawet nie strzela. 
Rola gwiezdnych okrętów ogranicza się do posiadania osłon, które są 
niszczone. I gapią się jeden na drugiego. Walczą myśliwce, poruszające 
się stadami. Skuteczny zasięg broni pokładowej mają mniejszy niż 
drugowojenne samoloty bojowe.

W Nowej Nadziei było jeszcze jakieś wyczucie odległości. Sokół Millenium 
miał lecieć na Alderaan jakiś czas, miał jakieś koje itp. Tutaj 
przemierzają galaktykę jakimiś promami, nie jedząc, nie śpiąc, ubikacji 
też nie ma. Ile czasu można tak lecieć? Czy w ogóle są tam miejsca 
odległe oraz bliższe?

Jakiś teoretyczny model działania tej całej hiperprzestrzeni powinien 
być a nie ma. Podobnie nie są w stanie rozpisać dynamicznie walk w 
przestrzeni kosmicznej. Jeśli umieścimy obok siebie wrogie eskadry w 
odległości ok. 20 km. to przy prędkości 50 km/h albo się miną, albo 
zaczną oddalać, słowem muszą manewrować. Nie umieją tego rozpisać. 
Cofnijmy się do czasów Pierwszej Wojny Światowej, kiedy to dochodziło do 
starć wrogich eskadr krążowników liniowych admirałów Beatty i Hippera. 
Poszukajcie sobie mapek i popatrzcie, jak dynamiczne były to starcia 
przy prędkościach okrętów rzędu 40 kilometrów na godzinę. A tu co? 
Mówiąc szczerze nie da się tego oglądać. Teoretycznie odległość 
skutecznego strzału z lasera to minimum 50 000 (słownie: pięćdziesiąt 
tysięcy) kilometrów. Nie trzeba tu brać żadnych poprawek i z 
prowadzeniem ognia poradziłby sobie dowolny telefon komórkowy. Ale niech 
będzie, że 10 000 kilometrów.