🚀 go-pugleaf

Ludzie zapomnieli już o seklelach i przestali porównywać Mandalorianina do 
nich, stąd się wzięła pewna fala krytyki. Z drugiej strony rzeczy w 
Mandalorianinie dzieją się podobnie jak w Nowej Nadziei, Imperium 
Kontratakuje i Powrocie Jedi. Trzeba przestać wozić się na leczeniu traumy 
po abominacjach Kathleen Kennedy. Nie wiadomo jednak czym to leczenie 
zastąpić? Finał drugiego sezonu zaleczył tą traumę dość skutecznie, 
poprzez pojawienie się spektakularnego Luke Skywalkera. W sensie tym 
Mandalorian jest ofiarą swojego sukcesu, który był duży. Zakończył się 
właśnie trzeci sezon, który nie różni się niczym od dwóch poprzednich. 
Widzę, że okazał się zbyt trudny w odbiorze i wymaga pogłębionej, a zatem 
spoilerowej egzegezy.

Jestem nieobiektywny krańcowo bo serial Mandalorian został skrojony pod 
moje, jakże wyrafinowane gusta. Jest to klasyczny serial utrzymany w stylu 
lat 80-tych i 90-tych ubiegłego stulecia. W tym Złotym Wieku seriale 
wyróżniały się sympatycznymi, „wyrazistymi, bohaterami, klarowną - co 
wcale nie znaczy - prostacką - fabułą, jasnymi widokami, dobrymi 
zakończeniami, w których jeśli ktoś już ginie - jak tu Gideon - to ma to 
istotne znaczenie, nie służy brutalizacji klimatu”[1]. Weźmy taką Drużynę 
A: w każdym odcinku dostawali zlecenie, zaczynali je realizować, łapali 
ich, wchodził plan B, jeszcze czasem wjeżdżała żandarmeria. I się to 
podobało. Ponieważ było tam dużo fanu to wyłapywanie różnych absurdów, 
dostarczało dodatkowego fanu. Prażą do siebie tam ogniem maszynowym i nikt 
nie ginie, zawsze wyciągną Mardoka z psychiatryka, itp. Tego było mnóstwo.

Mandalorian jest podobnie serialem epizodycznym: główny wątek jest okazją 
do zwiedzania różnych miejsc i przeżywania ciekawych przygód. Nie jest to 
współczesny serial stanowiący rozwleczenie filmu na 10 odcinków, przez co 
są tu dłużyzny i nuda. Dlatego też mylne są analogie do gier, w tym RPG. 
Są tam jakieś sajdkłesty itp. Ale takie coś w serialach było już dużo 
wcześniej.

Przyczyny mniejszej oglądalności można wyliczyć następująco:

1. Fatalny marketing Disneja, wielu potencjalnych widzów nie wiedziało o 
emisji. The Boys Amazona obwieszało plakatami każdy przystanek a ci 
zrobili 6 murali w całym kraju. W TV reklamy były? Nie trzymają się też 
terminu emisji: co roku przed Bożym Narodzeniem. Emisja Xięgi Bobusia też 
wprowadziła zamęt.

2. Wywalenie Cary Dunn.

3. Zaakcentowanie Bo Katan, co wywołało reakcję publiki. Nie jest ona 
wbrew pozorom elementem wokistycznym, posiada tylko elementy wokizmu. Ale 
ludzie są rozdrażnieni. Podobnie się zaczęli rzucać o pryzmat na okładce 
płyty Dark Side of The Moon Pink Floyd: że tęcza ma tam 6 kolorów. Ale to 
50 lat temu robili i nie o to chodzi. Naród jest przewrażliwiony i nie 
trzeba go drażnić.

4. Czy Disnej nie zaczął psuć serialu dokładając swoje trzy grosze? Ponoć 
w 2 sezonie Grogu miał opuścić serial ale kazali go przywrócić, bo 
zabawki.

5. Ludzie nie chcą zgodności z sekłelami, za którymi idzie ogólne 
dziadostwo Nowej Republiki, która jest zbędna.

6. Jeden chce tego, drugi owego. Jeden chce cameo różnych postaci jak 
Wielki Admirał Thrawn, a drugi nie chce. Podnoszą głowę zwolennicy nudy 
fabularnej z Andora. Zwolennicy Kenobiego nie podnoszą.

7 Mandalorianie są wierzący. [2]

8. Ludzie powkręcali się w jakieś absurdalne oczekiwania i potem się 
dziwią, że nie ma.

9. Nonszalancja kreatywna scenarzystów.

10. Scenarzyści nie radzą sobie z zaawansowaną techniką, lepiej by to 
wyglądało jako fantasy.

Dobra, pora teraz na część spoilerową, w której poruszę problematykę 
darcia łacha z sekłeli:
Spoiler
Mamy tu tradycyjne oplucie sekłeli:

1. Taran Holdo: tu też mamy poświęcenie statku ale ono ma sens i nie 
jakieś paliwo. PILOT WYSKAKUJE!!!.

2. Finałowa scena versus koniec Odrodzenia Skajłokera: fajne zakończenie, 
domek, żabki itp. versus absurdalna sceny samej Rey zakopującej miecze nie 
wiadomo po co na rodzinnej farmie Luka i przywłaszczającej sobie nazwisko 
Skywalker.

3. Grogu nic sobie nie przywłaszcza tylko zostaje adoptowany i się teraz 
nazywa sir Din Grogu.

4. Zbrojmistrzyni jako antyteza Holdo: Zbrojmistrzyni jest mądra a Holdo 
głupia.

W 3 sezonie mamy trójkę głównych bohaterów: Grogu, Bo Katan i Din Djarin, 
czyli Mando. Głównym wątkiem jest jednoczenie Mandalorian i odzyskanie 
planety Mandalora. W skrócie: Bo Katan przechodzi przemianę i wyzbywa się 
egoizmu. Wcześniej pragnęła koryta, obecnie walczy o swój lud i jego dolę. 
Grogu rozwija swe zdolności. Obecnie jego główną mocą jest zdolność do 
neutralizowania negatywnych emocji, będących pożywką dla ciemnej strony. 
Potrafi godzić zwaśniony element szukający guza. Wyraźnie Szuka też 
towarzystwa i kompanów. Akcentem humorystycznym jest pasowanie go na 
rycerza. Tak – Grogu zostaje rycerzem.

image
Bo Katan jest postacią znaną fanom z kreskówek, tutaj widzimy jednak jej 
wyraźny rozwój. Wcześniej walczyła o koryto, po spotkaniu mitozaura walczy 
już o dobro Mandalorian, starając się ich zjednoczyć i odzyskać planetę. 
Wszystko szło tu w stronę miłości z Dinem, niestety nie ma tu związku na 
razie. Silna, dzielna, niezależna nie może mieć męża. Ale będzie następny 
sezon, możemy zatem żywić nadzieję.

Mando pokazuje nam swe zdolności detektywistyczne, widzimy że potrafi 
docenić starania Bo Katan, widzimy że zjednoczeni pokonują Moffa Gideona u 
jego pomagierów. Złośliwi mawiają, że w finale mamy obraz normalnej 
rodziny: chłopak, dziewczyna, dziecko.

Serial od ręki rozwiązuje różne problemy, zaprzątające łepetyny widzów: 
pogodzenie zdejmujących kaski z niezdejmującymi, rzekomy konflikt Bo Katan 
z Mando. Publika się nakręciła tym konfliktem a tu ni ma. I płacz. 
Własność Czarnego Miecza.

Co do wykonania to estetyka wypada zadowalająco. Jasne plany są, jak jest 
ciemno to dlatego, że jest ciemno a nie dlatego, że oszczędzają na 
żarówkach. Widać natomiast ograniczenia użytej technologii, np. mało 
statystów. Ale nie siedzą cały czas na pustyni, tylko widzimy 
Coruscant.Mamy walki z potworami, mamy utarczki kosmiczno-powietrzne. Co 
do muzyki to muszę przesłuchać, bo niezapadła mi w pamięć.

O poszczególnych odcinkach zrobię oddzielny wpis, bo są tego warte. 
Doceniam natomiast zakończenie bo jest zamknięte. W zasadzie serial można 
by zakończyć w tym momencie i będzie OK. Podobnie jak Orville, które chyba 
padło. Wy też doceńcie ten miły gest, szczególnie cenny w dobie mody na 
kancelowanie seriali między sezonami.

image
Może powinni serial skończyć na 2 sezonie? Bo – jak pisałem – publiczność 
się zmieniła. Albo dopracować go fabularnie? Kto pamięta jeszcze 1 odcinek 
1 sezonu: tam mają drzwi które jak coś przecinają gościa na pół? Kto 
zamontuje takie mordercze drzwi? Nie wynaleźli jeszcze plandeki od Żuka i 
na mrozie jeżdzą TAXI cabrio. Kto normalny będzie jeździł taksówką -
kabrioletem po mrozie? O absurdach fabularnych tamtych sezonów pisałem. 
Trzeci nie jest ani lepszy, ani gorszy. Publika jest za to rozpasana. 
Porównajcie sobie to wszystko do Odrodzenia Skajłokera, gdzie walka 
finałowa jest jednak słabsza. Ponoć tam Palpatine się sam wykończył, bo 
Rey tylko odbijała jego błyskawice. Tutaj zaś Moff Gideon został 
podsmażony w wybuchu, ergo nikt go nie zabił też. Nawet stosunkowo proste 
jego krętactwa przerastają horyzonta odbiorcy. Jak mówi, że go w zasadzie 
klonowanie nie interesuje to znaczy, że ma fioła na punkcie klonowania.

Podsumowując: Trzeci sezon Mandalorianina jest super i dobrze się ogląda. 
Jest to moja opinia bo ja ją wyrażam.

Przypisy:

1. http://trek.pl/forum/topic/the-mandalorian/page/9/#post-253443

2. https://www.salon24.pl/u/smocze-opary/1290162,porozmawiajmy-o-wierze-
spoiler

O Mando: https://www.filmweb.pl/serial/The+Mandalorian-2019-813197

Twórcy: Jon Favreau, Dave Filoni i inni. Kathleen Kennedy NIE.