🚀 go-pugleaf

        Witam!

        Jako, że ruch na grupie taki sobie, to pozwolę sobie napisać parę
słów o niedawno obejrzanym filmie. „The Dark” (przetłumaczone przez 
nadmiernie kreatywnego tłumacza jako „Życie za śmierć”) jest IMHO mocno
nierówny, ale w sumie nienajgorszy.

        Mamy tu celtycką mitologię, neopogańską sektę, amatorską
neurochirurgię, mordercze owce, relacje ojciec-matka-córka, a wszystko
to w scenerii walijskiego wybrzeża. W sumie z wszystkich pomysłów 
scenarzystów można by zrobić o wiele lepszy film, ale „The Dark” da 
się oglądać.

        Początek filmu to kiepski niby-horror. Matka z córką jadą
odwiedzić ojca zamieszkałego na walijskim zadupiu. Oczywiście
obowiązkowy „wyskakujący potwór”, który raczej irytuje.

        Potem zwiedzanie obowiązkowej farmy na odludziu i legendy o
mieszkającej tam kiedyś sekcie, której wszyscy członkowie popełnili
samobójstwo. A potem mała się traci, tj. widzi coś wodzie i zostaje po
niej tylko trampek.

        Od tej chwili zngxn mnpmlan jvqmvrć eóżar emrpml, xbłb qbzh
mnpmlan ovrtnć qmvrjpmlan avrżlwąpn bq cvęćqmvrfvępvh yng itp.

        Film staje się ciekawy dopiero od połowy: coraz mniej horroru,
za to zaczyna się robić bardziej „psychologicznie” i mniej
realistycznie. W pewnym momencie akcja przenosi się w mnśjvngl i te sceny
bardzo mi się podobały. Najlepsze jest zakończenie, wcale nie dlatego,
że widza zaczyna już boleć dupa — gdy już spodziewamy się unccl raqh, 
gb bxnmhwr fvę, żr wrqanx zngxn qnyrw wrfg j mnśjvngnpu, n mnzvnfg
póexv qb żlpvn jeópvł qhpu Roevy.

        Podsumowując: fajnie się ogląda, dobra obsada, im bliżej końca,
tym robi się ciekawiej. Ale można wymienić liczne wady: przynudzanie,
niekiedy brak logiki, np. gdy onoxn avr cbgensv bgjbemlć fxemlaxv. Gb j
Jnyvv whż avr zn śyhfneml? Nie jest to też niezwykle oryginalny tytuł:
wszystko to już gdzieś było.

-- 
Trzy Zasady Gwarantowanego Sukcesu:
1. Nigdy nie ujawniaj wszystkiego co wiesz.
2.
3.