🚀 go-pugleaf

On Sun, 09 Apr 2006 02:37:34 +0800, Joanna B. <sasbat@wp.pl> wrote:

> Witam, jestem m³odym akustykiem, czy kto¶ ma jakie¶ linki, gdzie sie  
> dowiem
> jak odpowiedniop ustawic korekcje dla gitary akustycznej, basowej, i  
> wokalu.
>
>

Jeśli chcesz być młodym i jeszcze dodatkowo dobrym, a może nawet wybitnym  
akustykiem, to nie ustawiaj żadnej korekty.
Fakt, że możesz to zrobić wcale nie znaczy że musisz czy nawet powinieneś.
Najlepsze audiofilskie nagrania jakie tylko są na rynku (chesky, mobile  
fidelity etc.) są robione jednym mikrofonem stereo, który po wzmocnieniu  
idzie do urządzenia rejestrującego.
:-)
Pozdrowienia
Roman
PS. Ostatnio potwierdziłem swoje smutne przypuszczenia nt. dlaczego  
nagrania obecne (jazz) brzmią często gorzej, niż nagrania z końca lat  
60-tych czy z 70-tych. Moją teorią którą miałem, było przypuszczenie, że  
jakieś 40 lat temu realizatorzy dźwięku dostali sprzęt który był w stanie  
nagrać muzykę wiernie. I skoro mogli, to używali go do właśnie tego.
Od tego czasu wyrosła nowa generacja akustyków która nie pamięta, jaką  
radością było usłyszeć wysokie tony (czy też brak szumów) !
Nie znałem jednak nikogo, kto byłby odpowiedzialny za całokształt  
projektu, a o którym miałbym wysokie zdanie.
Kiedy jednak dorwałem płytę Fiony Burnett "Soaring at Dawn" wyczytałem, że  
producentem, inżynierem nagrania, oraz autorem masteringu był Malcolm  
Stanley którego ceniłem. Wysłałem do niego e-mail i wywiązała się  
korespondencja. Finalnie (bo moje pytania były dość ogólne by nie  
sugerować żadnych odpowiedzi) zapytałem: "dlaczego talerze od perkusji nie  
brzmią jak metal uderzany przez drzewo tzn. metalicznie?" I dostałem  
odpowiedź której się obawiałem: "brzmiało to zbyt jaskrawo" (sounded too  
bright).
Dostajemy więc muzykę w zależności od upodobań realizatora/ów.
Na szczęście nie jestem sam w swoich upodobaniach do wiernego dźwięku.
Cały katalog nagrań Rudego VanGelder'a jest wznawiany gdzie on robi tylko  
nowy, cyfrowy mastering. U niego zawsze było minimum ingerencji - po  
jednym mikrofonie na instrument, nic nie przemieszczało się pomiędzy  
kanałami, nic nie było "mixowane" (poza ustawieniem poziomów  
poszczególnych instrumentów). Perkusja zawsze w prawym, fortepian w lewym  
(ci którzy słuchali kiedyś używanych płyt analogowych wiedzą dlaczego...)  
;-)
-- 
Using Opera's revolutionary e-mail client: http://www.opera.com/mail/