🚀 go-pugleaf

MDK wrote:
> Co ma do chloery trud czy tez stopien trudnosci z dumą.

To Ci wytlumacze. Wyobraz sobie ze zaczynasz nowy projekt.
Np. komputerowy system sterowania linia ciaglego odlewania stali.
Proces opisany setkami parametrow i zaleznosci, sterujacy urzadzeniami
wartymi miliony dolarow. Zaczynasz sie przez to przedzierac, krok
po kroku. Masz probelmy ale je stopniowo rozwiazujesz. Trwa to 
np. 2 lata. I przychodzi taki dzien, ze idziesz na obiekt i widzisz
rozruch: z maszyny odlewniczej zjezdza pierwszy wlewek. Tego co sie
wtedy czuje nie da sie niestety wytlumaczyc czlowiekowi ktory
cale zycie siedzi za biurkiem i przeklada papierki (jakkolwiek
jego praca bylaby pozyteczna). 
Informatyka drogie Panie i Panowie to nie tylko PC na biurku i edytory
tekstow, excele i inne accesy. 
Kiedy lecicie samolotem na wysokosci 10 km z predkoscia 950km/h nawet
sobie
nie zdajecie sprawy ze wasze zycie zalezy od dziesiatek/setek systemow 
komputerowych. Chcielibyscie aby takie systemy
projektowali/implemnetowali
14-latkowie albo zlote raczki, ktore opanowaly Delphi?
Jesli ktos mowi ze Informatyka to taki sam zawod jak np. Piekarz, to 
chyba nie rozumie jak wielka jest roznica odpowiedzialnosci? Na jednej
szali
zakalec a na drugiej ludzkie zycie lub milionowe straty. 
Jest oczywiscie wspolny mianownik: kazdy zawod powinien byc wykonywany
rzetelnie i uczciwie.

> Ja jestem dumny ze swoich dzieci bo nauka im przychodzi latwo.
> Gdyby byli tumanami lub zdobywali wiedze w znoju i trudzi
> wcale bym nie byl z nich dumny.

A ja bylbym dumny bo widzialbym ze nie boja sie wyzwan i maja
twarde charaktery. 

Mirek