🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Marsjanin" <mars@marsjanin.tk> napisał w wiadomości 
news:pan.2016.05.19.23.01.21@marsjanin.tk...
> Dnia Thu, 19 May 2016 02:05:43 +0200, ACMM-033 napisał(a):
>
>> No... a w Łodzi? Czy tam nie zrobi się z tego jednak osiemsettrójka?
>> :)
>
> Osiemsetpiątka. :) 803N to były wąskotorowe 102Na. Nie wiedzieć czemu.

Ach, noszqrna, osiemsetki mi się pokićkały - cóż, przeciążenie sensoryczne, 
czy jak to zwą... Faktycznie, osiemsetpiątka :)

> Bo 102N na wąskim to były 802N.  Ktoś chyba miał w tamtych latach kaca
> nad dokumentacją.

Albo mu się literki "nie mieścili", bądź "gryźli się" z czymś i musieli coś 
wymyślić, żeby... a w rzopu... łeb mi ma jeszcze trochę posłużyć... O... 
albo za łatwo było, więc koniecznie trzeba było sobie utrudnić.
Do stodwójek mam szczególny sentyment, nawet większy, niż do parówek, 
którymi po prostu się jeździło, póki były. A stodwójką, w Krakowie, właśnie 
głównie stodwójką, jeździłem DO BABCI (lub od niej, jeśli tam była 
miejscówka, ale potem się wracało...). Dzieciakiem jeszcze byłem i dziwiłem 
się, co zrobiono mu, temu tramwaju, że on taki dziwny pośrodku (bazą do 
porównania oczywiście była parówa). Ale najważniejszy był cel podróży, a z 
tym nierozerwalnie wiąże się stodwója, których spore ilości, uroczo pędziły 
chyba pełnym gazem po Mogilskiej, wydając charakterystyczny hałas "du-du 
du-du, du-du du-du, du-du du-du" chyba na łączeniach szyn. Środkiem nocy 
rzecz jasna :) Dodatkowo niektóre z akompaniamentem przekładni napędowej 
:)))
Najmilsza dla mnie kołysanka :)) Dużo bym dał, żeby choć jeden raz jeszcze 
tak nockę tam spędzić!

>
>> Trochę  sobie   myślałem,  czy  oni   tak  nie  robią   na  przykład
>> przestawiania  zwrotnic  prądem,  lub   bez  prądu,  ale  jakoś  nie
>> dopatrzyłem się takich urządzeń.
>
> To by  było z poborem  lub bez (na „luzie”),  jak dawniej u  nas. Brak

No, kojarzę temat, tam zdaje mi się był opornik, który był zapięty między 
przewód jezdny, gdy tram wjechał na sanki, wykrywany był ten fakt, a 
uzależniając od wywołanego zgodnie z prawem Oma spadku napięcia, ustawiało 
zwrotnicę... Skoryguj... nie pamiętam, czy sam fakt wjazdu (a nie prąd/bez 
prądu, bo to jestem w stanie sobie wyobrazić) był wykrywany przez te 
"sanki", choćby po to, by zwrotki nie przełożyło pod składem, czy to 
bardziej w okolicy samych szyn... Inaczej znów mógłby się jakiś tram we 
własną dupę pocałować.

> kija na  drucie raczej  niewiele by zmieniał.  Raczej masz  (czy może,
> mamy) rację z tą zaniedbaną siecią.

No, na tym dużym placu, to niespecjalnie miał cokolwiek do przestawiania, 
więc jednak sieć ledwo dysząca.

>
> Ale i u nas nie brakło kozaków. http://gg.gg/415sr

Za lat przed stanem wojennym, powiedzmy, druga połowa 70., widziałem taki 
incyden...cik... Warszawa, jakiś przystanek, czy przejście dla pieszych, 
czasy, gdy tylko parówy, nawet chyba sporo solówek, choć nie pamiętam, czy 
to była solówka. Kojarzyłem już, jak wygląda dobry ptg, więc z mety 
zajarzyłem, że ów napotkany dobry już nie był. Motorman próbował to chyba 
ściągnąć, aby się jakoś ułożyło, potem puścić, by mógł jechać. Proby jazdy 
kończyły się obfitymi fajerwerkami z powodu słabego styku. Parę minut się 
tak pieprzył, aż chyba się wku...wnerwił i z takim zdeformowanym jakos się 
poturlał dalej, oczywiście, wyjątkowo obficie iskrząc efektami świetlnymi. 
Nie pamiętam, czy to solówka, czy dwuskład, w każdym razie tram odjechał o 
własnych siłach. Tak mi się przypadek spod linku skojarzył, umiem nawet 
opisać wygląd deformacji, choć minęło ok. 40 lat. JTZ - wyobraźmy sobie 
klasyczny ptg, w formie rombu. Bierzemy ślizgacz, ciągniemy do tyłu. Romb 
niemal sie prostuje, a sam ślizgacz odchyla, więc styk jest daleko gorszy. 
PTG tak zostaje, motorman bezskutecznie próbuje to uładzić, w końcu 
znerwiony wsiada i powoli odjeżdza. Ewidentnie coś pękło i "nie trzyma 
pionu". Z perspektywy tego linku, ciekawi mnie dziś, jak sobie właśnie 
poradził na skrzyżowaniach, bo nie wiem, czy był w stanie wachlować kijem w 
odpowiednich momentach. Chyba nawet z ludźmi pojechał, na szczęście, kij nie 
był pod włos. I jeszcze mi pamięć usiłuje podpowiedzieć, ze motorman mógł 
nie być sam, chyba, że mu próbował pomóc inny... ale na pewno odjechał bez 
wspomagania.

-- 
Wyindywidualizowaliśmy się
z rozentuzjazmowanego tłumu
prestidigitatorów.