🚀 go-pugleaf

W dniu 11.12.2023 o 20:04, ir...@post.pl pisze:

> Akurat w tych latach byłem blisko tych dwóch "operatorów" i wiem, że sam MON, oczywiście
> po transformacji analog-->cyfra (PKP zresztą też - w tym samym czasie), znacznie przerastał swoją siecią/liczebnością/zasięgiem
> zasoby PKP. Liczebnością abonentów nie będę szastał, bo jedna i druga strona dość skutecznie, z przyczyn oczywistych, z tym się kryła.

Ja też byłem blisko, nawet bardzo, operatorów, i wiem jak wyglądała 
łączność między jednostkami/garnizonami wojskowymi. Była wykorzystywana 
głównie infrastruktura dalekosiężna PPTiT, a potem TPSA, zresztą po to 
to były tworzone te instytucje. Do tego stopnia, że jak na drugi co do 
wielkości poligon w Polsce przyjechali Holendrzy czy tam Duńczycy na 
ćwiczenia NATO i zażyczyli sobie na środku tego poligonu 2-3 ISDN-y, to 
tylko dzięki ludziom i zasobom TPSA ćwiczenia się odbyły.
Im(Duńczykom, Holendrom) w pale się nie mieściło, że w latach 
dziewięćdziesiątych/dwutysięcznych ktoś jeszcze korzysta z 
łącz/telefonów analogowych, co zaproponował im komendant poligonu.

Nie trzeba znać dokładnych danych oficjalnych, wystarczy to oszacować.
MON w szczytowym okresie liczył prawie 150tys. żołnierzy zawodowych, PKP 
około 350tys. pracowników i co najmniej połowę tego emerytów.
Nawet jeżeli przyjąć, że każdy żołnierz miał służbowy telefon, a tylko 
połowa pracowników PKP, to już nam daje większą liczbę numerów/abonentów 
na kolei. A prawda była taka, że nie każdy szwej miał telefon, za to 
wielu emerytów kolejowych je miało.
Do tego PKP miała dużo większą infrastrukturę techniczną niż MON, w 
każdej budce dróżnika, nawet jak to było na zadupiu w Bieszczadach był 
telefon.
Możliwe, że MON miał 2x więcej abonentów/numerów niż potrzebował, bo jak 
to w wojsku, liczebność ma znaczenie, tylko nie bardzo chce mi się w to 
wierzyć.