🚀 go-pugleaf

W dniu 2020-03-28 o 22:09, Jarosław Sokołowski pisze:
 >>> Jeśli tam w Grójcu była centrala ręczna, mogło tak być. Jakiś przepis
 >>> gwarantował abonentowi dostęp do określonych usług z listy, wśród nich
 >>> mogło być podawanie czasu. Jakoś to trzeba było zrealizować. Pomysł
 >>> z podpięciem się do innego miasta (pewnie do Warszawy) raczej odpadał.
 >>> Z onego Grójca do stolicy być może wiodła wtedy tylko jedna para
 >>> drutów. Telefonistka mogła na żądanie łączyć z zegarynką warszawską,
 >>> ale, po pierwsze, linia bywała zajęta, a po drugie, łatwiej po prostu
 >>> powiedzieć która godzina.
 >>
 >> Michał napisał, że chodziło o numer 926. Raczej nie działało to tak,
 >> że łączyło się z telefonistką z centrali ręcznej, prosiło o połączenie
 >> z 926, po czym pod tymże numerem zgłaszała się ta sama telefonistka i
 >> podawała aktualny czas.
 >
 > Centrala ręczna nie musiała od razu oznaczać telefonów na korbkę. Wiele
 > podwarszawskich miejscowości miało system taki, że do sąsiadów wybierało
 > się trzycyfrowy numer tarczą, a chcąc zadzwonić do Warszawy, trzeba było
 > to robić przez lokalna centrtalę z telefonistką, dzwoniąc tam na 
określony
 > numer. Albo się jej mówiło z jakim numerem ma połączyć, a wtedy ona
 > kręciła i spinała linie, albo po prostu prosiło się "Warszawę", ona
 > łączyła, a numer kręciło się samemu. Tak samo mógł działać mumer 926 --
 > dzwonił osobny aparat na stanowisku w centrali, a tam robili co uważali.

Też prawda. :-)

-- 
P.