🚀 go-pugleaf

W dniu 08.11.2025 o 15:39, dantes pisze:

>> 1) Potencjalny sprawca jest dzieckiem.
> Odpowiedzialność ponosi właściciel pojazdu.

1) Na pewno nie karną, a Policja jest od tego. Stąd porażka tego 
kierunku rozumowania.

2) Zagadnienie normują przepisy art. 435 i 436 kc. Tu kluczowym będzie 
koniec pierwszego z tych artykułów: "chyba że szkoda nastąpiła
(...) wyłącznie z winy (...) osoby trzeciej, za którą nie ponosi 
odpowiedzialności." Tu jest cała kwestia, w jakim zakresie rodzice 
ponoszą odpowiedzialność cywilną za nieumyślne szkody spowodowane przez 
dzieci. >
>> 2) Ani dziecko, ani jego ojciec nie przyznają się, a jedynie nie wykluczają.
> To nie zwalnia z odpowiedzialności.

Bez wątpienia, tylko w tej sytuacji to na Tobie ciąży obowiązek 
udowodnienia, że spowodowali szkodę. Nie wiem, jakimi dysponujesz 
dowodami, ale przeważnie z tym bywa problem, albowiem nie można 
wykluczyć, że ktoś inny jednak szkodę spowodował, w innym miejscu i 
czasie. Ojciec sprytnie wybrnął z sytuacji. To, ze nie wyklucza nie jest 
dowodem, że dziecko to uczyniło. >
>> 3) OC, to w ogóle dotyczy pojazdu i ta umowa może na parkingu nie
>> obowiązywać.
> Od kiedy?

O ile wiem, to od zawsze. To ubezpieczenie od szkód w ruchu drogowym. >
> Art. 34 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, mówi, że OC pokrywa
> szkody powstałe w związku z ruchem pojazdu, a otwarcie drzwi przez pasażera
> lub kierowcę się do tego zalicza.

No właśnie w mojej ocenie nie. Ale sam jestem ciekawy, co z tego 
wyniknie. Daj znać.>
> Odpowiedzialność za szkody spowodowane ruchem pojazdu (w tym otwieranie
> drzwi) opiera się na zasadzie ryzyka, zgodnie z art. 436 § 1 i § 2 Kodeksu
> cywilnego. Nawet jeśli pojazd stoi, czynność otwierania drzwi przez
> pasażera (w tym dziecko) jest traktowana jako element ruchu pojazdu.
> Kierujący pojazdem (lub jego posiadacz) ponosi odpowiedzialność za szkody
> wyrządzone przez osoby, które znajdują się w pojeździe, jeśli szkoda
> powstała w związku z ruchem pojazdu. Nie trzeba udowadniać winy – wystarczy
> wykazać związek szkody z ruchem pojazdu. To właśnie istota zasady ryzyka.

Z czego to cytat? Zauważ, że w pewnym momencie autor płynnie przechodzi 
od właściciela, do kierującego - a przecież - co do zasady - to mogą być 
zupełnie różne osoby. OC dotyczy właściciela pojazdu. To rozumowanie 
jest całkiem niedorzeczne, gdy przykładowo kierującego nie ma przy 
pojeździe, gdy dziecko wsiada. Przecież do wsiadania nie jest w ogóle 
konieczność bycia kierującym. Jak mama wsadza dziecko, to jest 
kierującym, czy nie? Bo jak usiądzie potem na fotelu pasażera, to nie, a 
jak kierującego, to tak. Jeśli się rozmyślą i zabierze dziecko nie 
odjeżdżając, to ten pojazd w ogóle kierującego nie miał.

O ile odpowiedzialność właściciela na zasadzie ryzyka jest jeszcze do 
przedyskutowania, to koncepcja kierującego wydaje się niemożliwa do 
utrzymania. Ten wywód wyżej wyglądający dość zgrabnie w tym fragmencie 
jest oczywiście nielogiczny, a co za tym idzie reszta też jest wątpliwa.
-- 
(~) Robert Tomasik