🚀 go-pugleaf

Czesc.

> Rozdyskutowalismy sie co nieco o Hipokratesie. I z wysokimi emocjami .
>Mysle, ze taka dyskusja jest potrzebna.

Potrzebna.

>Ale jest rowniez i potrzebna wiedza do tego, aby o czyms dyskutowac.
Rowniez i o uwarunkowaniach etyczno-prawnych
>zawodu lekarza. Niestety PT dyskutantom tej wiedzy jakby troche brakowalo.
A to
> samej "przysiegi Hipokratesa" nie czytali, "deklaracji genewskiej" ( a
takze tokijskiej ) nie znaja. Podpieraja sie kodeksem etyki lekarskiej
polskiej
NIL (Naczelnej Izby Lekarskiej).  A co najwazniejsze - stosuja metody
> nadinterpretacji. Usiluja bowiem w tych tekstach,ktore przytaczaja,
odczytac wiecej niz jest napisane.

No coz mozna byo by to zrzucic na karb emocji ;-)

> Po tym malym wstepie (jak to mowil jeden z amerykanskich rezyserow
> dreszczowcow " zaczynamy od trzesienia ziemi, a potem napiecie stopniowo
> wzrasta" ).

Jeden z moich ulubionych ;-)

> Co tez wlasciwie Hipokrates promuje ? A no promuje to co bylo za jego
czasow dostepne. I robi to ze sporym humorem i dystansem. Zabrania pozadac
> niewolnicy , ale nie zabrania pozadac niewolnika. Zabrania wykonywania
operacji kamicy nerkowej , ale nie odsyla pacjenta do nikogo innego ! Bo za
jego
czasow zabieg ten byl polaczony z taka smiertelnoscia, ze ZADEN LEKARZ nie
smial
sie do tego zabierac.

A tak prawde powiedziawszy w tamtym okresie byl zawod lekarza i cyrulika
ktory nie byl lekarzem.
Cyrulik zajmowal sie tylko strona manualna (chirurgiczna) wlaczajac w to
rwanie zebow.
Ale byl to zawod bardzo niebezpieczny. Blad oznaczal regole oko za oko zab
za zab!
A nie operowano kamieni, ale tez i wielu innch zabiegow nie wykonywano
Otwrcie czloweika bylo swietokradztwem. Juz nie wspomne o dotykaniu serca!!
Dlatego dopiero chirurgia tak szybko rozwinela ie w tym wieku!!

 Za czasow Hipokratesa lekarz byl przedstawicielem wolnego zawodu i jak
kogos nie
chcial leczyc to po prostu mowil "dziekuje" i szedl swoja droga. Najczesciej
szedl swoja droga jak sprawa byla niepewna, a pacjent nie mial jak
(dobrze)placic.

Swiete slowa ;-).

> Jeden z dyskutantow pisze (powolujac sie na kodeks etyczny polskiego
> lekarza) : "Nie ma ¿adnych warunków na temat tego gdzie i kiedy
udzielaæ pomocy
> choremu. Czemu? Bo jest to nakaz bezwarunkowy! Zawsze i wszêdzie! ".
> A gdzie to pisze, ze zawsze i wszedzie ?

No wlasnie. Ponownie zabralem sie za kodes etyki lekarskiej.

> Ale zawsze biore komorke, aby moc zadzwonic 911 . Bo oni
> sa do tego, aby byc w ciagu 8 minut na miejscu.

Oj stany stany. Sa szybko, sa profesjonalni.
A jak dziala nasz nr 112?
Jak ja mialme okazje polamac sie miesiac temu (w kraksie lotniczej) to
odpowiedzia bylo: czego !!!
Okazalo sie odebrali gliniaze. Pierwsze ptyanie czy w tym zdarzeniu braly
udzial osoby 3 ! A na odpowiedz ze nie : to nie do nas !!!!!
Dopiero przelaczyli na pogotowie!!!!!!!!!!
Z kolei na karetke czekalem ponad pol godziny. Juz chyba wczesniej
wspomnialem ze jedna sie po drodze zepsula. Dobrze ze niedaleko miejsca w
ktorym sobie lezalem bo lekarz z pielegniarzem przybiegli.
Inny fakt to ten, ze znajomi zdazyli mi pomoc zanim przyjechala karetka. Ale
co chcialem zauwazyc i to jest juz nie pierwsza sytuacja (bo ja to czesty
zlamas ;-)))
gapie bali !! sie pomoc. Dzieki temu ze ja nimi podyrygowalem jakos do
przyjazdu karetki dotrwalem.
I teraz nasowaja sie od razu same wnioski:
1. brak wyksztalcenia spoleczenstwa w zakresie podstawowej pomocy, (ABC,
unieruchomianie)
2.czas przyjazdu karetki (juz nie w spomne o jej jakosci) , przeciez gdyby
ktos potrzebowal nagle jakiejkolwiek pomocy nie zdazyl by sie jej doczekac !
3. i moj wlasny : jezeli ktos przezyje jazde karetka to przezyje pozniejsze
poczynania lekarzy

> I wiem, ze nie przyjedzie lekarz. Bo lekarz wcale nie jest najlepiej
wyszkolona> osoba, aby udzielac pierwszej pomocy. Wprost przeciwnie ! I
faktycznie nie
jest on potrzebny !

I tutaj tkwi problem polaka. Bo wydaje mu sie ze poza lekarzem mu nikt nie
pomoze. A to zwlaszcza gdzies na drodze w kraksie nie jest prawda.


> Doswiadczenie , jakie maja pracownicy pogotowia ( w Ameryce  Pln. sa to
> paramedics) przekracza wiele razy doswiadczenie przecietnego lekarza .

Ale w tym zakresie !

> Dlaczego o tym wszystkim pisze ? A no dlatego, aby przywrocic proporcje w
> dyskusji.Lekarz, przygodnie spotkany, ma takie same szanse na powodzenie w
CPR jak kazda inna osoba (byc powinna).

Lekarz mimo wszystko ma ciut wieksze szanse zwlaszcza gdy wie co robi.

> P.S. Ostatnio wpadla mi w rece ksiazka : "Guidelines 200 for
Cardipulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care"".

Ja jestem zainteresowany. Prosze o cus wiecej z info.

>Chyba po raz pierwszy zauwaza sie
> taki szeroki udzial europejskich specjalistow w przygotowywaniu standartow
w
> tym zakresie. Pierwotnie byli to tylko Amerykanie i Kanadyjczycy (paru
> Brytyjczykow). Bo niestety Europa jest w tyle poza Ameryka Polnocna,
jezeli chodzi o pierwsza pomoc. A Polska - jak pisze - jest jeszcze dalej.

Polska dopiero wypracowywuje standardy. Sa one juz widoczne na odzzialach ze
sie tak wyraze duzego ryzyka.
Oiom, neonatologia itp.


--
>..............................................................<

               Pozdrawia Rafal Pikul
>..............................................................<