🚀 go-pugleaf

W dniu 17.10.2025 o 08:00, MARTINEZ pisze:
>>
>> No ale bez ręki czy nogi to już gorszy pracownik.
> Mi tego musisz tłumaczyć. Ciekawe jak sobie Rosja poradzi z tymi 
> ofiarami tej debilnej wojny.
> ATSD widziałem kiedyś film, był tam fragment jak sobie radzili w cywili 
> inwalidzi po PWS. Dziwny widok.

Taki bez ręki i nogi, to większy problem - moim zdaniem - niż trup. Do 
linii i tak nie wróci. Na tyłach uzmysłowia potencjalnym rekrutom, że 
wojna, to nie zabawa w harcerzy. To nie dumne maszerowanie ze 
sztandarami i "czarna taktyka" zdobywania budynków. Śpiewy pieśni 
patriotycznych czy partyzanckich. Zabijanie tuzinami wrogów. Możesz w 
ogóle nie zobaczyć żadnego przeciwnika którego mógłbyś bohatersko zabić, 
a iść się wysikać w krzaki i wrócić bez stopy, bo nadepniesz na minę. 
Nadleci pocisk z działa odległego o kilkadziesiąt kilometrów i Cie 
zabije. Gdzieś widziałem statystyki, że zaledwie kilka procent strat 
pochodzi od broni strzeleckiej, czyli ma szansę na to, że trafiony był w 
bezpośrednim kontakcie bojowym z przeciwnikiem.

Już nie chce mi się pisać o takich, co nie bohatersko od ran zostali 
wyeliminowani. Masa żołnierzy zostaje wyeliminowana chorobami, tak mniej 
bohatersko. Bo polec na wojnie od sraczki wydaje się mało honorowe. O 
ubytkach wśród żeńskiego personelu spowodowanych po prostu ciążą już 
tylko tu wspomnę. i nie chodzi mi o jakieś opisywane w literaturze 
gwałty, a po prostu zwykłe ludzkie rzeczy w postaci kontaktów 
damsko-męskich.

Rannym / chorym / ciężarnym trzeba się opiekować. Ewakuować go. Leczyć. 
Potem utrzymywać do śmierci. On ma rodzinę, która patrzy na to i jej 
zapał do bohaterskiego najeżdżania sąsiadów maleje. Kiedyś tych rannych 
było mało, bo jak gość był ciężej ranny, to umierał. Obecnie ratownictwo 
pola walki poszło do przodu i szanse na przeżycie są większe, ale nie 
zawsze na pełen powrót do sprawności.
-- 
(~) Robert Tomasik