🚀 go-pugleaf

On Sun, 12 Oct 2025 10:35:32 +0200, Robert Tomasik wrote:
> W dniu 12.10.2025 o 04:22, Waldek Hebisch pisze:
>>> Gdzieś czytałem, że te zapalniki wymagają oświetlenia celu radarem. Tu
>>> by na granatniku trzeba umieścić nadajnik kierunkowy.
>> Albo ktoś źle przeczytał opis albo było o czymś innym.  VT zawiera
>> nadajnik, ale dookulny (niekierunkowy).  Jako antena robi czubek
>> zapalnika + kadłub pocisku.

Tzn tamten zapalnik z 2WS tak robił.
sama antena - w czubku zapalnika, mogła być w jakims stopniu
kierunkowa. Ogólnie chcemy jednak w miarę dookólnie, aby detonować
pocisk jak mija samoloty.

> Tu widzę to i rozumiem. Tamto czytałem w jakiejś książce wiele lat temu. 
> Wówczas wydawało mi się to sensowne. Zrobienie odbiornika, który wywali 
> zapalnik w powietrze, gdy częstotliwość odbieranego sygnału spadnie 
> poniżej częstotliwości nadajnika wydaje mi się możliwe do realizacji 
> stosunkowo prostymi środkami. Może dlatego, ze w życiu nie polutowałem 
> działającego układu bez stworzonej przez kogoś innego dokumentacji :-)

Ja trochę lutowałem, i wstępnie wydaje mi się to w miarę łątwe.

>> Ja bardziej bym się obawiał czego innego: teoretycznie odpowiedni
>> impuls radiowy może spowodować przedwczesny wybuch (daleko od
>> celu).  Nie wiem czy taki impuls da się w miarę łatwo wyprodukować

Myślę, że w miarę łatwo.

>> i czy współczesne wersje nie używają czegoś bardziej skomplikowanego
>> by wykluczyć taką możliwość.
> Po pierwsze musi to być proste, bo musi być tanie.

Musiało być proste też z tej przyczyny, że trzeba to było zmieścic w
zapalniku. Lampy duże, a zapalnik nieduży.
Dziś tranzystory w układach scalonych bardzo małe są :-)

> Ja sobie to wyobrażam 
> tak, ze zapalnik ma zwłokę w aktywowaniu (by nie odpalił przelatując 
> obok drzewa przy strzelcu) na dystans rażenia granatu.

Zdecydowanie powinien mieć.
W pewnym stopniu zapewniała to ta sucha bateria - zanim się zalała
elektrolitem i zaczynała działać, to chwila mijała, no i samo
rozgrzewanie lamp.

> Potem pracuje 
> przez czas potrzebny do przelotu, ale musi detonować w powietrzy nawet, 
> jak nie trafi, by nie spadł własnym siłom na głowę.

z Japonią używali głównie na morzu - wpadał w wodę.
Ale jakiś standardowy samolikwidator jak najbardziej mógł być.

J.