🚀 go-pugleaf

W dniu 07.05.2025 o 16:48, J.F pisze:

> Czy wycofać się z okrętów, to nie wiem.

To by pasowało im bezpieczną bazę wymyślić.>
> I nie tylko morskie, ale też lotnicze - bo jak widać - zatopić
> "prawdziwy okręt" jest coraz łatwiej.

Okręt jest dużym celem. Trzeba go bronić. Ma to sens, o ile mamy jakieś 
sensowne zadania dla niego. Ukrainie flota na niewiele się przydała. 
Podobnie Gruzji.

W momencie wybuchu wojny z Rosją w sierpniu 2008 roku (wojna o Osetię 
Południową), Marynarka Wojenna Gruzji (საქართველოს საზღვაო ძალები) 
stanowiła niewielki, ale odrębny komponent sił zbrojnych. Składała się 
głównie z kilkunastu małych jednostek pływających – kutrów rakietowych, 
patrolowych oraz pomocniczych – z których większość była przestarzała 
lub pozyskana z zagranicy (m.in. z Grecji, Ukrainy i Turcji).

Trzon floty stanowiły dwa kutry rakietowe typu Osa I – Gantiadi (dawniej 
Słupsk, ex-polskiej marynarki) oraz Dioskuria. Były one uzbrojone w 
radzieckie rakiety P-15 Termit (SS-N-2 Styx). Obydwa zostały zatopione 
przez Rosjan 9 sierpnia 2008 roku w pobliżu portu w Poti. Rosja 
twierdziła, że kutry brały udział w działaniach zbrojnych, Gruzja 
zaprzeczała tym oskarżeniom. Pozostała część floty składała się z kutrów 
patrolowych, w tym jednostek o nazwach Poti, Tbilisi i Batumi, oraz 
starszych okrętów typu Stenka (proj. 205P), używanych wcześniej przez 
ZSRR do ochrony granic morskich. W marynarce znajdowały się też 
holowniki, trałowce i inne jednostki pomocnicze, w większości nienowoczesne.

W czasie wojny Rosyjska Flota Czarnomorska przeprowadziła skuteczną 
blokadę portów gruzińskich, w tym kluczowych dla floty Poti i Batumi. 10 
sierpnia doszło do potyczki morskiej, podczas której – według niektórych 
źródeł – Gruzja próbowała odpalić rakiety przeciwko rosyjskim 
jednostkom, lecz szybko została zdominowana. 12 sierpnia Rosjanie zajęli 
port w Poti, gdzie zniszczyli lub przejęli niemal całą flotę gruzińską. 
W praktyce oznaczało to likwidację Marynarki Wojennej Gruzji jako 
samodzielnego rodzaju sił zbrojnych.

Po wojnie gruzińska marynarka została formalnie rozwiązana, a resztki 
ocalałych jednostek wcielono do struktur Straży Przybrzeżnej podległej 
Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. Od tego czasu Gruzja koncentruje się na 
zadaniach patrolowych i ochronie wybrzeża, dysponując głównie 
niewielkimi patrolowcami, z których część została przekazana przez Stany 
Zjednoczone i państwa NATO. Mimo tego Gruzja nie odbudowała 
pełnowymiarowej marynarki wojennej i obecnie nie stanowi istotnej siły 
morskiej na Morzu Czarnym.

W chwili rozpoczęcia pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, 24 lutego 
2022 roku, Marynarka Wojenna Ukrainy (Військово-морські сили України, 
ВМСУ) dysponowała ograniczonymi siłami, odbudowywanymi stopniowo po 
aneksji Krymu w 2014 roku. Wówczas Rosja przejęła większość okrętów 
ukraińskich stacjonujących w Sewastopolu, a Ukraina została zmuszona do 
tworzenia swojej floty praktycznie od zera. Mimo tego do 2022 roku 
zdołano przywrócić pewną zdolność operacyjną, opartą głównie na kutrach, 
jednostkach patrolowych i nielicznych okrętach większej klasy.

Najważniejszą jednostką floty była fregata Hetman Sahajdacznyj (U130), 
okręt typu Krivak III (projekt 11351), uzbrojony w rakiety, torpedy, 
systemy przeciwlotnicze i sonar. Był to symboliczny okręt flagowy 
ukraińskiej marynarki. W obliczu groźby zajęcia przez siły rosyjskie 
podczas ofensywy na południu Ukrainy, jednostka została celowo zatopiona 
przez własną załogę w porcie w Mikołajowie w marcu 2022 roku. Był to akt 
zapobiegawczy, mający uniemożliwić przejęcie fregaty przez wroga.

Oprócz fregaty Ukraina posiadała flotyllę małych jednostek. W jej skład 
wchodziły cztery amerykańskie kutry patrolowe typu Island: Sloviansk 
(P190), Starobilsk (P191), Sumy (P192) i Fastiv (P193). Zostały one 
przekazane przez Stany Zjednoczone i uzbrojone w armaty kalibru 25 mm 
oraz karabiny maszynowe. Jeden z nich, Sloviansk, został zatopiony przez 
rosyjski pocisk manewrujący Kalibr w marcu 2022 roku; pozostałe 
jednostki nadal uczestniczyły w działaniach operacyjnych.

Trzon sił patrolowych i rzecznych stanowiły również nowoczesne kutry 
artyleryjskie typu Gyurza-M, zbudowane w Ukrainie po 2014 roku z myślą o 
działaniach na wodach śródlądowych i przybrzeżnych. W momencie 
rozpoczęcia inwazji Ukraina miała około siedmiu takich jednostek. Kilka 
z nich zostało później zniszczonych lub uszkodzonych podczas walk w 
obwodach chersońskim i zaporoskim.

Ukraina posiadała także kilka starszych kutrów patrolowych i 
rakietowych, głównie pochodzących z czasów sowieckich, takich jak kutry 
typu P-50U czy P-140, jednak większość z nich była w złym stanie 
technicznym lub została wcześniej utracona podczas aneksji Krymu. Flota 
obejmowała ponadto kilka małych okrętów desantowych (m.in. projektu 
773), jednostki pomocnicze (holowniki, trałowce, okręty rozpoznawcze) 
oraz wsparcie logistyczne.

W wyniku rosyjskiej inwazji znaczna część jednostek została zniszczona, 
zatopiona lub utracona. Mimo to Ukraina kontynuowała walkę na morzu, 
korzystając ze środków asymetrycznych, takich jak drony morskie, miny 
oraz działania specjalne. Dzięki wsparciu państw zachodnich Ukraina 
otrzymała dodatkowe jednostki patrolowe, sprzęt obserwacyjny i 
technologie rozpoznawcze, co częściowo zrekompensowało straty.

Wojna z Rosją potwierdziła ograniczoną zdolność Ukrainy do prowadzenia 
klasycznych operacji morskich, ale jednocześnie ukazała elastyczność i 
zdolność do adaptacji poprzez wdrażanie niestandardowych rozwiązań. 
Pomimo strat, Marynarka Wojenna Ukrainy pozostała aktywna i odegrała 
istotną rolę w obronie południowego wybrzeża oraz w przełamywaniu 
dominacji Floty Czarnomorskiej Rosji.>
> I w co by tu jeszcze zainwestować ... satelity
> radarowo-telekomunikacyjne?

Biorąc pod uwagę specyfikę Morza Bałtyckiego inwestował bym w system 
pozwalający z lądu atakować cele morskie. Wydaje mi się, że o ile w ten 
sposób mogli byśmy obronić szlaki prowadzące do Świnoujścia, to 
Trójmiasto w wypadku konfliktu z Rosją byłoby wystawione na ostrzał z 
Królewca oraz ataki lotnicze. >
>> Przed wojną naród złożył się na cztery niszczyciele i stawiacz
>> min. Dobrze, że ktoś wpadł na pomysł ich ewakuacji, bo byśmy je stracili
>> wszystkie. Nie wiem w razie wojny z Rosją jesteśmy w stanie obronić port
>> w Gdyni czy Helu.
> Jeśli mówimy, że drony mogą atakować, to i Rosjanie mogą nam port
> zaatakować swoimi dronami :-)

W Ukrainie ich nei używają, bo nie ma co atakować. Ciekawe, czy ktoś 
kombinuje jakieś okręty wyspecjalizowane w walce z dronami. >
>> Nie mamy takiego wybrzeża, jak Szwecja, która może
>> schować okręty w tunelach, czy Norwegia z Fiordami.
> Niemcy we Francji schrony robili.

W Świnoujściu chyba nawet taki się jeden zachował. On był trochę w górę 
rzeki od naszej bazy Marynarki Wojennej. nie wiem, w jakim jest stanie. 
Natomiast wydaje mi się, że ukrycie jest lepszym sposobem ochrony. Bo 
jakikolwiek byśmy taki bunkier nie wymyślili, to coś się da wymyślić, by 
go zniszczyć.

> Ale jaki sens takiego okrętu ?

Jedynym sensem naszej Marynarki Wojennej jest ochrona naszych szlaków 
komunikacyjnych. Pytanie, czy można to bez okrętów zrobić. >
> A - i potrzebne nam drony podwodne, jakby kiedy NS naprawili :-)
NS mając dostęp do technologii wojskowej i nie potrzebując ukryć 
sprawcy, to wydaje mi się nie jest ciężko zniszczyć.

-- 
(~) Robert Tomasik