🚀 go-pugleaf

Pan Marek napisał:

> Do czego konkretnie służy ten zewnętrzny pilot?

To nie jest "zewnętrzny pilot", tylko zewnętrzny synchronizator.

> https://youtu.be/rtXzXTOuQkI
>
> W opisie tak ogólnie jest tylko podane, że do synchronizacji ze 
> sprzętem filmowym ale tak konkretnie? Po co autor filmu go podłączył 
> w tej sesji odtwarzania skoro mamy tylko sygnał audio?

Miałem tylko Nagrę E ("economic", dla ubogich), z trzema tylko
głowicami, ale panastefanowe pomysły jeszcze jakoś pamiętam.

Nagra IV, w przeciwieństwie do E, była "kinematograficzna" znaczy
się do filmów była. Kamery wtedy nie rejestrowały dźwięku, a jeżeli
to kiepsko, więc należało porównywać fazę sygnału dwóch pilotów --
jeden nagrany na taśmie magnetycznej, drugi generowany przez
mechanizm poklatkowy kamery. Sygnał zwrotny szedł do silnika.
Częstotliwość 60 Hz dla telewizji NTSC, 50 Hz dla Europy i 24 Hz
(a może 48?) dla kinematografii.

Nagra IV była magnetofonem monofonicznym, nagrywającym na pełnej
szerokości taśmy. Sygnał pilota synchronizującego nagrywała
i odtwarzała dodatkowa środkowa głowica widoczna na początku
drugiej minuty filmu. Chytrość pomysłu polegała na tym, że była
to głowica dwuśladowa, oba ślady w przeciwfazie, więc w głowicy
odtwarzającej dźwięk sygnały się znosiły.

W późniejszych modelach ten cały synchronizator był już wbudowany
do środka. Ale z drugiej strony istniał też jakiś wypasiony model
synchronizatora, wielkości magnetofonu, z wbudowanym oscyloskopem.

-- 
Jarek

On Mon, 17 Mar 2025 19:17:15 +0100, Jarosław 
Sokołowski<jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> To nie jest "zewnętrzny pilot", tylko zewnętrzny synchronizator.

No dobra, ale czemu na prezentacji został w ogóle podłączony? Do 
takiego zwykłego odtwarzania to chyba nie miało żadnego znaczenia 
podłączać bto urządzenie.

-- 
Marek

On Mon, 17 Mar 2025 19:17:15 +0100, Jarosław 
Sokołowski<jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> Nagra IV, w przeciwieństwie do E, była "kinematograficzna" znaczy

Ale widać były Nagry IV stereo, bo ta z filmu ewidentnie 
stereofoniczna.
Nigdy nie miałem do czynienia ale oglądając film sprzęt robi wrażenie 
na prawdę solidnego i precyzyjnego jak na tamte czasy. Czy ówczesne  
szpulowce domowego użytku mogły z nią konkurować pod względem 
parametrów (pasmo, pływanie dźwięku) czy był tylko to taki hype na 
Nagrę?

-- 
Marek

Pan Marek napisał:

>> To nie jest "zewnętrzny pilot", tylko zewnętrzny synchronizator.
>
> No dobra, ale czemu na prezentacji został w ogóle podłączony? Do 
> takiego zwykłego odtwarzania to chyba nie miało żadnego znaczenia 
> podłączać bto urządzenie.

Gościu podłączył, bo miał. Może gdzieś przeczytał, że "się podłącza".
Do kamery/projektora też się podłacza, ale akurat tego nie miał.
Już Abraham Lincoln pisał, żeby nie wierzyć we wszystko, co się
przeczyta w internecie. W Wikipedi (polskiej) o tych Nagrach napisali
też, że miały "korektor graficzny". Dobre sobie!

-- 
Jarek

Pan Marek napisał:

> Nigdy nie miałem do czynienia ale oglądając film sprzęt robi wrażenie 
> na prawdę solidnego i precyzyjnego jak na tamte czasy.

Nie "na tamte czasy" tylko w ogóle. Jak to mówią, "anałoga w mirie niet".

> Czy ówczesne szpulowce domowego użytku mogły z nią konkurować pod
> względem parametrów (pasmo, pływanie dźwięku) czy był tylko to taki
> hype na Nagrę?

Ani trochę nie mogły. Nawet z tą moją skromną Nagrą E. Ale to całkiem
inny obszar zastosowań. Ten magnetofon dostał nawet Oscara (filmowego):

https://www.nagraaudio.com/awards/

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Polish_Academy_Award_winners_and_nominees

-- 
Jarek

On Tue, 18 Mar 2025 12:41:22 +0100, Jarosław 
Sokołowski<jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> Ani trochę nie mogły. Nawet z tą moją skromną Nagrą E. Ale to 
> całkiem
> inny obszar zastosowań.

No właśnie zawsze mnie to rozczarowywało, dlaczego taki sprzęt nie 
był dostępny dla rynku konsumenckiego. W czym był problem (poza 
ceną), żeby stosować w domu? Brzydki wygląd?

-- 
Marek

On Tue, 18 Mar 2025 12:56:52 +0100, Marek wrote:
> On Tue, 18 Mar 2025 12:41:22 +0100, Jarosław 
> Sokołowski<jaros@lasek.waw.pl> wrote:
>> Ani trochę nie mogły. Nawet z tą moją skromną Nagrą E. Ale to 
>> całkiem
>> inny obszar zastosowań.
> 
> No właśnie zawsze mnie to rozczarowywało, dlaczego taki sprzęt nie 
> był dostępny dla rynku konsumenckiego. W czym był problem (poza 
> ceną), żeby stosować w domu? Brzydki wygląd?

Cena właśnie?
Zbyt skomplikowana obsługa?
Brak dostępnych nagrań ?

Cena wynikajaca z kosztów produkcji, czy po prostu "moze byc wysoka".

Przyszedł CD i zaorał :-)


J.

Pan Marek napisał:

>> Ani trochę nie mogły. Nawet z tą moją skromną Nagrą E.
>> Ale to całkiem inny obszar zastosowań.
>
> No właśnie zawsze mnie to rozczarowywało, dlaczego taki sprzęt
> nie był dostępny dla rynku konsumenckiego. W czym był problem
> (poza ceną), żeby stosować w domu? Brzydki wygląd?

"Całkiem inny obszar zastosowań" -- to powinno wszystko wyjaśnić.
Sprzęt był dostępny na rynku, każdy mógł kupić, najwyżej trochę
czekał na realizację zamówienia. Ale to naprawdę nie pasowało do
zastosowań domowych. Natomiast wygląd całkiem mi się podobał.

-- 
Jarek

Pan J.F napisał:

>> No właśnie zawsze mnie to rozczarowywało, dlaczego taki sprzęt
>> nie był dostępny dla rynku konsumenckiego. W czym był problem
>> (poza ceną), żeby stosować w domu? Brzydki wygląd?
>
> Cena właśnie?
> Zbyt skomplikowana obsługa?
> Brak dostępnych nagrań ?

NAGRA poniekąd służyła do robienia nagrań, wiec nie to. Obsługa też
nie była jakoś przesadnie skomplikowana. Ale ogólna wygoda użytkowania,
to i owszem, nie była wielka. Choćby ze względu na używany nośnik.
Taśmy "grube", profesjonalne, w rodzaju LGR 30P, miały tę samą
szerokość (1/4 cala) co konsumenckie, ale to jednak było co innego.
Do tego prędkość przesuwu (15 cali na sekundę) -- czas pracy jednej
szpuli był króciutki.

Zresztą ta "prędkość bazowa" tylko na początku rozwoju zapisu
magnetycznego wynikała z potrzeby jakości. W konsumenckim sprzęcie
co jakiś czas dzielono ją na pół -- 15/2, 15/4, 15/8 aż do 15/16 cala.
W zastosowaniach profesjonalnych pozostano przy wysokiej prędkości,
co ułatwiało precyzyjny montaż mechaniczny nagrań.

Kaseta magnetofonowa miała prędkość taśmy 15/8 ips, po wielu wysiłkach
udało się nawet na wąskiej ścieżce uzyskać niezłą jakość nagrania. Ale
jak ktoś miał domowy magnetofon szpulowy, taki w rodzaju AKAI GX-635D,
to dyshonorem było nagrywanie z prędkościa mniejszą niż 7,5 ips. Nie
rzutowało to specjalnie na jakość. Ot, takie tam wczesne audiofilstwo.

> Cena wynikajaca z kosztów produkcji, czy po prostu "moze byc wysoka".

Mogła być wysoka. NAGRA E kosztowała około czterech tysięcy dolarów.
W tym samym czasie samochód produkcji FSO w Peweksie -- koło tysiąca.

-- 
Jarek

On Tue, 18 Mar 2025 19:16:28 +0100, Jarosław Sokołowski wrote:
> Pan J.F napisał:
> 
>>> No właśnie zawsze mnie to rozczarowywało, dlaczego taki sprzęt
>>> nie był dostępny dla rynku konsumenckiego. W czym był problem
>>> (poza ceną), żeby stosować w domu? Brzydki wygląd?
>>
>> Cena właśnie?
>> Zbyt skomplikowana obsługa?
>> Brak dostępnych nagrań ?
> 
> NAGRA poniekąd służyła do robienia nagrań, wiec nie to. Obsługa też
> nie była jakoś przesadnie skomplikowana. Ale ogólna wygoda użytkowania,
> to i owszem, nie była wielka. Choćby ze względu na używany nośnik.
> Taśmy "grube", profesjonalne, w rodzaju LGR 30P, miały tę samą
> szerokość (1/4 cala) co konsumenckie, ale to jednak było co innego.
> Do tego prędkość przesuwu (15 cali na sekundę) -- czas pracy jednej
> szpuli był króciutki.

No i juz mamy jeden powód.

> Zresztą ta "prędkość bazowa" tylko na początku rozwoju zapisu
> magnetycznego wynikała z potrzeby jakości. W konsumenckim sprzęcie
> co jakiś czas dzielono ją na pół -- 15/2, 15/4, 15/8 aż do 15/16 cala.
> W zastosowaniach profesjonalnych pozostano przy wysokiej prędkości,
> co ułatwiało precyzyjny montaż mechaniczny nagrań.
> 
> Kaseta magnetofonowa miała prędkość taśmy 15/8 ips, po wielu wysiłkach
> udało się nawet na wąskiej ścieżce uzyskać niezłą jakość nagrania. Ale
> jak ktoś miał domowy magnetofon szpulowy, taki w rodzaju AKAI GX-635D,
> to dyshonorem było nagrywanie z prędkościa mniejszą niż 7,5 ips. Nie
> rzutowało to specjalnie na jakość. Ot, takie tam wczesne audiofilstwo.
> 
>> Cena wynikajaca z kosztów produkcji, czy po prostu "moze byc wysoka".
> 
> Mogła być wysoka. NAGRA E kosztowała około czterech tysięcy dolarów.
> W tym samym czasie samochód produkcji FSO w Peweksie -- koło tysiąca.

No ale to całkiem inna cena. Porównaj raczej do ceny Golfa w
Niemczech.

P.S. Obiektywy w cenie samochodu nadal sie sprzedają, i np
oscyloskopy.

J.

Pan J.F napisał:

>>> Cena wynikajaca z kosztów produkcji, czy po prostu "moze byc wysoka".
>> 
>> Mogła być wysoka. NAGRA E kosztowała około czterech tysięcy dolarów.
>> W tym samym czasie samochód produkcji FSO w Peweksie -- koło tysiąca.
>
> No ale to całkiem inna cena. Porównaj raczej do ceny Golfa w Niemczech.

Podobna do ceny tej Nagry, trochę niższa.

https://www.vwmk1-garage.pl/articles.php?article_id=8

> P.S. Obiektywy w cenie samochodu nadal sie sprzedają, i np oscyloskopy.

Stefan Kudelski zaczynał robić magnetofony w kuchni na lodówce.
Obiektywnie rzecz biorąc, obiektywu tak się nie da.

-- 
Jarek

On Tue, 18 Mar 2025 20:02:10 +0100, Jarosław Sokołowski wrote:
> Pan J.F napisał:
>>>> Cena wynikajaca z kosztów produkcji, czy po prostu "moze byc wysoka".
>>> 
>>> Mogła być wysoka. NAGRA E kosztowała około czterech tysięcy dolarów.
>>> W tym samym czasie samochód produkcji FSO w Peweksie -- koło tysiąca.
>>
>> No ale to całkiem inna cena. Porównaj raczej do ceny Golfa w Niemczech.
> 
> Podobna do ceny tej Nagry, trochę niższa.
> https://www.vwmk1-garage.pl/articles.php?article_id=8

I to jest realna wartosc.
Samochod czy magnetofon - wybieraj sam :-)


>> P.S. Obiektywy w cenie samochodu nadal sie sprzedają, i np oscyloskopy.
> 
> Stefan Kudelski zaczynał robić magnetofony w kuchni na lodówce.
> Obiektywnie rzecz biorąc, obiektywu tak się nie da.

Galileusz nawet lodówki nie miał, a robił :-)

Ale jak Kudelski robił? Skomplikowane części raczej wymagają maszyn do
obróbki.
Niby prawdziwi fachowcy zrobią i pilnikiem, ale tanie to nie będzie.

J.

Pan J.F napisał:

>> Stefan Kudelski zaczynał robić magnetofony w kuchni na lodówce.
>> Obiektywnie rzecz biorąc, obiektywu tak się nie da.
>
> Galileusz nawet lodówki nie miał, a robił :-)

Jest to jakiś argument. Ale ten nie palił się do tego, by byle komu
rozpowiadać, co przez te szkiełka zobaczył. W przeciwieństwie do
niejakiego Giordana Bruna.

> Ale jak Kudelski robił?

Na tej lodówce to on je składał.

> Skomplikowane części raczej wymagają maszyn do obróbki. Niby
> prawdziwi fachowcy zrobią i pilnikiem, ale tanie to nie będzie.

Zlecał. W takiej Szwajcarii trudno rzucić zdechłym kotem, żeby
w jakiego mechanika od zegarków nie trafić.

Jarek

-- 
"Słuchaj, dzieweczko!" -- krzyknie śród zgiełku
Starzec, i na lud zawoła:
Ufajcie memu oku i szkiełku,
Nic tu nie widzę dokoła.

On Tue, 18 Mar 2025 19:09:17 +0100, Jarosław 
Sokołowski<jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> "Całkiem inny obszar zastosowań" -- to powinno wszystko wyjaśnić.

No mnie to nie przekonuje. Jeśli istnieje powiedzmy  konewka (to ta 
parafraza innego obszaru zastosowań) mająca też przypadkiem we i wy 
analog audio  potrafiąca nagrywać z takimi parametrami jakie inny 
sprzęt audio nie potrafii to mi nie przeszkadza to, że to jednak 
konewka, po prostu używam jej do audio.

-- 
Marek

Pan Marek napisał:

>> "Całkiem inny obszar zastosowań" -- to powinno wszystko wyjaśnić.
>
> No mnie to nie przekonuje. Jeśli istnieje powiedzmy konewka (to ta 
> parafraza innego obszaru zastosowań) mająca też przypadkiem we i wy 
> analog audio potrafiąca nagrywać z takimi parametrami jakie inny 
> sprzęt audio nie potrafii to mi nie przeszkadza to, że to jednak 
> konewka, po prostu używam jej do audio.

No więc ja używałem. Nie konewki, tylko Nagry E. Czegoś to dowodzi?

-- 
Jarek

On Tue, 18 Mar 2025 21:36:57 +0100, Jarosław Sokołowski wrote:
> Pan J.F napisał:
>>> Stefan Kudelski zaczynał robić magnetofony w kuchni na lodówce.
>>> Obiektywnie rzecz biorąc, obiektywu tak się nie da.
>>
>> Galileusz nawet lodówki nie miał, a robił :-)
> 
> Jest to jakiś argument. Ale ten nie palił się do tego, by byle komu
> rozpowiadać, co przez te szkiełka zobaczył. W przeciwieństwie do
> niejakiego Giordana Bruna.

Chyba rozpowiedział, tylko wnioski przemmilczał.
Ksiezyce Jowisza, uszy Saturna - to chyba na stos nie prowadzi.

>> Ale jak Kudelski robił?
> 
> Na tej lodówce to on je składał.

Eee, do składania wystarczy.

>> Skomplikowane części raczej wymagają maszyn do obróbki. Niby
>> prawdziwi fachowcy zrobią i pilnikiem, ale tanie to nie będzie.
> 
> Zlecał. W takiej Szwajcarii trudno rzucić zdechłym kotem, żeby
> w jakiego mechanika od zegarków nie trafić.

No fakt.

J.

On 2025-03-18, Jarosław Sokołowski <jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> Pan J.F napisał:
>
>>> No właśnie zawsze mnie to rozczarowywało, dlaczego taki sprzęt
>>> nie był dostępny dla rynku konsumenckiego. W czym był problem
>>> (poza ceną), żeby stosować w domu? Brzydki wygląd?
>>
>> Cena właśnie?
>> Zbyt skomplikowana obsługa?
>> Brak dostępnych nagrań ?
>
> NAGRA poniekąd służyła do robienia nagrań, wiec nie to. Obsługa też
> nie była jakoś przesadnie skomplikowana. Ale ogólna wygoda użytkowania,
> to i owszem, nie była wielka. Choćby ze względu na używany nośnik.
> Taśmy "grube", profesjonalne, w rodzaju LGR 30P, miały tę samą
> szerokość (1/4 cala) co konsumenckie, ale to jednak było co innego.
> Do tego prędkość przesuwu (15 cali na sekundę) -- czas pracy jednej
> szpuli był króciutki.
>
> Zresztą ta "prędkość bazowa" tylko na początku rozwoju zapisu
> magnetycznego wynikała z potrzeby jakości. W konsumenckim sprzęcie
> co jakiś czas dzielono ją na pół -- 15/2, 15/4, 15/8 aż do 15/16 cala.
> W zastosowaniach profesjonalnych pozostano przy wysokiej prędkości,
> co ułatwiało precyzyjny montaż mechaniczny nagrań.
>
> Kaseta magnetofonowa miała prędkość taśmy 15/8 ips, po wielu wysiłkach
> udało się nawet na wąskiej ścieżce uzyskać niezłą jakość nagrania. Ale
> jak ktoś miał domowy magnetofon szpulowy, taki w rodzaju AKAI GX-635D,
> to dyshonorem było nagrywanie z prędkościa mniejszą niż 7,5 ips. Nie
> rzutowało to specjalnie na jakość. Ot, takie tam wczesne audiofilstwo.

Ze 2 Arie mam gdzieś ciągle. Upolowane osobiście z Bomisu! Chyba miały 
własnie 7.5ips w trybie rapid dumny meloman. Tyle wspomnień.

> Mogła być wysoka. NAGRA E kosztowała około czterech tysięcy dolarów.
> W tym samym czasie samochód produkcji FSO w Peweksie -- koło tysiąca.

Aria z bomisu jest ociupinke tańsza a też nagra. 

-- 
Marcin

Dnia Tue, 18 Mar 2025 23:49:42 +0100, J.F napisał(a):

> On Tue, 18 Mar 2025 21:36:57 +0100, Jarosław Sokołowski wrote:
>> Pan J.F napisał:
>>>> Stefan Kudelski zaczynał robić magnetofony w kuchni na lodówce.
>>>> Obiektywnie rzecz biorąc, obiektywu tak się nie da.
>>>
>>> Galileusz nawet lodówki nie miał, a robił :-)
>> 
>> Jest to jakiś argument. Ale ten nie palił się do tego, by byle komu
>> rozpowiadać, co przez te szkiełka zobaczył. W przeciwieństwie do
>> niejakiego Giordana Bruna.
> 
> Chyba rozpowiedział, tylko wnioski przemmilczał.
> Ksiezyce Jowisza, uszy Saturna - to chyba na stos nie prowadzi.
> 
>>> (...)

Przypomniał mi się cytat z książki Jacka Piekary "Ja, inkwizytor. Wieże do
nieba":

"Przypomniałem sobie wtedy znane mi z opowieści wypadki, kiedy nieuważny
inkwizytor dopuścił do samozniszczenia czarnoksięskiego woluminu, będącego,
nawiasem mówiąc, jedynym dowodem przeciw pewnemu doktorowi nauk tajemnych.
Zaklęcie w niczym jednak nie pomogło czarnoksiężnikowi, gdyż brak księgi
został uznany za koronny dowód oskarżenia w jego sprawie.
Trybunał wyszedł ze słusznego wniosku, że gdyby oskarżony nie zajmował się
czarną magią, to księga by nie zniknęła, a prostackie tłumaczenia, jakoby
żadnej księgi nigdy nie było, uznał za obrażające powagę oraz rozum
sędziów. 
Więc stos i tak zapłonął."


-- 
Pozdrawiam.

Adam

Pan Marcin Debowski napisał:

>> Kaseta magnetofonowa miała prędkość taśmy 15/8 ips, po wielu wysiłkach
>> udało się nawet na wąskiej ścieżce uzyskać niezłą jakość nagrania. Ale
>> jak ktoś miał domowy magnetofon szpulowy, taki w rodzaju AKAI GX-635D,
>> to dyshonorem było nagrywanie z prędkościa mniejszą niż 7,5 ips. Nie
>> rzutowało to specjalnie na jakość. Ot, takie tam wczesne audiofilstwo.
>
> Ze 2 Arie mam gdzieś ciągle. Upolowane osobiście z Bomisu!

Kiedy to sprzedawali w Bomisie? Chyba w okresie schyłkowym technologii,
lata osiemdziesiąte i to nie całkiem wczesne. Wcześniej był to sprzęt
ogólnie trudno zdobywalny.

> Chyba miały własnie 7.5ips w trybie rapid dumny meloman. Tyle wspomnień.

Dlatego mogły odtwarzać taśmy od Nagry. W drugą stronę to oczywiście
nie działało. 

>> Mogła być wysoka. NAGRA E kosztowała około czterech tysięcy dolarów.
>> W tym samym czasie samochód produkcji FSO w Peweksie -- koło tysiąca.
>
> Aria z bomisu jest ociupinke tańsza a też nagra. 

Ale też nie był to sprzęt specjalnie highendowy. Siermiężna konstrukcja
projektowana na specyficzny lokalny rynek, zmontowana z tego, co było
dostępne. Silnik tej rodziny magnetofonów pochodził z wentylatora.
Asynchroniczny, prądu zmiennego, więc tonacja odtwarzanych utworów
mogła zależeć od ogłoszonego stopnia zasilania i aktualnej częstotliwości
sieci energetycznej (odchyłki od założonej wartości 50 Hz mogły sięgać
w porywach półtonu). Ale też otwarta konstrukcja silnika siała na lewo
i prawo zmiennym polem magnetycznym. W torze akustycznym indukowały się
prądy i słychać było przydźwięk. Inżynierowie z Kasprzaka radzili sobie
w ten sposób, że w tor akustyczny szeregowo włączone były dwuzwojowe
pętelki z drutu, takie antenki. W czasie strojenia magnetofonu należało
tak je wyginać, by prądy się znosiły, a przydźwięk zanikł.

Dobrym magnetofonem do użytku domowego produkowanym w Polsce był dopiero
Koncert. Ale z magnetofonami szpulowymi w ogóle jest ciekawa sprawa: po
co to komu było? W Polsce inaczej niż w normalnych krajach -- do nagrań
z radia, płyty były niedostępne, a redaktorzy radiowi uczynni. Magnetofon
kasetowy to już co innego, nagrane kasety były nośnikiem dystrybucyjnym,
jak płyty. Nagranych taśm na szpuli w sprzedaży w zasadzie nie było.

Jedynym sensownym zastosowaniem było zmontowanie ulubionych nagrań
w ulubionej kolejności z ulubionych płyt. A potem puszczanie takiej
wielogodzinnej taśmy na imprezie, czy po prostu jako tło muzyczne
w domu. Do tego potrzebny był magnetofon z wielkimi szpulami, jak
rzeczony Koncert czy inny Akai.

-- 
Jarek

On Tue, 25 Mar 2025 15:59:31 +0100, Jarosław Sokołowski wrote:
> Pan Marcin Debowski napisał:

> Dobrym magnetofonem do użytku domowego produkowanym w Polsce był dopiero
> Koncert. Ale z magnetofonami szpulowymi w ogóle jest ciekawa sprawa: po
> co to komu było? W Polsce inaczej niż w normalnych krajach -- do nagrań
> z radia, płyty były niedostępne, a redaktorzy radiowi uczynni. Magnetofon

Płyty, szczególnie w latach 80-tych, były już trochę dostępne.
Mało, drogie ... w sam raz, aby poprosić znajomych o nagranie.

> kasetowy to już co innego, nagrane kasety były nośnikiem dystrybucyjnym,
> jak płyty. Nagranych taśm na szpuli w sprzedaży w zasadzie nie było.

Ale tak mi chodzi po głowie, że za socjalizmu to i tych kaset
nagranych było mało.
Ale może mi źle chodzi - wiki podaje, że Perfect/Perfect był na płycie
i na kasecie, 1981.
A odszuka ktoś ilości?

> Jedynym sensownym zastosowaniem było zmontowanie ulubionych nagrań
> w ulubionej kolejności z ulubionych płyt. A potem puszczanie takiej
> wielogodzinnej taśmy na imprezie, czy po prostu jako tło muzyczne
> w domu. Do tego potrzebny był magnetofon z wielkimi szpulami, jak
> rzeczony Koncert czy inny Akai.

Ale to jeszcze prędkość musiała być niska :-)

J.

Pan J.F napisał:

>> z magnetofonami szpulowymi w ogóle jest ciekawa sprawa: po co to komu
>> było? W Polsce inaczej niż w normalnych krajach -- do nagrań z radia,
>> płyty były niedostępne, a redaktorzy radiowi uczynni.
>
> Płyty, szczególnie w latach 80-tych, były już trochę dostępne.
> Mało, drogie ... w sam raz, aby poprosić znajomych o nagranie.

A tak, to były zawsze. Stojące na półce, żeby robić z nich kopie,
bo tak cenne, a każde odtworzenie je niszczy. Ale nie żeb grać
z nich na co dzień.

>> nagrane kasety były nośnikiem dystrybucyjnym, jak płyty.
>
> Ale tak mi chodzi po głowie, że za socjalizmu to i tych kaset
> nagranych było mało.

W rzeczonych latach osiemdziesiątych już całkiem sporo. Kopie zachodnich
tłuczone bez żadnych licencji. To się zmieniło dopiero w 1995 roku.

>> Jedynym sensownym zastosowaniem było zmontowanie ulubionych nagrań
>> w ulubionej kolejności z ulubionych płyt. A potem puszczanie takiej
>> wielogodzinnej taśmy na imprezie, czy po prostu jako tło muzyczne
>> w domu. Do tego potrzebny był magnetofon z wielkimi szpulami, jak
>> rzeczony Koncert czy inny Akai.
>
> Ale to jeszcze prędkość musiała być niska :-)

4,75 cm/s, jak w kasecie, ale z dużo szerszą ścieżką dawało radę.
a grało i grało, godzinami.

-- 
Jarek

On Tue, 25 Mar 2025 16:38:53 +0100, Jarosław Sokołowski wrote:
> Pan J.F napisał:
>>> z magnetofonami szpulowymi w ogóle jest ciekawa sprawa: po co to komu
>>> było? W Polsce inaczej niż w normalnych krajach -- do nagrań z radia,
>>> płyty były niedostępne, a redaktorzy radiowi uczynni.
>>
>> Płyty, szczególnie w latach 80-tych, były już trochę dostępne.
>> Mało, drogie ... w sam raz, aby poprosić znajomych o nagranie.
> 
> A tak, to były zawsze. Stojące na półce, żeby robić z nich kopie,
> bo tak cenne, a każde odtworzenie je niszczy. Ale nie żeb grać
> z nich na co dzień.

No to trzeba mieć płytę, gramofon, i magnetofon, najlepiej dobrej
jakości :-)

>>> nagrane kasety były nośnikiem dystrybucyjnym, jak płyty.
>>
>> Ale tak mi chodzi po głowie, że za socjalizmu to i tych kaset
>> nagranych było mało.
> 
> W rzeczonych latach osiemdziesiątych już całkiem sporo. Kopie zachodnich
> tłuczone bez żadnych licencji. To się zmieniło dopiero w 1995 roku.

Albo nie zauważyłem, bo mnie to az tak bardzo nie interesowało, 
albo w jakiejś koncówce 80-tych.

A kto tłukł? Państwowe zakłady, czy prywatna inicjatywa?
Bo inicjatywa to jeszcze musiała sprzęt do kopiowania kupić.


J.

Pan J.F napisał:

>> A tak, to były zawsze. Stojące na półce, żeby robić z nich kopie,
>> bo tak cenne, a każde odtworzenie je niszczy. Ale nie żeb grać
>> z nich na co dzień.
>
> No to trzeba mieć płytę, gramofon, i magnetofon, najlepiej dobrej
> jakości :-)

Na Zachodzie ten sam album odtwarzano na tanim patefonie niszczącym
płyty, nikt nie musiał się przejmować.

>>> Ale tak mi chodzi po głowie, że za socjalizmu to i tych kaset
>>> nagranych było mało.
>> W rzeczonych latach osiemdziesiątych już całkiem sporo. Kopie
>> zachodnich tłuczone bez żadnych licencji. To się zmieniło
>> dopiero w 1995 roku.
>
> Albo nie zauważyłem, bo mnie to az tak bardzo nie interesowało, 
> albo w jakiejś koncówce 80-tych.
>
> A kto tłukł? Państwowe zakłady, czy prywatna inicjatywa?
> Bo inicjatywa to jeszcze musiała sprzęt do kopiowania kupić.

Sąsiedzi z pobliskiej ulicy dorobili się w krótkim czasie nowego
domu -- wszystko z całkiem legalnej kopiarni kaset. Sprzęt jak
najbardziej profesjonalny. Ale to już w nowych czasach, choć przed
rokiem 1995. Za komuny bardziej chałupniczo, kopie sprzedawano
z torby na bazarze. Tak samo jak kasety z programami do jakiegoś
zx spectrum.

-- 
Jarek

On 2025-03-25, Jarosław Sokołowski <jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> Pan Marcin Debowski napisał:
>
>>> Kaseta magnetofonowa miała prędkość taśmy 15/8 ips, po wielu wysiłkach
>>> udało się nawet na wąskiej ścieżce uzyskać niezłą jakość nagrania. Ale
>>> jak ktoś miał domowy magnetofon szpulowy, taki w rodzaju AKAI GX-635D,
>>> to dyshonorem było nagrywanie z prędkościa mniejszą niż 7,5 ips. Nie
>>> rzutowało to specjalnie na jakość. Ot, takie tam wczesne audiofilstwo.
>>
>> Ze 2 Arie mam gdzieś ciągle. Upolowane osobiście z Bomisu!
>
> Kiedy to sprzedawali w Bomisie? Chyba w okresie schyłkowym technologii,
> lata osiemdziesiąte i to nie całkiem wczesne. Wcześniej był to sprzęt
> ogólnie trudno zdobywalny.

Nie pamiętam dokładnie kiedy, ale były to albo uzywane albo wybrakowane 
egzemplarze. Obstawiam końcówkę lat 70. początek 80.

>> Chyba miały własnie 7.5ips w trybie rapid dumny meloman. Tyle wspomnień.
>
> Dlatego mogły odtwarzać taśmy od Nagry. W drugą stronę to oczywiście
> nie działało. 

A Nagra miała standardowe tasmy, tzn. szerokościowo?

>>> Mogła być wysoka. NAGRA E kosztowała około czterech tysięcy dolarów.
>>> W tym samym czasie samochód produkcji FSO w Peweksie -- koło tysiąca.
>>
>> Aria z bomisu jest ociupinke tańsza a też nagra. 
>
> Ale też nie był to sprzęt specjalnie highendowy. Siermiężna konstrukcja
> projektowana na specyficzny lokalny rynek, zmontowana z tego, co było
> dostępne. Silnik tej rodziny magnetofonów pochodził z wentylatora.
> Asynchroniczny, prądu zmiennego, więc tonacja odtwarzanych utworów
> mogła zależeć od ogłoszonego stopnia zasilania i aktualnej częstotliwości
> sieci energetycznej (odchyłki od założonej wartości 50 Hz mogły sięgać
> w porywach półtonu). Ale też otwarta konstrukcja silnika siała na lewo
> i prawo zmiennym polem magnetycznym. W torze akustycznym indukowały się
> prądy i słychać było przydźwięk. Inżynierowie z Kasprzaka radzili sobie
> w ten sposób, że w tor akustyczny szeregowo włączone były dwuzwojowe
> pętelki z drutu, takie antenki. W czasie strojenia magnetofonu należało
> tak je wyginać, by prądy się znosiły, a przydźwięk zanikł.

Nu ale sam podałes wczesniej cenę o jakieś 2 rzędy wielkości większą?

> Dobrym magnetofonem do użytku domowego produkowanym w Polsce był dopiero
> Koncert. Ale z magnetofonami szpulowymi w ogóle jest ciekawa sprawa: po
> co to komu było? W Polsce inaczej niż w normalnych krajach -- do nagrań
> z radia, płyty były niedostępne, a redaktorzy radiowi uczynni. Magnetofon
> kasetowy to już co innego, nagrane kasety były nośnikiem dystrybucyjnym,
> jak płyty. Nagranych taśm na szpuli w sprzedaży w zasadzie nie było.

Tak, do nagrań z radia. Trochę nawet na tych Ariach nagrywałem z audycji 
Beksińskiego, ale raczej niedługo i juz w okresie mocno schyłkowym 
szpulowców. Poza tym, zdarzało mi się przegrywać z cudzych płyt. 

Zk240T to kupił z kolei duzo wczesniej mu ojciec, i nagrywał sobie różne 
kawałki z telewizora z mikrofonu opartego na głosniku. Nie kojarze aby 
tego później słuchał :)

> Jedynym sensownym zastosowaniem było zmontowanie ulubionych nagrań
> w ulubionej kolejności z ulubionych płyt. A potem puszczanie takiej
> wielogodzinnej taśmy na imprezie, czy po prostu jako tło muzyczne
> w domu. Do tego potrzebny był magnetofon z wielkimi szpulami, jak
> rzeczony Koncert czy inny Akai.

Jak zacząłem miec podobne potrzeby to kasetowce zrobiły sie już bardziej 
dostepne.

-- 
Marcin

On 2025-03-25, Jarosław Sokołowski <jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> Pan J.F napisał:
>
>>> z magnetofonami szpulowymi w ogóle jest ciekawa sprawa: po co to komu
>>> było? W Polsce inaczej niż w normalnych krajach -- do nagrań z radia,
>>> płyty były niedostępne, a redaktorzy radiowi uczynni.
>>
>> Płyty, szczególnie w latach 80-tych, były już trochę dostępne.
>> Mało, drogie ... w sam raz, aby poprosić znajomych o nagranie.
>
> A tak, to były zawsze. Stojące na półce, żeby robić z nich kopie,
> bo tak cenne, a każde odtworzenie je niszczy. Ale nie żeb grać
> z nich na co dzień.

Polskie płyty (w sensie tłoczenia/wudania) były cenowo przystepne, ale 
zachodnie to była zupełna masakra.

-- 
Marcin

On Tue, 25 Mar 2025 16:25:59 +0100, "J.F" 
<jfox_xnospamx@poczta.onet.pl> wrote:
> Płyty, szczególnie w latach 80-tych, były już trochę dostępne.

Przypomniałeś mi dokument o czasach sowieckiej Rosji (dotyczący chyba 
lat 60-70) opowiadający o ciekawym tam zjawisku mianowicie o 
nagraniach na "zużytych" zdjęciach rentgenowskich zamiast na 
niedostępnych wtedy tam winylach. Istniał cały podziemny obieg 
zagranicznej muzyki kolportowanej na tych zdjęciach. Ktoś pamięta jak 
były te nagrania wytwarzane?

-- 
Marek

No nie wiem, w szkole pasjonowałem się podręcznikiem astronomii radzieckim, gdzie był opis wykonania teleskopu własnoręcznie 
szlifując elementy z bloków szkła przy pomocy jakiejś smoły ;-)
Nawet zaczęliśmy z kolegą przygotowania, zanim się pokłóciliśmy że jeden chce zrobić refraktor, a drugi chce reflektor ;-)


-----
> Stefan Kudelski zaczynał robić magnetofony w kuchni na lodówce.
> Obiektywnie rzecz biorąc, obiektywu tak się nie da. 

Pan Marcin Debowski napisał:

>> Dlatego mogły odtwarzać taśmy od Nagry. W drugą stronę to oczywiście
>> nie działało. 
>
> A Nagra miała standardowe tasmy, tzn. szerokościowo?

Szerkość ćwierć cala, jak wszędzie. Tylko Nagra SN używała taśm 1/8 cala,
które trzeba było wydłubać z kasety CC, bo luzem nikt tego nie sprzedawał.
No, może FBI miało jakies lepsze kanały zaopatrzeniowe.

>>>> W tym samym czasie samochód produkcji FSO w Peweksie -- koło tysiąca.
>>> Aria z bomisu jest ociupinke tańsza a też nagra. 
>>
>> Ale też nie był to sprzęt specjalnie highendowy. [...]
>
> Nu ale sam podałes wczesniej cenę o jakieś 2 rzędy wielkości większą?

Większa od czego? Bo tu też ceny nie podaję. Pisałem tylko o cenie Nagry.

> Tak, do nagrań z radia. Trochę nawet na tych Ariach nagrywałem z audycji 
> Beksińskiego, ale raczej niedługo i juz w okresie mocno schyłkowym 
> szpulowców. Poza tym, zdarzało mi się przegrywać z cudzych płyt. 

To właśnie typowe użytkowanie w Polsce.

> Zk240T to kupił z kolei duzo wczesniej mu ojciec, i nagrywał sobie różne 
> kawałki z telewizora z mikrofonu opartego na głosniku. Nie kojarze aby 
> tego później słuchał :)

A nie ZK120T? Jak miałem kilka lat, u mnie w domu pojawił się magnetofon
"Tonette". Ojciec kupił chyba dlatego, że to coś nowoczesnego. W zasadzie
nikomu do niczego nie służył, poza moimi zabawami.

>> Jedynym sensownym zastosowaniem było zmontowanie ulubionych nagrań
>> w ulubionej kolejności z ulubionych płyt. A potem puszczanie takiej
>> wielogodzinnej taśmy na imprezie, czy po prostu jako tło muzyczne
>> w domu. Do tego potrzebny był magnetofon z wielkimi szpulami, jak
>> rzeczony Koncert czy inny Akai.
>
> Jak zacząłem miec podobne potrzeby to kasetowce zrobiły sie już bardziej 
> dostepne.

Ale kasety trzeba było zmieniać. Taki Akai mógł Koncertować chyba z osiem
godzin na jednej zmianie (taśmy).

-- 
Jarek

Pan Marcin Debowski napisał:

> Polskie płyty (w sensie tłoczenia/wudania) były cenowo przystepne,
> ale zachodnie to była zupełna masakra.

Za Gierka 65 złotych sztuka. Nie za drogo w porównaniu z resztą dóbr
krajowych. Jednak człowiek chciałby czasem posłuchać innej muzyki niż
nagrana w kraju (choć ta też dobra). Płyta mogła kosztować tysiąc zł.

-- 
Jarek

Pan Marek napisał:

>> Płyty, szczególnie w latach 80-tych, były już trochę dostępne.
>
> Przypomniałeś mi dokument o czasach sowieckiej Rosji (dotyczący
> chyba lat 60-70) opowiadający o ciekawym tam zjawisku mianowicie
> o nagraniach na "zużytych" zdjęciach rentgenowskich zamiast na 
> niedostępnych wtedy tam winylach. Istniał cały podziemny obieg 
> zagranicznej muzyki kolportowanej na tych zdjęciach. Ktoś pamięta
> jak były te nagrania wytwarzane?

W PRL to się nazywało "pocztówka dźwiękowa" i robione było chałupniczo.
Poza właściwym nagraniem, często kopią wprost z Zachodu, mogły zawierać
słowne życzenia dla cioci Halinki z okazji imienin. To nagrywali na
poczekaniu, na jakichś bazarach, ale aparatury nigdy nie wiedziałem.

Gdzieś na wsi (wtedy) natrafiłem na gramofon ze stosem pocztówek, jednak
nie z nagraniami "zachodnich bikiniarzy", ale z (autentyczną) muzyką
ludową. Ludzie chcieli tego słuchać, a władza (też ludowa) nie uważała
za stosowne włączenie tego do repertuaru państwowych wytwórni płytowych.
Więc lud wydawał w podziemiu.

-- 
Jarek

W podstawówce nagrywałem na ZK 120 i puszczaliśmy na szkolnych zabawach :-)
Chyba z radia, i to raczej z długich fal (radio lampowe bez UKF).
I nagrywane mikrofonem (takim prostopadłościennym) przy głośniku, okropna jakość (radio stare miało wyjście "bananowe", magnetofon 
wejście DIN).
Mimo że Warszawa, to legendarnej rozgłośni harcerskiej jakoś nie mogłem złapać (ale okna z przeciwnej strony niż na rozgłośnię).
Ale w pierwszym programie radia były audycje z muzyką młodzieżową.
"Technika" to było nagranie każdej puszczanej piosenki (z góry nie było wiadomo co za chwilę puszczą), i przerwanie gdy nie pasowała 
do kolekcji ;-)
Ale całe płyty nadawane w programie chyba czwartym (lub drugim?) pamiętam, lata 80-te, do dzisiaj mam kilka kaset, np. Pink Floyd 
bez nienadanych w eter słów "Brezhniev took Afghanistan" ;-)
Coś technicy w radiu podkręcali, żeby dynamika była lepsza.
Lucjan Kydryński prowadził też fajne Studio piosenki w niedziele wieczorem chyba, ale przed rozpoczęciem nadawania pierwszego 
programu na UKF jakość była jak to z fal długich..


-----
> To właśnie typowe użytkowanie w Polsce. 

W dniu 26.03.2025 o 11:08, Jarosław Sokołowski pisze:

>> Zk240T to kupił z kolei duzo wczesniej mu ojciec, i nagrywał sobie różne
>> kawałki z telewizora z mikrofonu opartego na głosniku. Nie kojarze aby
>> tego później słuchał :)
> 
> A nie ZK120T? Jak miałem kilka lat, u mnie w domu pojawił się magnetofon
> "Tonette". Ojciec kupił chyba dlatego, że to coś nowoczesnego. W zasadzie
> nikomu do niczego nie służył, poza moimi zabawami.

U mnie było inaczej. Ojciec niczego nie kupił, nawet sobie ale ja 
kupiłem dość zabytkowy już wtedy magnetofon "Melodia" 
https://www.mit.krakow.pl/zbior/mim-874-v-201/ . Miał tą przewagę nad 
Tonette, że śmigał na 19cm/s i miał przełącznik na "lepszą jakość" 
dźwięku...w sensie HiFi.
Zamontowałem mu głowicę 2/4 ścieżkową i dokupiłem drugi "KANAŁ" w sensie 
całego magnetofonu...bo nie chciało mi się robić kopii. Zyskałem 
Odtwarzacz STEREO o dość dobrych parametrach. Taśmy nagrywałem z 
płyt/Fonomaster/Daniel/Bernard, czasem z Radia/Elizabeth/Amator 
Stereo...na M2405 lub jakaś Aria, która była dostępna w lokalnym 
ZURT/miałem tam backdora/wuja/kierownik :) Potem dopiero przesiadłem się 
na "kasety" i dopaliłem krajowy produkt https://unitraklub.pl/opis/2420 
przerabiając wzmacniacz końcowy na "lepszy"...Fajne czasy :)
-- 
Pixel®🇵🇱

W dniu 26.03.2025 o 23:42, Pixel®🇵🇱 pisze:
>  Potem dopiero przesiadłem się na "kasety" i 
> dopaliłem krajowy produkt https://unitraklub.pl/opis/2420 przerabiając 
> wzmacniacz końcowy na "lepszy"...Fajne czasy :)

Pamiętam też moment z technikum, gdzie podobnie jak kiedyś, w 
magnetofonie "Melodia" dołożyłem drugi kanał w miejscu wymiennego 
zasilacza dla MK 125 https://unitraklub.pl/opis/2540, mono, stosując 
zasilacz jako zewnętrzny...i zyskałem magnetofon stereofoniczny 
zdobywając I nagrodę w konkursie :) Dodatkowo były tam bajery w postaci 
wychyłowego wskaźnika analogowego + LED...Ten LED powieliłem później na 
zawieszkę przy koszuli na koncerty zespołów.

Było smacznie. Miałem własny wskaźnik LED przypięty do koszuli, który 
miał mikrofon i "linijkę" na 12 LED, która pokazywała poziom dźwięku. 
Czasy ok 1985...Nikt wtedy tego nie posiadał :) Kora z Maanam na 
koncercie aż mnie zaprosiła na scenę...podobało się :)
-- 
Pixel®🇵🇱

On 2025-03-26, Jarosław Sokołowski <jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> Pan Marcin Debowski napisał:
>>>>> W tym samym czasie samochód produkcji FSO w Peweksie -- koło tysiąca.
>>>> Aria z bomisu jest ociupinke tańsza a też nagra. 
>>>
>>> Ale też nie był to sprzęt specjalnie highendowy. [...]
>>
>> Nu ale sam podałes wczesniej cenę o jakieś 2 rzędy wielkości większą?
>
> Większa od czego? Bo tu też ceny nie podaję. Pisałem tylko o cenie Nagry.

Nagra vs Aria.

>> Zk240T to kupił z kolei duzo wczesniej mu ojciec, i nagrywał sobie różne 
>> kawałki z telewizora z mikrofonu opartego na głosniku. Nie kojarze aby 
>> tego później słuchał :)
>
> A nie ZK120T? Jak miałem kilka lat, u mnie w domu pojawił się magnetofon

Tak, Zk120t (T, bez lampy jako wskaźnika wysterowania i innych lamp). 
Nie wiem skąd mi się ten 240 przyplątał.

> "Tonette". Ojciec kupił chyba dlatego, że to coś nowoczesnego. W zasadzie
> nikomu do niczego nie służył, poza moimi zabawami.

Przenosny widzę, można było zaszaleć. 

>>> Jedynym sensownym zastosowaniem było zmontowanie ulubionych nagrań
>>> w ulubionej kolejności z ulubionych płyt. A potem puszczanie takiej
>>> wielogodzinnej taśmy na imprezie, czy po prostu jako tło muzyczne
>>> w domu. Do tego potrzebny był magnetofon z wielkimi szpulami, jak
>>> rzeczony Koncert czy inny Akai.
>>
>> Jak zacząłem miec podobne potrzeby to kasetowce zrobiły sie już bardziej 
>> dostepne.
>
> Ale kasety trzeba było zmieniać. Taki Akai mógł Koncertować chyba z osiem
> godzin na jednej zmianie (taśmy).

Jakis dwukasetowiec z autorewersem, 2xC120... no dobrze, 4h tylko, ale 
można bez obsługi do zdarcia.

-- 
Marcin

On 2025-03-26, Jarosław Sokołowski <jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> Pan Marek napisał:
>
>>> Płyty, szczególnie w latach 80-tych, były już trochę dostępne.
>>
>> Przypomniałeś mi dokument o czasach sowieckiej Rosji (dotyczący
>> chyba lat 60-70) opowiadający o ciekawym tam zjawisku mianowicie
>> o nagraniach na "zużytych" zdjęciach rentgenowskich zamiast na 
>> niedostępnych wtedy tam winylach. Istniał cały podziemny obieg 
>> zagranicznej muzyki kolportowanej na tych zdjęciach. Ktoś pamięta
>> jak były te nagrania wytwarzane?
>
> W PRL to się nazywało "pocztówka dźwiękowa" i robione było chałupniczo.
> Poza właściwym nagraniem, często kopią wprost z Zachodu, mogły zawierać
> słowne życzenia dla cioci Halinki z okazji imienin. To nagrywali na
> poczekaniu, na jakichś bazarach, ale aparatury nigdy nie wiedziałem.
>
> Gdzieś na wsi (wtedy) natrafiłem na gramofon ze stosem pocztówek, jednak
> nie z nagraniami "zachodnich bikiniarzy", ale z (autentyczną) muzyką
> ludową. Ludzie chcieli tego słuchać, a władza (też ludowa) nie uważała
> za stosowne włączenie tego do repertuaru państwowych wytwórni płytowych.
> Więc lud wydawał w podziemiu.

Tylko te na kliszach rtg to gdzieś wyczytałem dawały się odtwarzać do 
5x, a pocztówki to jednak były lepiej jakby wykonane. Ale moze były i 
różne pocztówki.

-- 
Marcin

On 2025-03-26, Jarosław Sokołowski <jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> Pan Marcin Debowski napisał:
>
>> Polskie płyty (w sensie tłoczenia/wudania) były cenowo przystepne,
>> ale zachodnie to była zupełna masakra.
>
> Za Gierka 65 złotych sztuka. Nie za drogo w porównaniu z resztą dóbr
> krajowych. Jednak człowiek chciałby czasem posłuchać innej muzyki niż
> nagrana w kraju (choć ta też dobra). Płyta mogła kosztować tysiąc zł.

Dokładnie. Nawet był w mojej okolicy jakiś sklep, prywaciarz z 
zachodnimi płytami, ale było to cenowo zupełnie poza moim zasięgiem.

-- 
Marcin

Pan Marcin Debowski napisał:

>> "Tonette". Ojciec kupił chyba dlatego, że to coś nowoczesnego.
>> W zasadzie nikomu do niczego nie służył, poza moimi zabawami.
>
> Przenosny widzę, można było zaszaleć. 

Fakt, ojciec raz zabrał go ze sobą na lekcje angielskiego. Ale tylko raz.

-- 
Jarek

Pan Marcin Debowski napisał:

>>> Polskie płyty (w sensie tłoczenia/wudania) były cenowo przystepne,
>>> ale zachodnie to była zupełna masakra.
>> Za Gierka 65 złotych sztuka. Nie za drogo w porównaniu z resztą dóbr
>> krajowych. Jednak człowiek chciałby czasem posłuchać innej muzyki niż
>> nagrana w kraju (choć ta też dobra). Płyta mogła kosztować tysiąc zł.
>
> Dokładnie. Nawet był w mojej okolicy jakiś sklep, prywaciarz z 
> zachodnimi płytami, ale było to cenowo zupełnie poza moim zasięgiem.

W Warszawie najsłynniejszy przy ul. Słupeckiej. Koło Politechniki też
był, chyba na Noakowskiego.

-- 
Jarek