🚀 go-pugleaf

Pan Marcin Debowski napisał:

>>> Podobnie działa autoryzacja zwykłą kartą kredytową z dodatkowym 
>>> uwierzytelnieniem. Podaje nr karty, zatwierdzam płatność apką. 
>> Ale numer karty długi.
>
> No owszem. 16. Ale trzeba pamiętac tylko raz, plus 3 cyfry ccv.
> Jedną kartę tak pamietam.

U mnie tak się nie da. Mój bank już nie drukuje kodu CVV na karcie,
nie ma czego się uczyć na pamięć, bo kod jest zmieniany co kilka
godzin. Za każdym razem muszę go pobrać z aplikacji. Za każdym razem
też potwierdzam transakcję apką, bo tego wymagają chyba wszystkie
polskie serwisy. Chyba że na przykład przypiszę kartę (jedną konkretną)
do płatności w Allegro. Wtedy w ogóle przy zakupach o nic nie pyta,
co średnio mi się podoba. Dobrze jest to zrobione w Booking.com.
Tam numer karty jest zapamiętany, ale CVV trzeba podawac przy każdej
rezerwacji. I chyba można mieć zapamiętanych kilka kart.

> Co daje przewagę blikowi i innym podobnym, to brak opłat za tranzakcje.
> Rozumiem, że blik ich nie ma.

Nie przypominam sobie, by ktoś żądał ode mnie pieniędzy za płatność
kartą. Prowizję płaci sprzedawca, ale jest ona niewielka.

>> Unikatowy przez chwilę, bo milion to by na długo nie starczył. 
>> Apka/bank/serwer blik generuje losowy numer, wpisujesz numer
>> w terminal/bankomat/stronę www, kwote wpisuje sprzedawca czy
>> Ty na powyzszej stronie, to się łączy przez bank i internet
>> z twoją apką, gdzie się pokazuje kwota i akceptujesz płatność
>> lub nie ...
>
> Może być, ale tak z mojej perspektywy szału nie.

Bo tego typu usługi nie polegają na szaleństwie, a różnią się między
sobą szczegółami. Jednak na tyle istotnymi, że jeden system wygrywa,
inny przegrywa. W Polsce nie ma co startować z handlem internetowym
nie dając możliwości płacenia blikiem. Jest w AliExpress, jest w
Google, jest w Boltach, Uberach czy innych taksówkach. Podają, że
średnio w każdej sekundzie dokonywanych jest około 150 transakcji
blikiem.

> Jest miejsce na adnotacje. ZCW z Waszych opisów, to działa podług 
> zblizonych zasad, za wyjątkiem, ze blik opiera się na kodzie
> tranzakcji, a paynow na pewnym indywidualnym identyfikatorze
> (nr. telefonu, numer identyfikacji firmy), który jest powiązany
> przez bank dysponenta środków z konkretnym kontem. To powiązanie
> robi się samemu bez jakiś cyrków, a wygoda jest de facto w wtym
> samym - braku konieczności operowania nr. rachunków bankowych. 

To może być jednym z tych istotnych szczegółów. Nie wie, czy dobrze
zrozumiałem, ale jeśli "indywidualny identyfikator" jest stały, to
ktoś może go przechwycić. A potem robić psikusy, co chwilę inicjując
płatność. Wiem, że kasy nie zaiwani, bo trzeba to finalnie potwierdzić.
Jednak mogłoby być denerwujące. Wpisując losowy ciąg sześciu cyfr
w okienko blik na stronie płatnosci, mamy szansę 1:10000 trafienia
w ważny kod i sprawienia, że gdzieś komuś wyświetli się monit o
zatwierdzenie tego wałka. Mało dokuczliwe, łatwe do namierzenia,
więc pewnie nikt nie próbuje.

> No i do prywatnych przelewów się od czasu do czasu przydaje.
> Jakieś zbiórki na prezenty/imprezy w/po pracy czy podobne.

"Kody in blanco" mają tu dodatkową przewagę. Ktoś w grupie zbiera
zamówienie na obiad w pracy, kto inny mówi, że dzisiaj jego kolej na
płacenie i dyktuje te cyferki. Żadne powiązania nie są zapamiętane,
to jednorazowe "pożyczenie" pieniędzy.

-- 
Jarek