🚀 go-pugleaf

To jednego podrzucę, a zawsze mi się podobał niestety wielu patrzy tylko 
"mądrze" jak kończę z opowieścią hehe

TAX:

W pewnej wiosce żył sobie rolnik. Miał skromną chatkę i kochającą żonę, 
która zawsze rano robiła mu kanapki, gdy wychodził orać pole (czy co tam 
rolnicy robią na polu).
Ale nie były to zwykłe kanapki, były to kanapki wspaniałe niczym miłość, 
którą żona darzyła męża. Chleb własnego wypieku, prawdziwe masło, 
prawdziwa szynka, świeży pomidor, świeży ogórek, zacna sałata i cudownie 
chrupiąca rzodkiewka.
Pewnego dnia rolnik zabrał te wspaniałe kanapki rano i pozostawił na 
kamieniu niedaleko miejsca orki i wziął się do pracy. Pracował w pocie 
czoła, aż zgłodniał. Idąc po kanapkę w wyobraźni już miał obraz 
spożywania tego boskiego posiłku, delikatnego smaku masła, wspaniałego 
smaku szynki, chrupania rzodkiewki, wszystko zwieńczone ogórkiem i 
pomidorem. Wielkie było jego zdziwienie i zawód, gdy zobaczył, że tej 
wspaniałej kanapki z szyneczką, ogórkiem, masłem, pomidorem, sałatą i 
rzodkiewką nie ma na kamieniu. Chcąc nie chcąc wrócił do pracy, lecz 
głodny długo nie wytrzymał.
Następnego dnia żona, jak zawsze, wstała z pierwszym pianiem kurczaka i 
zaczęła przygotowywać swojemu ukochanemu małżonkowi zwyczajowy posiłek. 
Chlebek, masełko, szynka, sałata, rzodkiewka, ogórek, wszystko co 
najlepsze dla kochanego męża Rolnik nie posiadał się z radości. Ale, że 
był tylko prostym rolnikiem, to tą wspaniałą kanapkę powtórnie położył 
na kamieniu. Niestety, gdy nadszedł czas przerwy kanapki znowu nie było. 
Rolnik był smutnym rolnikiem. Powiedział o wszystkim żonie.
Nazajutrz niewiasta ta chcąc jakoś uprzyjemnić mężowi zawód, którego 
doświadczył, zrobiła iście królewska kanapkę. Idealnie wypieczony chleb 
posmarowała puchatym masełkiem, położyła kawał szynki wielkości 1/3 
świni, na to cudownie czerwonego pomidora i wyjątkowo ogórkowatego 
ogórka. Wszystko zwieńczyła pięknymi liśćmi sałaty, ultrachrupiącą 
rzodkiewką i szczyptą miłości. Tym razem rolnik poszedł po rozum do 
głowy. Położył tą wspaniałą kanapkę na kamieniu, a sam ukrył się w 
pobliskich krzakach. Czekał. Obserwował. Po kilku godzinach, gdy już 
miał zabrać się do pracy, spostrzegł wielkiego pikującego orła. Spadł on 
z dużą szybkością i w locie porwał tą wspaniałą kanapkę z kamienia, 
odlatując w siną dal. Rolnik postanowił, że nie odpuści tej szyneczki, 
ogórka, pomidora, sałaty i rzodkieweczki. Puścił się pędem za orłem. 
Biegł za nim kilka minut, aż orzeł osiadł na drzewie. Już miał się 
wspinać, gdy zobaczył co ptak wyczynia. Orzeł sprawnie rozwarł dwie 
kromki chleba i zaczął wyrzucać zawartość. Spadła wspaniała szyneczka, 
poleciał ogórek, pomidor i sałata. Nawet cudna rzodkiewka z cichym 
chrupnięciem uderzyła o ziemię. A orzeł wziął w szpony po jednej kromce 
chleba posmarowanej masłem i zaczął sobie je wcierać w klatę, drąc mordę 
- O kurwa, JAKI JA JESTEM POJEBANY.
-- 
Robak