🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Krzysztof Kolaczkowski" <kyl0@op.pl> napisał w wiadomości
news:4fgaf2hbq5lar1buoeinoqgaa0i0ien1nr@4ax.com...
> Cześć,
>
> już przeszło tydzień po premierze, a tu cisza? Jestem rozczarowany,
> taki ważny obraz, a grupa milczy.

Miejsce polskich filmów jest w telewizji.

m.

"Michal Radomil Wisniewski" <michio@poczta.fm> wysłał[a] w świat :

>Miejsce polskich filmów jest w telewizji.

E tam. Nie żałuję, że poszedłem do kina na "Jasminum", na przykład. 

-- 
Szły raz drogą trzy kaczuszki, grzeczne, że aż miło:
Pierwsza biała, druga czarna, a trzeciej nie było. 

2006-08-30 09:48, Krzysztof Kolaczkowski rzekl(a):
> już przeszło tydzień po premierze, a tu cisza? Jestem rozczarowany,
> taki ważny obraz, a grupa milczy.

Ja widziałem w sobotę i też czekałem na znak-sygnał do dyskusji :)

> Może wymownie milczy?

Nie wiem jak grupa - wymownie czy nie wymownie... Dla mnie to taki sobie 
polski film, całkiem nieźle zagrany, sprawnie zrobiony no i właściwie 
dobry, jeśli popatrzeć na niego jako na polski film. Jeśli patrzeć zaś w 
kategorii "kino światowe" to ot, taka sobie trochę kalka z Lyncha na 
przykład...

> Bo misię nie
> bardzo - oglądająca cały czas miałem wrażenie, że przeżycia bohatera,
> to - przynajmniej w połowie - majaczenia wywołane piciem zbyt duzej
> ilości kranówki. 
> 
> s 
> p
> o
> i
> l
> e
> r
>  
> s
> p
> a
> c
> e
> 
> 
> 
> m
> o
> r
> e
>  
> 
> s
> p
> o
> i
> l
> e
> r
>  
> s
> p
> a
> c
> e
> 
> 
> i jak się okazało, coś w tym było. Majaczeniem okazało się wszystko.
> Jedno z najbardziej żałosnych i ucieczkowych zakończeń, jakie miałem
> przykrość obejrzeć ostatnimi czasy :( 

Dopiero w połowie się kapnąłeś? Ja gdzieś tak po 1/3 filmu... Tylko 
zastanawiałem się: śpi i się obudzi czy też jest wariatem (coś jak 
"alternatywna osobowość" - Fred vs. Pete w "Zagubionej autostradzie"). A 
najbardziej rozwaliła mnie jedna z pierwszych scen - widać śpiącego 
Chyrę, a obok na stoliku/szafce przy łóżku przewrócone zdjęcie, zegarek 
i tabletka. Więcej mi nie było trzeba do zwątpienia w "prawdziwość" 
fabuły, czekałem tylko na podobny stolik bez tabletki... No i był, 
chociaż mniej wyraźnie pokazany.

Ostatnia scena ("ofiara" podnosząca się znad umywalki) - dla mnie 
rewelacja jako "wkręt", ale sensownego uzasadnienia nie widzę...


pozdrawiam,
Łukasz

-- 
  lukasz [at] prokulski [dot] net
  WWW: http://www.prokulski.net
  RSS: http://feeds.feedburner.com/LukaszProkulski
  +48 880 023 685
  GG: 1380079
  foobar2000 v0.9.3 beta 4 is not active

On 2006-08-30 09:48:50 +0200, Krzysztof Kolaczkowski <kyl0@op.pl> said:

> Cześć,
> już przeszło tydzień po premierze, a tu cisza? Jestem rozczarowany,
> taki ważny obraz, a grupa milczy. Może wymownie milczy?

Jak Paweł T. Felis uderza w poezję o nieprzejrzystości życia (czy coś 
w tym guście), to ja się wolę trzymać z daleka.

-- 
A revolution without dancing is a revolution not worth having

Łukasz Prokulski <SPAMIK.lemur@onet.SPAMIK.eu> wysłał[a] w świat :

>Nie wiem jak grupa - wymownie czy nie wymownie... Dla mnie to taki sobie 
>polski film, całkiem nieźle zagrany, sprawnie zrobiony no i właściwie 
>dobry, jeśli popatrzeć na niego jako na polski film. Jeśli patrzeć zaś w 
>kategorii "kino światowe" to ot, taka sobie trochę kalka z Lyncha na 
>przykład...

A mnie po pewnym czasie zaczęły irytować jednostajne zdjęcia (choć
miało to jakieś uzasadnienie) a muzyka była chyba do innego filmu. 

>> Bo misię nie
>> bardzo - oglądająca cały czas miałem wrażenie, że przeżycia bohatera,
>> to - przynajmniej w połowie - majaczenia wywołane piciem zbyt duzej
>> ilości kranówki. 
>> 
>> s 
>> p
>> o
>> i
>> l
>> e
>> r
>>  
>> s
>> p
>> a
>> c
>> e
>> 
>> 
>> 
>> m
>> o
>> r
>> e
>>  
>> 
>> s
>> p
>> o
>> i
>> l
>> e
>> r
>>  
>> s
>> p
>> a
>> c
>> e
>> 
>> 
>> i jak się okazało, coś w tym było. Majaczeniem okazało się wszystko.
>> Jedno z najbardziej żałosnych i ucieczkowych zakończeń, jakie miałem
>> przykrość obejrzeć ostatnimi czasy :( 

>Dopiero w połowie się kapnąłeś? 

Nie, chodziło mi o to, że połowę wydarzeń zakwalifikowałem jako
majaczenie Chyry. Jak się okazało, niesłusznie :)

>Ostatnia scena ("ofiara" podnosząca się znad umywalki) - dla mnie 
>rewelacja jako "wkręt", ale sensownego uzasadnienia nie widzę...

Na pewno reżyser ma jakieś uzasadnienie, ale dla mnie to też nie miało
głębszego sensu. 

-- 
Szły raz drogą trzy kaczuszki, grzeczne, że aż miło:
Pierwsza biała, druga czarna, a trzeciej nie było.