🚀 go-pugleaf

On 10 Lis, 20:04, Wojciech Orlinski <i...@gazeta.pl> wrote:
> On 2009-11-10 19:14:15 +0100, Michal Olszewski <s...@sss.sss> said:
>
> >> No, jest kilka zasadniczych problemów. Przede wszystkim bohater na
> >> terenie biohazardu poczyna sobie zbyt swobodnie. Ja nawet w otoczeniu
> >> homo sapiensów za bardzo brzydzę się ich płynów ustrojowych i zapachów
> >> cielesnych, żeby tak beztrosko buszować w podejrzanych zakamarkach, jak
> >> główny bohater (a bez tej beztroski nie masz fabuły).
>
> > Tego kolesia od pierwszych minut miałem za szczęśliwego, karnego,
> > poczciwego głupka. Jak szef mu wydał polecenie przeszukania chatek
> > obcych, to on to polecenie po prostu wykonywał. Pewnie nawet mógł używać
> > lateksowych rękawiczek i maseczki, ale z rozpędu mu się nie chciało.
> > Podejdź do dowolnej fabryki zatrudniającej minimum kilkaset osób i
> > przeglądnij zapis wypadków BHP z ostatniego miesiąca. Myślę, że
> > wyleczysz się z niewiary w ludzkie możliwości.
>
> Masz rację, to jest w sumie z mojej strony dosć drobne zastrzezenie -
> bohatera specjalnie skonstruowano tak, zeby był tak głupi, zeby się
> wpakować. Nie żeby mi się az nie podobało, ale jakoś więcej emocji jest
> dla mnie w śledzeniu problemów przechytrzonego bystrzaka.

Mój główny problem polegał między dysonansem pomiędzy poczciwym
głupkiem, który jest początkowo ofiarą sytuacji, z kimś, kto ucieka ze
strzeżonego laboratorium zamiast po prostu skończyć jako zestaw
preparatów laboratoryjnych. Jeżeli to też miał być łut szczęścia, to
nieco za dużo ich w jednej fabule.

--
Michał