🚀 go-pugleaf

Przed filmem leciało kilka trailerów. Między innymi Piła6 oraz filmik o
kolesiu, który bierze udział w nocnych nieleganych ulicznych walkach.
Był też coś o końcu świata w 2012 roku. Generalnie straszliwy chłam się
teraz kręci. Tylko niech nikt mi nie komentuje, że tak było zawsze - bo
nie było. Prawda jest właśnie taka, na kina napiera kosmiczna ilość szitu.

Co prowadzi nas do filmu "District 9". Ten bowiem jest genialny.
Genialny na tle konkurencji w repertuarze. I to jest klucz do
zrozumienia tego geniuszu. Prawdopodobnie jest to film na 4+, albo na
5-, ale po oglądnięciu maratonu przygłupich trailerów dajesz mu 6+.

Przede wszystkim D9 nie traktuje Cię jak idiotę. Traktuje Cię jak
człowieka, który parę filmów już widział. I to nie tylko filmów o
obcych. Punkt startowy tej historii jest absolutnie unikalny. A dalej w
scenariuszu klisze mieszają się z nieszablonowymi twistami. Ktoś to
nieźle pomyslał. Jednak to nie jest najlepsze.

Najlepsza jest realizacja. Fanastycznie jest to zmontowane,
sfotografowane i ogólnie poukładane. Nie ma niepotrzebnych scen, nie ma
wypełniaczy czasu. Narracja skacze między ekranami kanałów newsowych,
zapisami z kamer CCTV, eksperckimi wywiadami post factum, a "prawdziwym"
filmem kręconym z ręki. I mimo tego pozornego chaosu wszystko jest
czytelne, wszystko jest na swoim miejscu. Nie chcę popadać w zbędny
patos, ale to faktycznie przypomina już nowy, lepszy sposób prowadzenia
kinowej narracji. To trochę może kojarzyć się z dobrą grą i
przełączaniem widoków w zależności od potrzeb. Do końca nawet nie
wiadomo w jakim czasie znajduje się narracja - czy obserwujemy aktualne
wydarzenia, czy to może zapis historyczny. A najlepsze, że to nie ma
znaczenia. Bo okazuje się, że te perspektywy można dowolnie mieszać.
Trzeba tylko umieć.

Jednocześne efekty specjalne picobello. Nie wiem, jak to zostało
nakręcone. Aktorzy walczą wręcz z wyrenderowanymi obcymi na tle
skomplikowanej scenografii, a do tego kamera jest w ruchu. Tak na
chłopski rozum tego się po prostu nie da zrobić. Nie próbuję już nawet
zrozumieć kulis realizacji.

Na koniec emocje. Film gra na nutach czegoś, co trzeba nazwać
"gatunkizmem". Lokalizacja akcji w Johannesburgu bardzo nieprzypadkowa.
Wspaniałe prowadzenie widza po linii między cywilizacją a
barbarzyństwem. Nie chcę spoilować, więc tylko dodam, że scena
"strzelają jak popcorn" robi kolosalne wrażenie. Szok i oburzenie, ale
przede wszystkim etyczna dezorientacja.

Po seansie nie powinieneś mieć ochoty na rozpamiętywanie zagadnień w
rodzaju: czemu nie zlokalizowali kolesia po jego włączonej komórce, albo
czemu obcy są odporni na ziemską florę bakteryjną i w ogóle atmosferę.
Bo mimo realistycznego sztafażu, to przede wszystkim jest filmowe
widowisko SF. I takich pytań się nie zadaje.

-- 
If this is what's cool now I think I'm done. I no longer have any
connection with this world.