🚀 go-pugleaf

> Po pierwsze w filmie roi się jednak od bądź co bądź niewytłumaczalnych
> zjawisk.

Ciekawe dlaczego... Mam! Może dlatego, że to (między innymi) horror o duchach?

> Nie można aż tak naginać losu, żeby co chwila przeciąg walił
> rozmaitymi drzwiami. I po co ten wątek z jaskinią? Z kim gadał mały
> Simon?

Z kolegą zdeformowanym.

> Czyje ślady były w piasku w jaskini?

Tu jest wręcz kilka opcji do wyboru - śladami kolegi zdeformowanego sprzed 30
lat, śladami Simona lub śladami ducha (opcja najbardziej naciągana, ale nie
niemożliwa - trzeba tylko założyć, że matka już wtedy chciała mieć tak mocny
kontakt z Simonem, że niektóre niematerialistyczne sygnały do niej docierały).

> Po drugie zakończenie. Gdy okazuje się, że wydarzenia z filmu z grubsza
> układają się w logiczną i racjonalną całość (zakładam że wizyta medium
> to mistyfikacja)

Błędnie.

> to po co na końcu te trzaskające drzwi gdy koleś
> podnosi wisiorek Św. Antoniego?

Sygnał do mniej kumatego widza, że śmierć nie oznacza końca. W zasadzie
niepotrzebny, choć pewnie niekumaci widzowie stwierdzą inaczej. Mi tak nie
przeszkadzał.

> Czyli jednak nie wszystko jest takie megamaterialistyczne.

Z założenia nie miało być.

-- 
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl