🚀 go-pugleaf

Wojciech Orlinski napisał(a):
> On 2007-04-18 08:10:27 +0200, Michal Olszewski 
> <adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> said:
> 
> 
>>Ogólnie jednak film jest przewidywalny i całkowicie skompromitowany
>>koncepcją "musimy uratować słońce". Nie polecam.
> 
> 
> Kiedybowłaśnie paradoks jest taki, że ten pomysł akurat ma solidne 
> naukowe podstawy, zgodne z modelem supersymetrycznym (który może jest 
> prawdziwy a może nie jest - cząstki supersymetryczne są tak ciężkie, że 
> nie wiadomo, czy do ich zaobserwowania wystarczą wszystkie euro we 
> Wszechświecie, na razie jedyną nadzieją jest superkolider hadronów, co 
> to go w CERNie mają w przyszłym roku odpalać). Założenie jest takie, że 
> do Słońca wpadła tzw. q-ball, czyli jądro superatomu zbudowanego - nie 
> bójmy się tego słowa - ze skwarków. Słoneczne kwarki "wolą" być 
> skwarkami, więc zamiast syntezy termojądrowej zaczyna tam dominować 
> przemiana kwarków w skwarki, która już nas nie ogrzeje. Bomba zbudowana 
> z barionowej ciemnej materii ma przestawić Słońce na właściwą reakcję. 
> Póki model supersymetryczny nie zostanie obalony, nie możesz 
> powiedzieć, że naukowo ten film to bzdura.

Trochę pojechałeś, ale... chętnie obejrzałbym o tym film. Wtedy
wyglądałby nieco inaczej (pewnie akcja trwałaby kilka/kilkadziesiąt
lat). Ładunek ciemnej materii - trudno powiedzieć, jak konkretnie miałby
wyglądać, w jakiej byłby formie, ile ton (1010?, 1020?) - trzeba by go
po prostu wrzucić w Słońce (w ilu punktach?) korzystając zapewne z jego
grawitacji. Same znaki zapytania.

W "Sunshine" natomiast trzeba uruchamiać bombę - ustawiać odliczanie,
itd. Wygląda to jak detonowanie bomby nuklearnej lub czegoś bardzo
zbliżonego. W filmie pada też tekst, że drugiej szansy nie będzie bo
skonstruowanie tej bomby pochłonęło wszystkie zasoby radioaktywnych
pierwiastków na Ziemii (wzruszająca historia, tak jakby Ziemia była
jakoś szczególnie duża). I ta bomba jest wielkości Manhattanu (ciekawe,
czy bardziej chodzi o nawiązanie do "Armageddonu" czy projektu
Manhattan). I przechowują ją w takich kontenerach w sporej hali (ze
sztuczną grawitacją). I mówią, że obudzą gwiazdę w gwieździe. Boyle
ucieka częsciowo od zbytniego zagłebiania się w szczegóły - ale z tego
już widać, że film nie nawiązuje w ogóle do supersymetrii, a raczej
stara się sugerować, że ludzie potrafiliby spowodować (zasobami
dostępnymi na Ziemii, a niech tam, nawet w całym układzie słonecznym z
wyłączeniem Słońca) jakąś zapalną eksplozję tworzącą gwiazdę. No i w 8
minut później na Ziemii ma być widać efekt.

> Kompletne olanie problemu grawitacji i bezwładności faktycznie jest 
> "nienaukowe", ale gdyby wszyscy bohaterowie dyndali na sznureczkach jak 
> u Briana de Palmy, fabularnie nic by to nie zmieniało, a znowu kupa 
> energii poszłaby na duperele.

Co ciekawe z początku myślałem, że ten problem nie został olany, bo w
pierwszej minucie widać takie wirujące cuś wokół statku. Tych cusiów
nawet kilka jest. Logicznie założyłem, że umieszczono tam kabiny.
Niestety gdzieś tak w okolicach 15. minuty okazuje się, że to anteny
(czemu wirują? - ach, no tak, pewnie dlatego, że coś musi się kręcić, bo
wtedy jest efektowniej), a w kabinie włącza i wyłącza się grawitację
Guzikiem Wielkiej Mocy.

Razi też jak olali problem grawitacji Słońca, wspominając jako problem
tylko temperaturę. No i w ogóle, co to do cholery oznacza, "podlecieć do
Słońca"? Chyba do korony słonecznej? Ale co da eksplozja bomby w koronie?

PS. Wiadomość przesyłam jeszcze raz, bo zauważyłem, że na serwery gaety
i onetu nei doszła. Jeśli gdzieś się zdublowało, to sory.

-- 
You can't really lock the bits down.
You can't prevent the bits from being copied.
It's their essential nature.