🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Wojciech Orlinski" <igel@gazeta.pl> napisał w wiadomości 
news:es26nb$b7g$1@igel.gazeta.pl...

> Kurna, czyli że faktycznie dawnemu reżyserowi niezależnemu Hollywood dał 
> Oscara dopiero jako nagrodę za totalnie submisywne rozchylenie pośladków i 
> późniejsze ass to mouth.

Symbolika tej sytuacji z trójką brodatych okularników jest w ogóle 
powalająca. Na widowni siedzi ktoś nazywany w latach 80. Najważniejszym 
Artystą Amerykańskiego Kina(TM). Odniósł właśnie swój największy komercyjny 
sukces, bo nakręcił swój najbardziej rozmyślnie komercyjny film. W 
scenariuszu tego filmu wyciszono w stosunku do oryginału wszystko, co 
jeszcze niedawno było typowe dla kina samego Scorsese, czyli na przykład 
toksyczną relację mentor-uczeń i pytania o życie w poczuciu winy. Nagrodę 
dają mu trzej przyjaciele z młodości - o jednym powiedział, że kręcone przez 
niego filmy zabiły ducha kina w stylu Scorsesego, drugi też uchodzi za 
mordercę czasów kina autorskiego, a trzeci jest geniuszem, który od 
kilkunastu lat nie może nakręcić w Hollywood filmu, bo nie dostaje pieniędzy 
na swoje projekty. I ci trzej panowie stają z uśmiechami jako reprezentanci 
branży, dając Marty'emu nagrodę, dla której przez wczesniejsze lata zgadzał 
się na działania producentów, na które nigdy nie zgodziłby się był dekadę 
wczesniej. Brak było tylko, żeby ktoś zaintonował "One of us! We accept 
him!". To było podsumowanie godne nienakręconego dokumentu "The Last 
Temptation of Marty" - jako scena, w której zaprzedaje duszę :) A chwilę 
wczesniej nagrodzono za scenariusz adaptowany faceta, który nie zrozumiał 
prawie nic z oryginalnego scenariusza Infernal Affairs.

Wpis jak z blogu galby, nie? :)

-- 
Michal Chacinski

A young girl's erotic journey from Milan to Minsk.
The Village Voice calls it a masterpiece.