🚀 go-pugleaf

Wojciech Orlinski wrote:
> Ostroznie ze sformulowaniami typu 'nie ma szans'. Ja na przyklad utozsamiam
> sie z bohaterami LH w takim sensie, ze jak oni, miewam rozne pokusy, rozne
> mysli, ktorych sam sie boje i bardzo mnie przeraza wizja wizyta kolesia,
> ktory mi powie, ze nigdy nie przychodzi tam, gdzie nie zostanie zaproszony.

Nie nazwal bym tego utozsamieniem z bohaterami, ale to oczywiscie
kwestia mojego wlasnego slownika. Okreslil bym to raczej jako moje
uznanie wiarygodnosci postaci i tego co sie im przytrafia. Wiem, ze
siedza we mnie rozne rzeczy i dlatego wierze w to co widze, ale jak
najdalszy jestem od utozsamienia z Pullmanem czy Gettym. Na tym moim
zdaniem polega roznica w inteligencji podejscia tworcow filmow tasmowych
i twocow niestandardowych - ci drudzy moga odrzucic najbardziej
oczywiste metody komunikacji z widzem i przeciagniecia go na swoja
strone, zaserwowac cos, co wymaga wiekszego wysilku i przemyslenia, a
jednak w ostatecznym rozrachunku wygrac moje uznanie, bo stworzyli
wiarygodne postacie w wiarygodnej historii.

Jak rozumiem, WO w Lost Highway utozsamia sie z Mr. Eddym :)

> Ale ja tylko bede mogl wrocic do argumentow, ktore juz padly, i ktore sa
> dla mnie rozstrzygajace. Jesli nie utozsamiam sie z bohaterem, w nosie mam
> jego problemy. Typowym przykladem sa dla mnie filmy Kieslowskiego czy
> Zanussiego, ktore mnie na ogol pozostawiaja w calkowitej obojetnosci na
> losy bohatera/bohaterki. 'Kij im w ucho z ich wydumanymi problemami', to
> moj komentarz do filmu 'Constans' czy 'Trzy kaszany: niebieski'. Z tego
> samego powodu potwornie wynudzil mnie 'Seven'.

O Se7en pisze w innym poscie.

Z powyzszego zdania rozumiem, ze prawdopodobnie nie cierpisz rowniez
Antonioniego i Bergmana, ale ciekaw jestem jak reagujesz np. na Woody
Allena - zwlaszcza na takie rzeczy jak September i jak na Kubricka - w
2001 utozsamiasz sie z HAL-em? A w Barry Lyndonie?

Musze powiedziec, ze mnie Constans, ogladany w wieku jakichs 16 lat,
zupelnie rozlozyl i zdolowal. Nie znalem tych spraw z wlasnego
doswiadczenia, ale przemawiala do mnie ta koncepcja losu dzialajacego
przeciw czlowiekowi. Trzy kolory tez bardzo cenie z mozliwosc wstawienia
do filmu wlasnych odniesien i brak narzucanego sposobu rozumienia.
Najwyrazniej odebralismy te filmy zupelnie inaczej. A moze zrodlem
rozbieznosci jest wlasnie potrzeba albo brak potrzeby utozsamienia z
bohaterem...

R.