🚀 go-pugleaf

Tako rzecze Amarot:

>> Ale ja tylko bede mogl wrocic do argumentow, ktore juz padly, i ktore sa
>> dla mnie rozstrzygajace. Jesli nie utozsamiam sie z bohaterem, w nosie
>> mam jego problemy. Typowym przykladem sa dla mnie filmy Kieslowskiego 
>> czy Zanussiego, ktore mnie na ogol pozostawiaja w calkowitej obojetnosci 
>> na losy bohatera/bohaterki. 'Kij im w ucho z ich wydumanymi problemami', 
>> to moj komentarz do filmu 'Constans' czy 'Trzy kaszany: niebieski'. Z
>> tego samego powodu potwornie wynudzil mnie 'Seven'.

>O, wreszcie czlowiek, ktory ma podobne zdanie wobec Seven, jak ja!
>Od pewnego momentu czekalem juz tylko, jakie jeszcze gore zaserwuje 
>Fincher, bo Dziadek Mroz Freeman ani Pitt przestali mnie obchodzic.

Moze o czyms zapomnialem, ale wydaje mi sie, ze horrory to akurat ta
dzialka, w ktorej sie mniej wiecej zgadzamy. Obaj lubimy, kiedy sie nas
straszy w sposob logiczny, prawdopodobny i w jakims tam sensie realistyczny
(stad nasza admiracja dla 'Teksanskiej masakry'), natomiast serwowanie nam
jednego obrzydlistwa za drugim bez dbania o fabule budzi u nas najwyzej
ziewanie.

-- 
Wojciech Orlinski      'de omnibus dubitandum'
     http://www.geocities.com/CapitolHill/2594

How many nights I prayed for this: to let my work begin
First we take Manhattan, then we take Berlin