🚀 go-pugleaf

Amarot wrote:
> Wyewoluowalem do podobnego zdania, jak ty. Po pierwszym obejrzeniu
> Matrixa bylem niemal pewien, ze zaraz pojde jeszcze raz, a potem
> stopniowo mi przechodzilo. Oczywiscie, uwazam go za najlepszy
> film kinowy w tym roku, ale jednak nie jest to takie cudo, jak myslalem
> od razu po wyjsciu z projekcji. Bounda do dzis obejrzalem 6 razy
> i za kazdym razem odkrywam nowe smaczki, ciagle mnie smiesza
> gesty Pantoliano, itd.

Jesli widzales film tylko raz, to uwazam, ze jestes sobie winien jeszcze
jeden seans. Gdzie zniknelo twoje zaufanie do Wachowskich? W Matrix,
podobnie jak w Bound, niektore rzeczy zaczynaja pasowac do mozaiki i
sprawiac przyjemnosc dopiero przy drugim seansie. Poza tym zdziwisz sie
ile spraw ci umknelo przy pierwszym seansie.

> Ze zdziwieniem ale i podziwem obserwuje, ze szczegolowosc dyskusji
> o Matrixie siegnie niedlugo poziomu analizowania, w ktorym momencie
> Neo puscil baka. Niemal kazdy tekst jest poddawany dekonstrukcji.
> Absolutnie nie robie z tego zarzutu, jednoczesnie ciekawe, ze filmowa
> przerobka Ghost in the Shell z injekcja alegorii wspolczesnego swiata
> wzbudzila takie halo.

Znacznie dluzej dyskutowalismy kiedys o duzo gorszych filmach, wiec przy
M. akurat mnie to nie dziwi.

> Jeszcze a propos Fishburne'a w EH. Rufus niedawno probowal mnie
> przekonywac, ze gra goscia w tym filmie, to 'ham' (nie mylic z szynka :)).
> Absolutne weto - takiego twardziela, ktory nawet gdy wszystko wokol sie
> sypie, nadal stara sie trzymac reke na pulsie, dawno nie widzialem w kinie.


Znowu zasugeruje, ze to byc moze kwestia liczby seansow - o ile
pamietam, film widziales tylko raz. Nie chodzi mi o popadanie w jakies
kuriozalne skrajnosci i ocene filmu po 3 seansach - jestem od tego
daleki, wiec daruj sobie ewentualne zlosliwosci :) Ale w EH atmosfera
byla tak gesta, ze za pierwszym razem chlonalem ja, nie zwracajac za
bardzo uwagi na takie rzeczy jak gra aktorow (zreszta w wiekszosci
przyzwoita). Pozniej kupilem film na laserdysku i do dzis, obok
Face/Off, jest to tytul, ktory najczesciej pokazuje znajomym jako
prezentacje nosnika (Zwykle po tym, jak widzac stosy LD, pytaja po
cholere mi tyle winyli.) Ku memu zdziwieniu, w pewnym momencie zaczalem
sam siebie glosno pytac o Fishburna: co ten czlowiek wyprawa ze swoimi
kwestiami?! Pisze 'ku zdziweniu', bo w kinie tego jakos nie zauwazylem.
Z Matrix bylo jeszcze gorzej - wyszedlem z kina z wrazeniem, ze gra
Fisburna wahala sie miedzy akceptowalna a fatalna. Co gorsza, oprocz
sztucznej intonacji, facet IMO fatalnie zagral cialem - prezentuje
jakies zupelnie nienaturalne, wystudiowane gesty i ruchy, zwlaszcza w
scenie wyjasniania "istoty swiata". Jesli aktor robiacy kariere od 20
lat odwala kiszke w tak podstawowej kwestii jak gra cialem, to cos jest
bardzo nie tak.

> Gesty goscia, sposob w jaki wyglasza kwestie, powala. Jest jedyna
> osoba w tym filmie, ktorej widz moze sie schwycic i utozsamic, razem
> przechodzac przez koszmar. 

Oops, to juz znak, ze film widzales bardzo dawno. Jedyna osoba, z ktora
rozni widzowie NIE MOGA sie w tym filmie utozsamic jest Sam Neil.
Chetnie podyskutuje.

> Od razu po EH uznalem Fishburne'a za
> najwiekszego obecnie twardziela w Hollywoodzie, co potwierdzil
> potem chocby w Hoodlum.

Najwiekszym twardzielem w Hollywood jest Weinstein :)

R.