🚀 go-pugleaf

phenomen wrote:
> interesuje mnie, bo zupelnie nie odnioslem chociaz ksztyny takiego
> wrazenia o ktorym mowisz... chlopak wydawal mi sie dziwny, ale nie
> sztuczny... Kiedy ogladam film, nie zastanawiam sie nad tym czy ktos
> jest sztyczny czy nie, tylko przyjmuje to jako przemyslane dzielo
> przedstawione... tak jest napewno przyjemniej, chociaz oczywiscie
> potrafie doglebnie analizowac, jednak z ocenami powstrzymuje sie
> wlasciwie calkowicie, bo to glupie imho...

Rozumiem tez, ze na przyklad nie irytowaly cie jego gesty kung-fu
podczas treningu Morfeusza z Neo. Mnie owszem. Uznalem je za zenujace.

> nie wiem o jakim wybiciu sie mowisz... Desperackosci nie zauwazylem,

Mowie o desperacji, jaka odczuwa mlody aktor pojawiajacy sie na kilka
minut na ekranie w filmie, przez ktory moze sie wybic i ze swiadomoscia,
ze ma malo czasu, bo zginie pierwszy :)

> Jak juz wspomnialem, osoba ta jest "dziwna" dla
> statystycznego "kinomana" bowiem taka juz jest specyfika klimatow
> cyberpunkowych [w tym przypadku powiedzmy ze cwierc-cyberpunkowych]
> ... Tutaj nie ma miejsca na niskopoziomowe domysly, w stylu "on chcial
> to i tamto bo ma zielony krawat ;)", ten gatunek daja nigdzie nie
> spotykana swobode w ukazywaniu swiata przedstawionego i liczy sie
> tylko to co jest na ekranie... 

Kwestia wstawienia do filmu nastoletniej, irytujacej postaci moim
zdaniem nijak ma sie do specyfiki cyberpunku. To po prostu decyzja
gosci, ktorzy zrobili film i chcieli przez te postac troche zroznicowac
zaloge statku. Moim zdaniem udalo im sie srednio, bo ja jako widz
poczulem sie zazenowany i zirytowany..

Co do swobody w ukazywaniu swiata - sadze, ze cos takiego daje po prostu
cala SF. Cyberpunk jako podgatunek lapie sie automatycznie.

R.