🚀 go-pugleaf

Właśnie na tym byłem. Podobało się, ale bez szczególnych emocji. Dobrze, że
napisałaś, że pod koniec były cięcia w tekście. Nie znam dramatu, ale
faktycznie końcówka jest chyba zbyt szybka (ojciec nagle bez żadnego nacisku
wyjawia mroczną prawdę, albo tylko połowę, nie wiem). Z początku akcja
rozwija się powoli tak, że zaczynasz snuć domysły co naprawdę się stało,
potem nagle hop siup i wszystko wiadomo (a może nie wszystko?).
Sam pomysł dramatu uważam za bardzo dobry (przypomniał mi się film
"Misery").  O ile się nie mylę to jutro (poniedziałek) w teatrze telewizji
jest sztuka na podstawie tego samego dramatu. Będzie można porównać.
Co do epatowania nagością w tym przedstawieniu, to raczej trudno jest to
nazwać epatowaniem. Nagości w zasadzie tu nie było (i raczej nie byłaby
uzasadniona), natomiast zmiana "córce" sukienki i pokazanie, że niewiele pod
nią miała, uważam za raczej uzasadnione (przecież jakby miała zbyt dużo,
cała scena straciłaby na autentyczności). Ale to, jak sama stwierdziłaś,
temat na inny post.

Tomasz