🚀 go-pugleaf

A wiec trafilem w koncu na legendarne "Niezidentyfikowane szczatki ludzkie"
do Dramatycznego. I przyznam szczerze, ze chyba dawno nic mnie tak w teatrze
nie poruszylo. Sam jestem zaskoczony, bo oczekiwalem drugiego "Shopping and
fucking" (do ktorego - jakze nieslusznie! - Szczatki sa porownywane), a
otrzymalem kawal doskonalego, bardzo mrocznego i pesymistycznego tekstu
(choc ponoc bardzo przez Jarzyne zmienionego), rewelacyjnie wystawionego i
zagranego. W koncu przekonalem sie do Marka Kality - wiem, ze jego
przerysowany sposob gry moze niektorych razic, ale tu naprawde sprawdzal sie
w 100%. Candy tym razem w wykonaniu M. Kozuchowskiej - do niej tez
przekonywalem sie stopniowo: dosc przecietna w "Poskromieniu zlosnicy" i
"Blue room" (gdzie i tak o niebo lepsza byla od jednowymiarowego Kordka),
powalila mnie w teatrze tv w "Mizerykordii" Niemczuka. Tu tez byla bardzo
dobra, choc jakos podswiadomie czulem, ze w niektorych fragmentach
podstawowa wykonawczyni tej roli - Magda Cielecka - sprawdzilaby sie troche
lepiej. W ogole strasznie chcialbym kiedys trafic jeszcze na spektakl z
Magda, choc nie jestem pewien, czy jeszcze w ogole w Szczatkach sie pojawia.
Wyjasnila sie tez w koncu sprawa problemow z biletami na spektakl - przy tak
ograniczonej powierzchniowo widowni (choc to przeciez Duza Sala) nic
dziwnego, ze bilety musialem kupowac pierwszego dnia sprzedazy.
Fajnie, ze Szczatki wrocily do repertuaru Dramatycznego. Szkoda byloby tego
nie zobaczyc.
No a mi pozostal jeszcze Bzik tropikalny do zobaczenia i kto wie - moze w
koncu zrozumiem fenomen Jarzyny? A nawet stane sie jednym z "wielbicieli"?
:)
Pozdrawiam
Darek