🚀 go-pugleaf

 Dawno , dawno temu niejaki Aleksander Fredro napisał wierszowaną historyjkę
o dwóch zwaśnionych facetach. Dołożył jeszcze do tego wątek miłosny (jeden z
powaśnionych ma syna , drugi siostrzenicę) , trochę humoru (ucieleśnionego w
osobie
niejakiego Józefa Papkina) , główną osią konfliktu uczynił idiotyczny
konflikt o mur graniczny , po czym całość kazał wystawiać na scenach i
zatytułował: Zemsta.
Nie wiedzieć czemu , po jakichś dwustu latach nadal znajdują się ludzie ,
którzy chcą na taką wersję sztuki iść do teatrów , a co ciekawsze - również
tacy , którzy chcą ją w powyższy sposób interpretować. Dowodem na to jest
spektakl Andrzeja Łapickiego
w Teatrze Polskim. Przez (na szczęście) tylko około półtorej godziny widz
uczestniczy
w niezbyt pięknie skomponowanej wizualnie intrydze , która toczy się ospale
jak żółw w zamrażarce. Najważniejsza właściwie postać dramatu - Cześnik -
miast Olbrychskiego grany teraz przez Janusza Zakrzeńskiego - gada jak
katarynka i gdyby
każdemu Polakowi nie wbito całej "Zemsty" do głowy na pamięć , widzowie nie
byliby w stanie zrozumieć czegokolwiek z jego kwestii. Rejent wygląda jak
wsiowy głupek , a postać Wacława kłóci się z moją koncepcją amanta. Klara
gra nudnawo i bezbarwnie. Jedynie Podstolina próbuje ratować przedstawienie
, ale z tak napisaną rolą jest to syzyfowa praca , zwłaszcza że ostatnio
wymieniono najlepszego aktora tej
sztuki - Damiana Damięckiego (Papkin) zastępując go Jackiem Kawalcem.
Mimo wyżej wymienionych wad , spektakl robi kasę aż miło , głównie dzięki
masowemu nań spędzaniu młodzieży szkolnej w ramach "obowiązku narodowego".
A ja się pytam dlaczego? Dlaczego prawie brak muzyki? Dlaczego scenografia
jest uboga , a intryga sztampowa ; czy sedno Zemsty tkwi w tym , że jest ona
pierwszą polską sztuką , która odniosła sukces? Dawno , dawno temu niejaki
Aleksander...
ZEMSTA - reż.Andrzej Łapicki , Papkin - Jacek Kawalec , Cześnik - Janusz
Zakrzeński , Rejent - Ignacy Gogolewski. Teatr Polski. Premiera 14 lutego
1998.