🚀 go-pugleaf

W dniu 3 gru 2021 o 20:06, mwgamera@gmail.invalid pisze:

> Wyraz sześćset może być dobrym tego przykładem. Pisany jest
> oczywiście zgodnie z jego pięknie wyłożoną powyżej budową
> morfologiczną a nie tak jak się go wymawia. Inspirowana
> pisownią wymowa z wyraźną zbitką 'śćs' nie uproszczoną do 'śs'
> jest hiperpoprawna.

Na lekcji matematyki uczono mnie wymowy 'sześćset', gdy byłem
~dziesięciolatkiem. Ala Rybałko (prawdziwe nazwisko) z uporem
wartym/godnym lepszej sprawy powtarzała: 'szejset' lub coś koło
tego... Inne dzieciory kolejno kapitulowały -- ona zaś dzielnie
trwała na swej reducie!!! Nauczyciel, Romuald Hajduk (tutaj też
łamię RODO) wytrwale/cierpliwie uczył nas: sześć, set, sześć_set,
sześćset...

Trudno mi dziś odtworzyć z mej białkowej pamięci, w której byliśmy
wówczas klasie i jak mocno owa Alicja kaleczyła tę wymowę, ale fakt
taki miał miejsce... Pamiętam, jak ta dziewczyna starała się, lecz
wybuchała śmiechem po kolejnych jej: 'szenset', 'szejset', 'szeset'...

Upór został nagrodzony zwycięstwem -- jej upór, jej zwycięstwem...
Nauczyciel skapitulował, lecz zachował życie i cześć -- nie stał
się więźniem... ;)

> Co prawda niektórzy twierdzą, że tylko pedantyczna i w normie się
> jeszcze mieści, ale nikt kto ma jakiekolwiek pojęcie o polskim nie
> podważa poprawności uproszczenia do 'śs'. Równie dobrze można by
> kwestionować wszystkie standardowe ubezdźwięcznienia.
> 
>>>>       spieszyć II dk VIb, ~szę, ~szysz, spiesz, ~szył, ~szony

>> Słownik, którym dysponuję rozgranicza:
>>    - 'spieszyć' (od 'piechoty')
>>    - 'śpieszyć' (od pośpiechu)

> To co ów słownik ma pod hasłem 'spieszyć I'?

    spieszyć I ndk VIb, ~szę, ~szysz, spiesz, ~szył, ~szony
     --> śpieszyć

    spieszyć II dk VIb, ~szę, ~szysz, spiesz, ~szył, ~szony
    uczynić kogoś pieszym, każąc mu zsiąść z konia lub wysiąść
    z pojazdu mechanicznego (zwykle w odniesieniu do wojska)
    Spieszone oddziały.

> Przecież widzę wyraźnie tę 'II'. Że to numer wzorca
> odmiany wmówić sobie nie dam, bo od tego jest 'VIb'.


> W tym kontekście nie widzę różnicy między 'czemu' a 'dlaczego'.

Poczemu Ty ne w_idisz? ;)

> Mógłbym się nawet zastanawiać 'po co', ale chyba nie warto.

-=-

Romuald Hajduk dawał wokoło do zrozumienia, iż imię swe nosi z dumą,
gdyż nawiązuje ono do Romualda Traugutta. Natomiast nazwisko... Hm...
Nazwiska ani on sobie nie wybrał, ani jego rodzice... Trochę go
podziwiałem, bo inwestował w nas tak zwane swe serce (to dzięki
niemu uniknąłem egzaminu do szkoły średniej) i szanował takich
ludzi jak Traugutt...

Uczył nas i matematyki i jazdy rowerami. :) Zadbał, byśmy mieli karty 
rowerowe, zabierał nas na rowerowe wycieczki... Zdobyliśmy mu jakiś
dyplom, czy jak się to zwało... Zajęliśmy niestety drugie miejsce...
Pierwsze zajęli gospodarze, którzy byli dobrze obeznani z przebiegiem
zawodów... Nikt z nimi nie miał żadnych szans! Było to nieuczciwe!!!

Po tylu latach wspominam to wydarzenie, przechodząc obok Szkoły 
Podstawowej nr 9 -- do tej pory pamiętam, że to była 'dziewiątka'...

Mnie brakowało tego szacunku do przegranych... Polacy chwytali za broń,
by marnie [można ginąć inaczej? -- marność, mrzenie, umieranie...]
ginąć, nie po to, by zwyciężać -- wtedy zrywali się do walki, gdy car
tego pragnął, gdy car był przygotowany, gdy potrzebował polskich rąk
do niewolniczej pracy na Syberii... Szubienice i zsyłki, płacz, 
wynarodowianie, przymusowe budowanie Rosji... Przy Leninie
carowie byli święci, zaś Lenin -- przy Stalinie...

Hajduk uczył nas szacunku do rozumu.

    - Spójrzcie za okno. Wszystko, co zostało zbudowane ,,ludzkimi
      rękami'', najpierw powstało w ludzkich umysłach...

Gdy popadaliśmy w zwątpienie, mówił:

    - Ludzie zbadali to i owo, po czym w kosmos wystrzelili rakietę,
      która (nierzadko po latach) trafiła w zamierzony cel... Dążcie
    do takiego życia, w którym wasze zamiary ziszczą się. Nie żyjcie
    bezmyślnie. Nie szukajcie zysku w nieuczciwości, nie zadawalajcie
    się byle czym... Sięgajcie w swych myślach daleko, lecz w swych
    czynach -- nie sięgajcie bliżej...

Uczył nas chętnie, stosując indywidualne metody wobec każdej uczennicy
i każdego ucznia...

Uczył nas myślenia.

    - Nauczysz się bezmyślnie wzoru -- szybko zapomnisz...
      Nauczysz się wyprowadzania wzoru -- będziesz długo pamiętać...

Przegrane rowerowe zawody (bo drugie miejsce tak odebraliśmy) chyba
frustrowało... Dziś ze smutkiem wspominam tamtą porażkę... To jedna
z tych chwil, gdy człowiek przegrywa niesprawiedliwie... Myślę, że
Hajduk przeżywał klęskę znacznie boleśniej niż my, ale może mylę się
w swej ocenie...

Z jednej strony radość -- dzieci opuściły Anatewkę i zobaczyły wielki
świat, z przeciwnej zaś smutek z przegranej...

Po zawodach Jaś Pańkowski oddał trofea ;) Hajdukowi, który nawet nas
nie odwiózł do domu... Któryś z na wyjrzał przez okno, gdzie był
przystanek i zaraportował:

  - Panowie, Hajduk na przystanku... Zostawił nas... Nie mamy na
    co czekać... Wracamy do domu sami, bez niego...

[któż by kochał pokonanych!]

Dyrektor szkoły (Puciłowski -- nie pamiętam imienia) rozległe ściany
w okolicy sali gim_na_stycznej pokrył ;) dyplomami... Miał lepszą
pozycję, bo tam on nierzadko był gospodarzem...

Gdy nas przywitał, powiedział, że szkołę mamy traktować jak nasz
dodatkowy dom, czasami przytulniejszy niż rodzinny, bo dookoła
bywało różnie...

-=-

Choć wiadrami ;) wlewano we mnie patriotyzm i bezkrytyczny szacunek
do przodków czy piękna kraju -- szowinistą mnie nie uczyniono...

Pogardy do własnego języka pojąć -- nie potrafię...
(gloryfikacji: wziąść, poszłem, zajebiście, miękiszon...)
Błądzenie jest rzeczą ludzką -- czy innym jednak jest owo
błądzenie a czym innym upór w tym błądzeniu czy sankcjonowanie
błędów...

Brakowało nam: książek, ubrań, jedzenia, pieniędzy...
Lecz żyliśmy... Dążyliśmy do życia... Biednym (dziecko decydowało,
czy jest biedne -- zaświadczenia były zbędne) dzieciom dyrektor 
wypożyczał narty... Hajduk organizował rowery... Szkoła zapewniała
podręczniki, lecz w późniejszych latach tak sobie ;) to nam podobało
się, bo słono przepłacaliśmy... Naprawdę :) biedne dzieci nie musiały
płacić za podręczniki, a czasami także za inne dobra... Uczono nas
życzliwości do ludzi... Tak w szkole, jak i na religii...

-- 
'_._     _,-'""`-._        ._.                              .-.
(,-.`._,'(       |\`-/| .,; o.'      eneuel@@gmail.com     '.O_'
    `-.-'  \ )-`( , o o) `\.'.'       '~'~'~'~'~'~'~'~'     o.`.,
-bf-      `-    \`_`"'-.p \ ;' http://www.eneuel.w.duna.pl ;\|/...