🚀 go-pugleaf

Borneq pisze:

>> łatwiejszy niż polski albo czeski? Łatwiej się będzie czytać,
>> bo zamiast mniej lub bardziej powszechnie rozumianej notacji
>> "cz" lub "č", autor uparł się użyć własnej -- "cx"?
>
> To duża zaleta, Slovio może być zapisywany zarówno w cyrylicy
> jak i alfabecie łacińskim,

Wypisz wymaluj -- serbsko-chorwacki (albo białoruski, co może mniej
znanym faktem jest). To "może" w ogóle nic tu nie wnosi. Wszystko
przecież można. Język rumuński, najbardziej ze współczesnych zbliżony
do łaciny, też długie lata był pisany cyrylicą. I stosunkowo niedawno
przestał (nie wiem, może w Mołdawii ktoś jeszcze pisze cyrylicą).

> i genialny pomysł, nu alfabet łaciński był rzeczywiście taki,
> bez żadnych kresek, kropek. Znak x nie jest używany w językach
> słowiańskim więc pomysłem było aby użyć go w dwuznakach. To że
> nie trzeba specjalnych znaków to znakomity pomysł, brakuje tego
> w esperanto, gdzie są konieczne specjalne znaki.

Nie dostrzegam w tym geniuszu. Zamenhof wymyślił esperanto o tyle
mądrzej, że zaczął od fonetyki. Albo, jak kto woli, anatomii --
język jest do gadania, a dopiero ręka od pisania. Więc język, mimo
że sztuczny, ma w sobie jakąś przyrodzoną naturalność. Ma też swoją
notację (ta, z definicji niejako, zawsze jest wtórna), korzystającą
z diakrytyków. Ale przecież gdyby się uprzeć, można pod to samo
podłożyć jakieś dwuznaki.

W slovio widzę niedorzeczność -- język słowiański, pisany alfabetem
łacińskim pozbawionym kilku znaków, z dodanymi tylko czterema dwuznakami,
bez żadnych diakrytyków -- to nie może być! To bardzo niemądry pomysł,
który nie czemu innemu może służyć, jak gęby wykrzywianiu.

-- 
Jarek