🚀 go-pugleaf

W dniu 2014-05-19 19:01, Jarosław Sokołowski pisze:
> Był tu kiedyś podobny wątek. Osiem lat temu pytano o przeciwieństwo do 
> określenia "ciemnogród". Nie chodziło o tytuł powieści Stanisława 
> Kostki Potockiego, tylko o [samo]określenie pewnej grupy ludzi. Wtedy 
> słowo to było wszystkim znane, organizowano "zjazdy ciemnogrodzian", 
> którym patronował Wojciech Cejrowski. Poszukiwanego słowa znaleźć się 
> nie udało, dyskusja potoczyła się w innym kierunku. Więcej w niej było 
> o desygnatach, niż o słowach. Ledwie tylko udało się powiedzieć coś o 
> pochodzeniu terminu -- że jest to *samookreślenie* chętnie przyjęte 
> przez tych, którzy tak zostali raz czy drugi (słusznie, czy nie) 
> nazwani. Jakiś czas temu (będzie trochę, chociaż nie aż osiem lat) 
> natknąłem się na takich, co o wszystkim zasługującym ich zdaniem na 
> uznanie mówili "cywilizacjośmierciowe". Od razu mi się ci 
> ciemnogrodzianie przypomnieli. Bo to ten sam schemat. Ktoś raz użył 
> stworzonego przez siebie określienia, kilku naśladowców powtórzyło, a 
> ci co ich to dotyczyło, poczuli się dotknięci -- choć nie do końca się 
> obrazili. Więc dalej w kółko powtarzać z szybkością karabinu 
> maszynowego -- "nasz ciemnogrodzki...", "nasz 
> cywilizacyjnośmierciowy...". 

Na podobnej zasadzie Cejrowski chętnie sam siebie nazywa katolem czy 
moherem.

> Ale ja znowu nie odpowiedziałem na Pani pytanie, a zamiast tego gadam 
> o czym innym. Nie wiem jak to nazwać jednym słowem. I nie wiem czy warto. 

Po prostu - gadulstwo.

> Zadziwia i zaskakuje. Przyznam, że wcześniej się nie zetknąłem.

Z "gościnią" się Pan pewnie już spotkał, bo owa dotarła nawet na 
pręgierz. W sumie tyle z tego dobrego, że nam się dyskusje o języku do 
różnych środowisk dzięki temu przenoszą.


>> Ciekawa historia, w dodatku miłosna. Mam nadzieję, że pisze Pan książkę.
> Jest to jakiś pomysł, z tą nadzieją. Tylko wcześniej trzeba zadać pytanie
> -- a kto to przeczyta? Wiedza przydatna, choćby przy szacowaniu nakładu.

Ja deklaruję zakup, no ale całego nakładu nie wezmę.

>> O mojej babci mogę powiedzieć tyle, że urodziwszy się pod zaborem
>> pruskim, znała perfekcyjnie niemiecki, równocześnie z polskim oczywiście.
> Możemy to nazwać germanizacją prenatalną.

Jak Pan do tego doszedł? Najpierw się urodziła, a potem poznała. Czy 
można to było odczytać odwrotnie?

>
> Skoro się wyrwał, to znak, że musiał być tandetnie zablindowany. Pewnie
> był on na szoner robiony, a nie krajcowany. Bez holajzy nie da rady.

A tak to chyba bardziej na Ślunsku, nie w Wielkopolsce.

Ewa