🚀 go-pugleaf

On 23.09.2013, Jarosław Sokołowski <jaros@lasek.waw.pl> wrote:

>>>> Ba! A co mają powiedzieć np. Anglicy, którzy chyba za 10 tysięcy
>>>> wyrazów mają zapożyczonych.
>>>
>>> To ja poproszę Szanownych Państawa o polskie słowo na literę "e".
>>> Takie żeby ono nasze było, a nie skądeś ze świata wzięte. Słownik
>>> ma sporo kartek z wyrazami rozpoczynającymi się od tej litery.
>>
>> Eee...
>>
>> O tym dlaczego ich nie ma, wie każdy student polonistyki po gramatyce
>> historycznej (jotacja słowiańska, gdzieś między V a IX stuleciem).
>
> Nawet nie trzeba być do tego studentem. A chodziło nie o "dlaczego",
> tylko o samą metodę znajdowania słów obcego pochodzenia i ich liczenia.
> Wystarczy wziąć słownik, czytać po kolei i rachować.

Nie takie to proste ;) Tak się da wyłapać tylko pewien podzbiór.

>> W zamian mamy mnóstwo wyrazów na literę "j", w innych europejskich 
>> językach znacznie rzadszych.
>
> "U nas w domu wszyscy są na J -- mama Jagnieszka, ociec Jambroży i brat
> Jontek. Tylko ja na L -- Luljan."

Ano właśnie. Zawsze mnie zdumiewało, jak bardzo takie zdawałoby się 
starożytne procesy potrafią być żywotne. Jotacja dialektalnie jest 
produktywna do dzisiaj, a takie np. "włanczam" to przecież stara, dobra 
indoeuropejska apofonia, zaprzęgnięta do sygnalizowania aspektu czasownika
dla uwydatnienia temporalnej struktury wypowiedzi.

GS
-- 
Grzegorz Staniak <gstaniak _at_ gmail *dot* com>