🚀 go-pugleaf

Pani Ewa napisała:

>> Święte słowa. Też mi żal tego, że nie można już, jak w lepszych
>> czasach bywało, kupić sobie wsi z chłopami. Lub choćby wygrać w karty.
>> Taka wieś, to wygoda -- nie trzeba po targach jeździć i uganiać się za
>> czymś zdrowym do zjedzenia, bo wszystko mamy wedle życzenia,
>> dostarczone z uśmiechem na ustach przez wiernych wsi mieszkańców. Ile
>> radości, ile uciech może dać taka inwestycja, tego wprost nie da się
>> opisać. Weźmy choćby takie dziewki folwarczne. Nie chcę tu nikogo
>> zamęczać długimi opisami, więc ograniczę się do jednego tylko
>> przykładu. Natrafiłem kiedyś na zapiski pochodzące ze starego dworu
>> szlacheckiego. Była wśród nich kartka z opisem sposobu na baby. Nie
>> wszystko dobrze pamiętam, ale na początku było coś o wyborze mąk.
>> Potem kazali brać jajec trzy kopy. Od żółtek białka oddzielić i dać je
>> precz. I tu mi pamięć wraca, mogę cytować dosłownie -- polecili by
>> "dziewuch dwanaście nasadzić, niech kręcą". Proszę sobie wystawić,
>> Pani Ewo, jak kiedyś prosto wyglądały czynności kuchenne. Teraz już
>> nie ma tak łatwo. Żal, po prostu żal. Jak widać.
>
> Czy chce Pan przez to powiedzieć, Panie Jarosławie, że możliwość
> posiadania kuchennego miksera jest jedną z naturalnych konsekwencji
> zanikania formy grzecznościowej w trzeciej osobie lub też np. ważności
> tak zwanego słowa honoru?

Nie miałem niczego takiego na myśli, słowo honoru! Tu nie o możliwość
idzie, lecz o konieczność. Konieczność słuchania monotonnego warczenia
zamiast zgodnego śpiewu i łagodnego "daj ać ja pobruszę, a ty pocziwaj".

> Hm... pozostaje mieć nadzieję, że kiedy zaniknie fleksja czasownika,
> będę wakacje spędzała w Kosmosie. Gdzie tam Gwadelupa!

To nie tak prędko, taki zanik, więc długo jeszcze przyjdzie nam celować
w Gwadelupę. Czasownik w stanie odmiennym trzyma się jeszcze mocno, ale
obawy mieć można co do rzeczownika. Mówi się o bierniku, że tu i ówdzie
zanika. W gwarach śląskich niektóre przypadki też mają się jakby gorzej.
Odmiana rzeczownika w ogóle ma mniejsze znaczenie dla zrozumiałości
przekazu niż fleksja czasownika. Może więc za jakiś czas znajdziemy się
tam, gdzie teraz są Macedończycy -- w ich języku przypadków już nie ma.

>> A gdzieżby tam, czasu nie było. Od razu czmychnęła bez słowa w krzaki,
>> nie rzekła nawet "dziękuję" ani "pocałujcie mnie w...".
>
> Niewdzięczna!

Jakoś uszło jej to płazem.

Jarek

-- 
Całą w bieliźnie, długą, wysmukłą i cienką,
Suwała się ku niemu z wyciągniętą ręką,
Od której odbijał się drżący blask miesięczny,
I przystąpiwszy, cicho jęknęła: Niewdzięczny!