🚀 go-pugleaf

W dniu 2012-01-25 17:09, Michał Maciejewski pisze:
>
> Oczywiście moglibyśmy jeszcze poroztrząsać, czy nie lepiej byłoby użyć 
> "iść", ale to miał być tylko przykład.

No właśnie, z tym "chodzić" i "iść" to zupełnie inny temat i proponuję 
zostawić ewentualnie na inną dyskusję.

>
> Teraz dygresja medeo, przepraszam, ale uderzająca chyba w sedno 
> postulatu Ignacego. Słowa "włączać", "łączka", "bączek" wymawia się 
> przez O (plus cofnięte* N), bo tak i już! Gdyby tam było A z cofniętym 
> N, to pisałibyśmy je "włanczać" i "łanczka". Równie dobrze można 
> postulować wymowę "bączek" jako "banczek". 

Niezupełnie, bo tu nie chodzi o wymawianie każdego "ą" jako "an". 
Spostrzeżenie Ignacego jest jak najbardziej na miejscu moim zdaniem, a 
istnienie problemu potwierdza powszechne używanie (choćby w mowie) form 
"włanczać" czy "zdanżać" (nawet u polonistów!). Takie zjawisko powstaje 
przez analogię do alternacji o:a w innych parach czasowników, jak np. 
wykończyć - wykańczać; wyrobić - wyrabiać. Alternacji ą:an formalnie nie 
ma, ale widocznie ludzie chcieliby, żeby była. ;)


> Trudno mi natomiast znaleźć różnicę między kończeniem i zaka(o)ńczaniem. 

Zaka(o)ńczać może też krawcowa - tkaninę. Wykańczać mogą malarze - 
mieszkanie.

> Ponieważ jej nie widzę, uznaję zaka(o)ńczanie za chwast językowy

A widzisz różnicę np.: między skończyć a zakończyć, czy jedno z nich też 
uznasz za chwast? Czasami niuanse znaczeniowe są minimalne i zależne od 
kontekstu.

Ewa