🚀 go-pugleaf

From:  Jan Osik   
> 
>  93 proc. treści antyszczepionkowych generują boty i rosyjskie trolle  
> 
   
dlaczego  Osikany , tak  życzliwy  
( bardziej  od  kacapów )  dla  Polaków  
poinformowany  z  wiarygodnych  źródeł  
jak  za  hitlera  stalina  mao  itp  inkwizycji  
czyli  co  naKazał  duszPasterz  z  ambony  
swym  owieczkom  poprawnym  politycznie  
nie  wspomina  o  tym  że  tych  * szczepionek *  
trzeba  będzie  brać  więcej  niż  jedną , tzn ?  
( dokładnie  tyle )  ile  zechcą  producenci   
i  po  pierszym  razie  już  niemożliwe  
zmienić , na  żadną  inną  firmę  !  
nie  wspominając  o  wyrozumiałości  
czytaj :  bezkarności  zaGwarantowanej  
bo  trupów  będzie  ( bo  musi )  przybywać  
Osikany  nie  doCzytał  drobnym  druczkiem ?  
ale  widział  ( czym ? )  zaSzczepionego  bidena  
i  cały  izrael  wkrótce ?  tak , jak  dookoła  izraela  
będzie  wyglądała  ( cała )  planeta 
na  dole  są  źródła  
więc  każdy  może  sobie  sprawdzić  kto  tu  jest  czyim  botem :  

   
-------------------------------------------------------------------------------------
   
CRIIGEN — Note d'expertise grand public sur les vaccins ayant recours aux technologies de modifications génétiques des organismes   
   
https://criigen.org/wp-content/uploads/2020/12/2020-09_Note-dExpertise-Vaccins-GM_C.Vélot-06.pdf   
      
https://fr.sott.net/article/36431-CRIIGEN-Note-d-expertise-grand-public-sur-les-vaccins-ayant-recours-aux-technologies-de-modifications-genetiques-des-organismes#   
   
CRIIGEN - Nota ekspercka dla ogółu społeczeństwa dotycząca szczepionek wykorzystujących technologie modyfikacji genetycznej organizmów
   
IV. Analiza ryzyka związanego z każdym typem potencjalnej szczepionki przeciwko Covid-19

1.

Szczepionki inaktywowane Fakt, że szczepionka wykorzystuje inaktywowany wirus , nie oznacza braku ryzyka . Efekt immunizacyjny tego typu szczepionki jest słabszy niż w przypadku atenuowanego wirusa. Dlatego wymaga powtarzanych wstrzyknięć i dodawania adiuwantów, potencjalnie wykazujących działanie toksyczne, w celu wzmocnienia efektu immunogennego (patrz część II). Szwajcarskie badanie z 2004 r. [2] wykazało, że inaktywowana szczepionka przeciw grypie podana donosowo spowodowała porażenie Bella (paraliż wszystkich mięśni twarzy) u dużej liczby pacjentów , nie powodując znamy jednak dokładny powód. Od tego czasu szczepionka została wycofana.

Ponadto kilka badań wykazało zwiększone ryzyko zakażenia (tym samym lub innym wirusem) po szczepieniu inaktywowanymi szczepionkami. Tak jest w przypadku szczepionek przeciw grypie, Vaxigrip i Fluzone. Po pierwsze, w 2012 r. Wykazano, że zwiększa to ryzyko zakażenia innymi wirusami układu oddechowego u dzieci w wieku od 6 do 15 lat [3]. Drugi wykazano, że zwiększa ryzyko zakażenia grypą u otyłych dorosłych(w porównaniu do osób zdrowych, które same zostały zaszczepione) [4]. Niedawno, w 2019 r., Badanie ujawniło, że inaktywowana szczepionka przeciw denga zwiększyła wskaźnik zakażenia tym samym wirusem u makaków [5], co wcześniej obserwowano w przypadku atenuowanego wirusa u dzieci nie narażonych na kontakt. denga przed szczepieniem [6].

Dlatego też w przypadku inaktywowanych szczepionek przeciwko Covid-19 należy zachować szczególne środki ostrożności, zwłaszcza że wirus, który jest za to odpowiedzialny, jest całkowicie nowy i daleko nam do zrozumienia wszystkich skutków.

2. Szczepionki zawierające białko antygenowe i szczepionki z cząstkami wirusopodobnymi

Oprócz kosztów, które reprezentują, ze względu na mniej lub bardziej uciążliwy etap oczyszczania białka wirusa z komórek transgenicznych, które je wytwarzają, szczepionki te okazują się nieskuteczne i mogą wykazywać działanie toksyczne, głównie z powodu adiuwantów. (takich jak na przykład glin lub formaldehyd) dodany właśnie w celu przezwyciężenia niskiej skuteczności, a tym samym wzmocnienia stymulacji układu odpornościowego, ale także prawdopodobnie do samego antygenu, który jest produkowany przez komórki transgeniczne (który nie dlatego nie są tymi, które wytwarzają go normalnie) mogą wykazywać różnice strukturalne lub chemiczne, które mogą nadać mu nieoczekiwane właściwości. Rzeczywiście, jeśli wiadomość genetyczna zawarta w genie wirusa (transgen) dyktuje komórkom, które go żywią (komórki transgeniczne), w trakcie procesu translacji charakter i kolejność aminokwasów potrzebnych do wytwarzania białka wirusowego (antygen), z drugiej strony jest tylko częściowo odpowiedzialny za sposób, w jaki białko musi fałdować się w przestrzeni . To pofałdowanie zależy częściowo od natury i sekwencji aminokwasów (a tym samym genu), ale zasadniczo od środowiska komórki, w której jest wytwarzane białko (kwasowość, stężenie soli itp.) .Jednak środowisko komórkowe może się znacznie różnić w zależności od typu komórki i dlatego nigdy nie będziemy mieć pewności, że białko będące przedmiotem zainteresowania (tutaj antygen wirusowy) jest prawidłowo sfałdowane, gdy jest sztucznie wytwarzane przez komórki transgeniczne, nawet wtedy, gdy białko to zachowuje interesującą nas aktywność biologiczną (tutaj jego immunogenny charakter) [7]. Nieprawidłowe fałdowanie białka może mieć absolutnie nieprzewidywalne, a czasem bardzo niefortunne konsekwencje. Nie zapominajmy, że na przykład choroby prionowe (choroba szalonych krów, choroba Creutzfeldta-Jakoba, trzęsawka owiec itp.) Są spowodowane prostymi defektami fałdowania określonego białka. Z pewnością nie wszystkie defekty fałdowania tworzą priony ... ale módlmy się, aby białko wirusa dobrze się fałdowało.

Ponadto, po całkowitym fałdowaniu, białko może podlegać wtórnym modyfikacjom chemicznym (zwanym „potranslacyjnym”), takim jak dodatki cukrów, fosforanów, które mogą być niezbędne dla jego funkcjonalności, aktywności, lub nadać mu szczególne właściwości, takie jak - dokładnie - właściwości immunogenne.Tutaj znowu nigdy nie będziemy pewni, że te modyfikacje potranslacyjne (które nie są „narzucane” przez gen) wprowadzone w komórkach transgenicznych są absolutnie identyczne z tym, jakie są w komórkach, w których białko jest wytwarzany w sposób naturalny (tutaj komórki naturalnie zakażone wirusem) [7].

3. Szczepionki dostarczające RNA lub DNA kodujące białko antygenowe

3.1. Ryzyko pojawienia się rekombinowanego wirusa

Ryzyko to jest niezależne od wektora używanego do dostarczania wirusowego DNA lub RNA kodującego antygen białkowy do komórek gospodarza, niezależnie od tego, czy jest to wektor plazmidowy, nanocząstka lub genetycznie zmodyfikowany wirus.Jednak ryzyko to jest jeszcze większe w przypadku stosowania wirusów zmodyfikowanych genetycznie, ponieważ dostarczają one nie tylko wirusowego DNA lub RNA będącego przedmiotem zainteresowania, ale także część własnego genomu.

Wirusy mają dużą zdolność do wymiany fragmentów ich odpowiedniego materiału genetycznego, ponieważ genomy wirusów, których to dotyczy, mają ten sam charakter (DNA lub RNA) i mają podobne sekwencje (geny).Dobrze znany proces, który rządzi tymi wymianami, nazywa się rekombinacją (a kiedy ta rekombinacja zachodzi między sekwencjami DNA lub RNA, które są do siebie podobne, mówimy o rekombinacji homologicznej). To zjawisko rekombinacji nie jest zarezerwowane dla wirusowego DNA lub RNA, ale wiadomo, że sekwencje wirusowe są przedmiotem licznych rekombinacji (mówi się, że są bardzo „rekombinogenne”). Wynika to z tych rekombinacji między wirusowymi materiałami genetycznymi, tak zwanymi „rekombinowanymi” wirusami, których gen (y), które były (były) miejscem tych wymian nazywane są „mozaikami”, to znaczy składającymi się z częściowo sekwencje wirusa 1 i sekwencje wirusa 2 (ryc. 3).Rysunek 3 ilustruje rekombinację między wirusowymi DNA, ale to zjawisko może równie dobrze występować między wirusowymi RNA.

Rysunek 1 - Nota ekspercka dla ogółu społeczeństwa dotycząca szczepionek wykorzystujących technologie GMO - Christian Vélot - wrzesień 2020 r
© CRIIGEN
W wielu przypadkach te rekombinowane wirusy są znacznie bardziej zjadliwe niż oryginalne wirusy i dlatego mogą powodować zaostrzone infekcje wirusowe. Zjawisko to zostało szeroko wykazane w roślinach transgenicznych, w których gen wirusowy został dobrowolnie wprowadzony do ich genomu i zakażony wirusem pokrewnym temu, z którego pochodzi wirusowy transgen [8-16]. Dobrze opublikowanym przykładem rekombinowanego wirusa, który może powodować zaostrzenie wirusozy u ludzi, jest wirus H1N1 2009, który rekombinuje pomiędzy trzema szczepami wirusa grypy: szczepem świni, szczepem ludzkim i szczepem ptaków [17, 18] .

Oczywiście zjawisko to może wystąpić tylko wtedy, gdy materiał genetyczny co najmniej dwóch wirusów zostanie znaleziony w tych samych komórkach, co na szczęście jest niezwykle rzadkie w przyrodzie, ponieważ oznacza to, że te same komórki są współzainfekowane co najmniej dwa wirusy. Ale pod wpływem ludzkiej ręki zjawisko to może stać się znacznie bardziej powszechne.Jest to oczywiście przypadek, jak wspomniano powyżej, w przypadku roślin transgenicznych, do których wprowadzono transgen wirusowy, w przypadku gdy wystarczy zakażenie tych roślin jednym wirusem, aby zaszły takie zdarzenia rekombinacyjne. Ale jest to również ryzyko, na które narażamy ludzi, gdy wytwarzamy szczepionki dostarczające RNA lub wirusowe DNA do komórek pacjentów. Szczepionki anty-Covid-19 tego typu przechodzące badania kliniczne podawane są domięśniowo lub śródskórnie. Komórki docelowe to zatem komórki mięśniowe, komórki skóry, fibroblasty (komórki tkanki łącznej, czyli tkanka podporowa, która otacza narządy, tkanki, aw szczególności wiązki mięśni), ale także krążące krwinki i komórki śródbłonka (wyściełające naczynia krwionośne), wszystkie komórki, które mogą być celem infekcji przez inne wirusy. Na przykład enterowirusy (wirusy nagiego RNA) wykryto w komórkach mięśniowych [19], wirus Zika infekuje komórki skóry [20], Chikungunya atakuje satelitarne komórki mięśniowe (komórki macierzyste z tkanki mięśniowej) [21], ale także komórki śródbłonka i fibroblasty [22]. A to chyba tylko kilka przykładów ... Na przykład enterowirusy (wirusy nagiego RNA) wykryto w komórkach mięśniowych [19], wirus Zika infekuje komórki skóry [20], Chikungunya atakuje satelitarne komórki mięśniowe (komórki macierzyste z tkanki mięśniowej) [21], ale także komórki śródbłonka i fibroblasty [22]. A to chyba tylko kilka przykładów ... Na przykład enterowirusy (wirusy nagiego RNA) wykryto w komórkach mięśniowych [19], wirus Zika infekuje komórki skóry [20], Chikungunya atakuje satelitarne komórki mięśniowe (komórki macierzyste z tkanki mięśniowej) [21], ale także komórki śródbłonka i fibroblasty [22]. A to chyba tylko kilka przykładów ...

Szczepienie przeciwko Covid-19, jeśli stanie się faktem, będzie masowym szczepieniem na całym świecie. Prawdopodobieństwo wystąpienia tego typu zdarzeń jest zatem dalekie od zera, nawet jeśli jest ono niewątpliwie niskie pod względem częstotliwości. Takie masowe szczepienia tego typu szczepionkami mogłyby stać się fabryką na dużą skalę nowych rekombinowanych wirusów. Nie zapominajmy, że wystarczy jeden nowy wirus, który pojawi się gdzieś na świecie, aby konsekwencje zdrowotne, środowiskowe i społeczne były globalne i kolosalne ...

3.2. Ryzyko mutagenezy insercyjnej (genotoksyczność)

Mutageneza insercyjna to mutacja (modyfikacja informacji genetycznej) polegająca na wstawieniu sekwencji do genomu, przy czym taka insercja może następnie inaktywować lub modyfikować ekspresję jednego lub większej liczby genów.

Ryzyko genotoksyczności dla ludzkich komórek objętych szczepieniem (których genomem jest oczywiście DNA) dotyczy zatem tylko szczepionek dostarczających wirusowe DNA, niezależnie od tego, czy wektor jest plazmidem, czy też genetycznie zmodyfikowanym wirusem.Ryzyko to może jednak dotyczyć również szczepionek dostarczających RNA za pośrednictwem genetycznie zmodyfikowanego wektora wirusowego RNA typu wirusa AIDS (HIV, szeroko stosowany jako wektor), jeśli nie został on prawidłowo przetworzony. pozbawiony odwrotnej transkryptazy i kodującego ją genu. W rzeczywistości wirusowa odwrotna transkryptaza może następnie przekształcić dostarczony RNA w DNA, które zintegruje się z genomem komórek docelowych.

Wirusy modyfikowane genetycznie są również szeroko stosowane w celach terapii genowej, aby dostarczyć w tym przypadku normalną wersję ludzkiego genu, który okazuje się być wadliwy (zmutowany) u leczonego pacjenta. W 2002 roku, trzy lata po próbie terapii genowej (u dzieci z ciężkim niedoborem odporności z powodu mutacji w genie chromosomu X) z użyciem genetycznie zmodyfikowanego wirusa RNA jako wektora, u dwojga z 10 leczonych dzieci rozwinęło się białaczka z powodu insercji naprawczego DNA dostarczanego przez wektor wirusowy w pobliżu protoonkogenu (genu raka), powodującego poważne zakłócenie jego ekspresji [23]. W kilku badaniach wykazano skutki mutagenezy insercyjnej wywołanej przez różne rodziny wirusów RNA (w tym HIV) [24]. Również, kilka badań przeprowadzonych na myszach wykazało, że dostarczenie genów przez wektory pochodzące z wirusa związanego z adenowirusem (AAV, mały niepatogenny wirus DNA) powoduje mutagenezę insercyjną [25]. W 2016 r. W badaniu nad genotoksycznym wpływem wektorów wirusowych pochodzących z HIV i AAV, wykorzystywanych do celów terapii genowej, stwierdzono, że „do wyjaśnienia natury wirusów wymagana jest gruntowna znajomość biologii wirusów i postępów w genetyce komórkowej. wybór miejsc integracji wektorów wirusowych i związanego z tym ryzyka ”[26].

4. Zagrożenia specyficznie związane ze stosowaniem zmodyfikowanych wektorów wirusowych: immunotoksyczność

Oprócz ryzyka pojawienia się rekombinowanych wirusów i mutagenezy insercyjnej (zwłaszcza gdy dostarczonym materiałem genetycznym jest DNA), same wektory wirusowe są immunogenne , mogą powodować znaczące skutki immunotoksyczne.

W 2002 r. Pilotażowy eksperyment terapii genowej, przeprowadzony na 18 chłopcach cierpiących na ciężkie zaburzenia metaboliczne spowodowane wadliwym genem zlokalizowanym na chromosomie X, doprowadził do śmierci 18-letniego mężczyzny z powodu śmiertelna ogólnoustrojowa choroba zapalna wywołana przez wektor wirusowy (rozbrojony ludzki wirus DNA): sekwencje DNA wektora znaleziono w większości jego tkanek [27]. Fakt, że 17 innych leczonych osób w ogóle nie wykazało tego typu reakcji, pokazuje, w jakim stopniu ryzyko to jest trudne do przewidzenia, a zatem do kontrolowania.. W Belgii przeprowadzono kilka badań klinicznych immunoterapii w walce z rakiem i przy użyciu rozbrojonego wirusa, w którym ponad 15% jego genomu zostało zastąpione przez dwa ludzkie geny (kodujące antygen obecny na powierzchni komórek rakowych i interleukinę, białko komunikacja między komórkami odpornościowymi) wykazała niespecyficzną aktywację układu odpornościowego związanego z wektorem, co skutkowało reakcją zapalną i odpowiedzią autoimmunologiczną [28]. Liczne inne badania wykazały działanie immunotoksyczne różnych wektorów wirusowych stosowanych w terapii genowej lub w celach szczepień [29-33]. W przypadku wektorów wirusowych stosowanych do szczepień, odporność przeciwwektorowa może również bezpośrednio wpływać na pożądaną skuteczność szczepionki.(immunogenność szczepionki) [34].

V. Ogólne uwagi dotyczące oceny ryzyka związanego z tymi szczepionkami

Stosowanie szczepionek dostarczających wirusowy materiał genetyczny (DNA lub RNA) jest nowe lub niedawne. Zastosowanie genetycznie zmodyfikowanych wirusów jako wektorów, w szczególności do celów terapii genowej lub immunoterapii, wykazało, w jakim stopniu niepożądane skutki są zróżnicowane, niekontrolowane i mogą być poważne. Jeśli próby immunoterapii są stosunkowo niedawne, przypominają nam o niepowodzeniach terapii genowej od prawie 35 lat.Błędy te można w dużej mierze wyjaśnić poszukiwaniem czerpaka ze szkodą dla skuteczności i / lub bezpieczeństwa biologicznego. Takie podejście nigdy nie pozwoli spełnić oczekiwań i potrzeb w zakresie opieki.

Ale użycie tych samych wektorów do celów szczepień nabiera jeszcze innego wymiaru. Rzeczywiście, terapia genowa czy immunoterapia dotyczą nie tylko ograniczonej liczby osób, ale także ciężko chorych. W związku z tym nie tylko możliwe skutki uboczne dotyczą niewielkiej liczby osób, ale powaga ich stanu zdrowia i stan zagrożenia zdrowia, w jakim się znajdują, niewątpliwie pozwala na podjęcie określonego ryzyka. W przypadku szczepionek działamy zapobiegawczo. VSDotyczy to zatem znacznej liczby osób, z których zdecydowana większość jest w dobrym stanie zdrowia (w każdym razie wobec patologii, przed którą ma nas chronić szczepionka). Niekontrolowane skutki uboczne miałyby zatem znaczące konsekwencje, szczególnie w przypadku kampanii masowych szczepień, takiej jak ta mająca na celu zwalczanie Covid-19. Te konsekwencje mogą być katastrofalne na poziomie zdrowia, oczywiście, ale także na poziomie środowiska (w przypadku na przykład propagacji nowych wirusów rekombinowanych. Rozdział IV 3.1). A fakt, że jest to podejście prewencyjne nie pozwala na żadne ryzyko.

W związku z tym,kandydaci na szczepionki wymagają gruntownej oceny zdrowia i środowiska, której nie da się pogodzić z pilnością, niezależnie od tego, czy wynika to z nacisków ze strony organów decyzyjnych i zdrowotnych, czy też z zysków przemysłu farmaceutycznego biorącego udział w wyścigu szczepionek. W swojej notatce ramowej z 23 lipca 2020 r. Dotyczącej strategii szczepień przeciwko Covid-19 [35], Wysoka Władza ds. Zdrowia (HAS) deklaruje: „W kontekście pandemii Covid-19 stawką jest zatem zaprojektować najskuteczniejszą i najbezpieczniejszą szczepionkę w rekordowym czasie ”. Zarzut ten jest nonsensem i aberracją ze strony organu takiego jak HAS.

Z zagrożeniami związanymi z charakterystyką genetycznie zmodyfikowanych wektorów wirusów lub z ich możliwym rozprzestrzenianiem się lub rozprzestrzenianiem należy się zająć w ramach niezwykle restrykcyjnej oceny ryzyka środowiskowego .

Wręcz przeciwnie, artykuły 2 i 3 najnowszego europejskiego rozporządzenia 2020/1043, zgodnie z którymi wszelkie badania kliniczne produktów leczniczych zawierających GMO lub składających się z takich organizmów i mające na celu leczenie lub zapobieganie Covid-19 wymykają się uprzedniej ocenie stanu zdrowia a środowisko otwiera drzwi do największej luźności w zakresie oceny i jest całkowicie sprzeczne z zasadą ostrożności.

Ponadto niniejsze rozporządzenie kwestionuje w rzeczywistości przepisy dotyczące powstrzymywania, które mają zastosowanie do mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie i wirusów. Rozporządzenie to definiuje 4 poziomy odosobnienia (określone od 1 do 4, przy czym izolacja jest tym bardziej restrykcyjna, im wyższa jest liczba). Obchodzenie się z chorobotwórczymi wirusami wymaga minimalnego zamknięcia 2, bardzo często 3 lub nawet 4. Przepisy rozporządzenia 2020/1043 otwierają drzwi do zerowego zabezpieczenia nawet przed dostarczeniem dowodu na bezpieczeństwo zdrowotne i środowiskowe wirusów. przedmiotowe zmodyfikowane genetycznie.

----------------------------------------------------------

a  tu  cały  artykuł :   
   
https://criigen.org/wp-content/uploads/2020/12/2020-09_Note-dExpertise-Vaccins-GM_C.Vélot-06.pdf   
   
https://fr.sott.net/article/36431-CRIIGEN-Note-d-expertise-grand-public-sur-les-vaccins-ayant-recours-aux-technologies-de-modifications-genetiques-des-organismes#   
   
   
i  jego  automatyczne  tłumaczenie , bez  sprawdzania  sensowności , bo  
nikomu  nie  będzie  się  chciało  nawet  tego  ( powyżej )  przeCzytać  
przed  zaszczepieniem  się ?  to  jak  instrukcja  z  jakiejś  IKEA  
zwykle  już  po  * poskładaniu *  zagląda  się  do  niej  
(o; gdy  zostało  jeszcze  kilka ?  kawałków ;o)  
ja  nie  mam  powodów  tego  czytać  po  polsku  
ale  Osikanym  itp  folksdojczom  balkonowym  
polecam , bo  tu  mniej  ryzykują  przed  niż  po  
zaSzczepieniu  ?  itd  
   
------------------------------------------------------------------------------------
   
CRIIGEN - Nota ekspercka dla ogółu społeczeństwa dotycząca szczepionek wykorzystujących technologie modyfikacji genetycznej organizmów
Christian Vélot - CRIIGEN
Sott.net nie
, 27 grudnia 2020 09:09 UTC
Przedstawiamy tutaj całą „ Notę ekspercką dla ogółu społeczeństwa na temat szczepionek wykorzystujących technologie GMO ” napisaną i opublikowaną we wrześniu 2020 r. Przez dr Christiana Vélota, genetyka molekularnego z Uniwersytetu Paris-Saclay i Przewodniczącego Rady Naukowej CRIIGEN. Całość jest dość techniczna, niemniej jednak niezbędna dla tych, którzy szukaliby bardziej formalnych informacji na poruszane tam tematy. Pogrubienia w tekście są wykonane przez nas. Dla czytelników, którzy to przegapili, zobaczcie także wywiad na ten sam temat - choć bardziej uproszczony - z doktorem Vélotem, który niedawno opublikowaliśmy: „Szczepionki” nowej generacji i Covid-19 - Pełny wywiad z doktorem Christianem Rower .
Szczepionki GMO
© Nieznane
* * * * * * * * * * * * * * * *

I. Przypomnienia o niektórych pojęciach i terminologii

1. Komórka, DNA, RNA, białka

DNA jest nośnikiem informacji genetycznej. Znajduje się w określonym przedziale każdej komórki w ciele, jądrze, które jest oddzielone od reszty komórki (cytoplazmy) błoną biologiczną zwaną błoną jądrową i zawierającą otwory (pory jądrowe). Każda komórka jest oddzielona błoną biologiczną zwaną błoną plazmatyczną i składa się z dwuwarstwy lipidów (ryc. 1). Informacja genetyczna jest taka sama we wszystkich komórkach ciała tej samej osoby i jest rozłożona na kilka jednostek zwanych chromosomami. U ludzi liczba różnych chromosomów wynosi 23. Są one obecne w dwóch egzemplarzach w każdej komórce (z wyjątkiem plemników i komórek jajowych, gdzie stanowią tylko jedną kopię), lub 46 chromosomów (23 pary, z których każda zawiera jeden chromosom od ojca, a drugi od matki). Wszystkie chromosomy żywego organizmu tworzą jego genom. Każdy chromosom składa się z dwóch równoległych nici otoczonych wokół osi, tworząc podwójną helisę: podwójną helisę DNA. Każda z dwóch nici tej podwójnej helisy składa się z sekwencji czterech mniejszych cząsteczek, nukleotydów, które są oznaczone odpowiednimi inicjałami, czyli czterema literami: A, G, C, T (rysunek 1). oś tworząca podwójną helisę: podwójna helisa DNA. Każda z dwóch nici tej podwójnej helisy składa się z sekwencji czterech mniejszych cząsteczek, nukleotydów, które są oznaczone odpowiednimi inicjałami, czyli czterema literami: A, G, C, T (rysunek 1). oś tworząca podwójną helisę: podwójna helisa DNA. Każda z dwóch nici tej podwójnej helisy składa się z sekwencji czterech mniejszych cząsteczek, nukleotydów, które są oznaczone odpowiednimi inicjałami, czyli czterema literami: A, G, C, T (rysunek 1).

Geny to segmenty chromosomów (fragmenty czteroliterowych sekwencji), które zawierają informacje biologiczne, które pozwalają komórkom funkcjonować. Ten sam gen w tym samym gatunku może występować w różnych formach, z niewielkimi modyfikacjami sekwencji: są to różne allele genu. Allele wszystkich genów osobnika określają jego genotyp. W przypadku większości genów, które znamy dzisiaj (i które reprezentują tylko bardzo małą część genomu), geny skrywają sekret tworzenia białek. Białka to duże cząsteczki zbudowane z liniowego łańcucha, nie z czterech, ale z 20 różnych cząsteczek: aminokwasów (ryc. 1).Zatem przejście z genu do białka odpowiada przejściu z języka składającego się z czterech liter (A, G, C, T: język genetyczny) do języka składającego się z 20 liter (20 aminokwasów: język białkowy). Ten proces nazywa się tłumaczeniem.

Jednak przejście z genu do białka nie jest bezpośrednie: wymaga cząsteczki pośredniej , również złożonej z sekwencji czterech nukleotydów (język genetyczny A, G, C, U zamiast A, G, C, T) i utworzony z pojedynczej nici (pojedynczej helisy). Jest to cząsteczka RNA, zwana także transkrypcją, ponieważ jest wynikiem procesu zwanego transkrypcją (przejście z DNA do RNA), który zachodzi w jądrze.. Ta cząsteczka RNA opuści następnie jądro przez pory jądra, aby dołączyć do cytoplazmy, gdzie zostanie poddana translacji do białka. Ekspresja genu kodującego białko odbywa się zatem w dwóch etapach, z których pierwszy (jądrowy) to transkrypcja, a drugi (cytoplazmatyczny) translacja (ryc. 1).

Należy zauważyć, że nie wszystkie geny kodują białka. Innymi słowy, ekspresja genów nie zawsze obejmuje etap translacji, ale z drugiej strony systematycznie przechodzi przez etap transkrypcji. Transkrypty nie zawsze są zatem produktami pośrednimi, ale mogą być końcowymi produktami ekspresji genów.
Rysunek 1 - Nota ekspercka dla ogółu społeczeństwa dotycząca szczepionek wykorzystujących technologie GMO - Christian Vélot - wrzesień 2020 r
© CRIIGEN
2. wirusy

Wirusy są czynnikami zakaźnymi składającymi się z powłoki białka zwanego kapsydem składającym się z zestawieniu dużej ilości kopii wirusowego białka, i zawierających materiał genetyczny wirusa (figura 2) , który jest DNA lub RNA . Wiele wirusów jest również otoczonych otoczką, która składa się z dwuwarstwy lipidowej odpowiadającej błonie plazmatycznej ich komórek gospodarza (komórek, które infekują) i zawierającej osadzone w niej białka: białka powierzchnia wirusa (ryc. 2). Wirusy z otoczką nazywane są wirusami otoczkowymi; te bez nich to nagie wirusy (Rysunek 2). Wirus SARS-CoV-2 odpowiedzialny za Covid-19,a także wirus grypy lub HIV, odpowiedzialny za AIDS .

Wirusy nie mają zdolności do samodzielnego rozmnażania się i muszą koniecznie infekować komórki gospodarza, których aktywność przekierowuje na korzyść własnego namnażania. Aby to zrobić, wirusy wstrzykują swój materiał genetyczny do infekowanych komórek. Będą one następnie rozmnażać ten materiał genetyczny i wyrażać zawarte w nim geny wirusowe w celu wytworzenia dużych ilości białek wirusowych. W zakażonej komórce zostanie wówczas odtworzonych wiele cząstek wirusowych.

W przypadku nagich wirusów rozpoznawanie komórek gospodarza odbywa się za pośrednictwem białek kapsydu, które będą oddziaływać specyficznie z jednym lub większą liczbą białek znajdujących się w błonie komórkowej komórek gospodarza. Ta interakcja umożliwia wirusowi zakotwiczenie się na powierzchni błony komórkowej, a następnie jego penetrację do zakażonych w ten sposób komórek. W przypadku wirusów z otoczką rozpoznawanie i nanoszenie atramentu odbywa się przez białko powierzchniowe, a penetracja wirusa przez fuzję pomiędzy otoczką wirusa i błoną plazmatyczną komórki gospodarza.
Rysunek 1 - Nota ekspercka dla ogółu społeczeństwa dotycząca szczepionek wykorzystujących technologie GMO - Christian Vélot - wrzesień 2020 r
© CRIIGEN
Po wejściu do zakażonej komórki wirusowy materiał genetyczny będzie tam przetwarzany według różnych mechanizmów, w szczególności w zależności od jego natury: DNA lub RNA.

W przypadku wirusów DNA wirusowe DNA jest bezpośrednio przejmowane przez maszynerię zakażonej komórki w celu jej replikacji i ekspresji genów w celu wytworzenia białek wirusowych. W niektórych przypadkach wirusowe DNA może również integrować się z genomem zakażonych komórek (dotyczy to zwłaszcza wirusa brodawczaka odpowiedzialnego za nowotwory macicy).

Jeśli chodzi o wirusy RNA, istnieją dwa główne przypadki.

W przypadku niektórych wirusów RNA, takich jak HIV, wirusowe RNA jest najpierw transformowane do DNA w wyniku działania enzymu wirusowego, odwrotnej transkryptazy, wstrzykiwanego do zakażonej komórki wraz z wirusowym RNA. Ten krok jest zatem odwrotnością transkrypcji, która sama polega na tworzeniu RNA z DNA (ryc. 1). Tak otrzymany wirusowy DNA dostaje się do jądra przez pory jądra i jest następnie integrowany z genomem zakażonych komórek. Ten drugi krok, który należy wykonać z dużą skutecznością, ponownie wymaga enzymu wirusowego: integrazy. Zakażona komórka może następnie przejąć kontrolę nad wirusowym DNA, tak jakby było własnym, i dokonać transkrypcji w dużej liczbie kopii, a niektóre transkrypty zostaną poddane translacji w celu wytworzenia białek wirusowych.

W przypadku innych wirusów RNA, takich jak SARS-CoV-2, wirusowe RNA jest bezpośrednio przejmowane przez maszynerię komórkową w celu jego translacji, a tym samym wytwarzania różnych białek wirusowych, w tym enzymu niezbędnego do replikacji w duża liczba kopii tego RNA. Dlatego w tym przypadku nie ma obecności ani produkcji wirusowego DNA, a zatem nie ma integracji genomu wirusa z zakażonymi komórkami. Dzieje się tak również w przypadku wirusa grypy, nawet jeśli jego wirusowe RNA nie może ulegać bezpośredniej translacji przez maszynerię komórkową i musi być najpierw replikowane w komplementarnej kopii dzięki enzymowi wirusowemu bezpośrednio uwalnianemu w komórce wraz z RNA. .

II. Szczepienie

Celem szczepienia jest pobudzenie obrony immunologicznej człowieka lub zwierzęcia przed czynnikiem zakaźnym poprzez dobrowolne wystawienie go na działanie tego czynnika (w postaci atenuowanej lub inaktywowanej) lub jednego jego składników zwanych antygenami (zwykle białkami). Jeśli chodzi o wirusy, większość szczepionek do dziś polega na wstrzykiwaniu atenuowanej („żywe szczepionki”) lub inaktywowanej („szczepionki inaktywowane”) całego wirusa.

Osłabieniejest uzyskiwany głównie w dwóch procesach. Pierwszym jest przeniesienie wirusa do kultur komórek innego gatunku: pozostaje on wtedy odporny, ale nie może już rozmnażać się u ludzi. Jest to proces stosowany w szczególności w przypadku szczepionek przeciwko odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej. Druga metoda polega na zastosowaniu albo wrażliwych na ciepło mutantów wirusa, albo wirusów przystosowanych do zimna po kolejnych pasażach w hodowlach komórkowych w niskiej temperaturze: wirusy te mają wtedy bardzo ograniczoną zdolność namnażania się w 37 ° C (a zatem w człowiek). Proces ten był stosowany w szczególności w przypadku starej szczepionki przeciwko wirusowi grypy podawanej drogą donosową (Fluenz®, obecnie wycofana) oraz szczepionki przeciwko syncytialnemu wirusowi oddechowemu (RSV).

Stosowanie inaktywowanych wirusów jest zatem bezpieczniejsze (ale nie bez ryzyka: patrz sekcja IV.1.). Inaktywacja jest albo chemiczna (głównie obróbka formaldehydem), albo fizyczna (ciepło lub napromieniowanie). Ten typ tak zwanych szczepionek „inaktywowanych” dotyczy w szczególności grypy, zapalenia wątroby typu A, polio i wścieklizny. Ich wadą jest to, że wywołują słabszą odpowiedź immunologiczną, która wymaga wielokrotnych i powtarzanych wstrzyknięć, a także stosowania adiuwantów, takich jak glin, dodanych w celu wzmocnienia immunogennego działania szczepionki i prawdopodobnie skutki toksyczne .

Od lat 90-tych szczepionki pozyskiwane są przy użyciu biotechnologii. Obecnie polega to głównie na tym, że komórki hodowane w laboratorium (głównie komórki bakterii, drożdży czy grzybów strzępkowych) wytwarzają białko czynnika zakaźnego (antygen). Dlatego są to komórki transgenicznedo genomu, do którego został wstawiony gen czynnika zakaźnego kodującego ten antygen. Wspomniany antygen jest następnie oczyszczany i łączony z różnymi adiuwantami w celu opracowania szczepionki, która zostanie wstrzyknięta pacjentom. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku szczepionki Engerix ™ -B przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, w której powierzchniowe białko tego wirusa zostało wyprodukowane w komórkach transgenicznych drożdży (drożdży piekarskich), w których zachodzi ekspresja danego genu wirusa. Koszt produkcji jest stosunkowo wysoki, w szczególności ze względu na etap oczyszczania antygenu z komórek transgenicznych, które go wytwarzają.

Wreszcie, od kilku lat opracowywane są nowe strategie obejmujące również biotechnologię.Polegają one na spowodowaniu, że antygen czynnika zakaźnego zostanie wyprodukowany bezpośrednio przez komórki gospodarza (osoby szczepionej) poprzez wstrzyknięcie mu DNA lub RNA kodującego dane białko wirusa.

Wprowadzenie tego materiału genetycznego do komórek żywiciela wymaga użycia „nośników” zwanych wektorami. Wektory te pochodzą albo z małych cząsteczek bakteryjnego kolistego DNA, zwanych plazmidami, do których zostało wprowadzone wirusowe DNA kodujące białko antygenowe, albo z nanocząsteczek lipidowych, w których uwięziony jest RNA kodujący ten antygen, albo też genetycznie zmodyfikowane wirusy znane jako „rozbrojone”, to znaczy w szczególności pozbawione zdolności do replikacji poprzez eliminację części ich materiału genetycznego (DNA lub RNA), który jest zastępowany materiałem genetycznym będącym przedmiotem zainteresowania, pożądane jest wprowadzenie do komórek gospodarza. W tym ostatnim przypadku

III. Projekty szczepionek przeciwko Covid-19

Według listy Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zaktualizowanej 22 września 2020 r. [1] 38 kandydatów na szczepionki jest objętych badaniami klinicznymi (faza I, II lub III).

Sześć z nich wykorzystuje inaktywowany wirus, wszystkie inne są oparte na podejściu biotechnologicznym i polegają na wstrzyknięciu albo a) białka wirusa (antygenu); b) cząsteczki wirusopodobne; c) DNA lub RNA kodujące antygen.
W przypadku, gdy szczepionka polega na wstrzyknięciu białka wirusa, jest ono wytwarzane w laboratorium przez komórki transgeniczne, do których został wprowadzony konstrukt genetyczny zawierający odpowiedni gen wirusa i umożliwiający jego ekspresję w dużych ilościach w danych komórkach. . Komórki te są następnie hodowane na dużą skalę w fermentorach (bioreaktorach), a białko jest ekstrahowane z komórek i oczyszczane. Dotyczy to 13 z 38 obecnie testowanych szczepionek
Cząstka wirusopodobna (VLP) jest w rzeczywistości kapsydem bez genomu wirusowego, uzyskanym w wyniku spontanicznego złożenia białka samego kapsydu, wytworzonego w laboratorium w komórkach transgenicznych. W tym konkretnym przypadku (tylko 1 z 38 testowanych szczepionek) są to komórki roślinne.
Pozostałych 18 szczepionek polega zatem na wprowadzeniu wirusowego materiału genetycznego do komórek osoby, która ma być zaszczepiona (w dwóch przypadkach podanie jest zasadniczo domięśniowe lub nawet śródskórne). Jest to albo RNA uwięzione w nanocząsteczkach lipidów (6 przypadków), albo DNA wstawione do plazmidu (4 przypadki) albo DNA lub RNA dostarczane przez rozbrojony genetycznie zmodyfikowany wirus (8 walizka).
IV. Analiza ryzyka związanego z każdym typem potencjalnej szczepionki przeciwko Covid-19

1.

Szczepionki inaktywowane Fakt, że szczepionka wykorzystuje inaktywowany wirus , nie oznacza braku ryzyka . Efekt immunizacyjny tego typu szczepionki jest słabszy niż w przypadku atenuowanego wirusa. Dlatego wymaga powtarzanych wstrzyknięć i dodawania adiuwantów, potencjalnie wykazujących działanie toksyczne, w celu wzmocnienia efektu immunogennego (patrz część II). Szwajcarskie badanie z 2004 r. [2] wykazało, że inaktywowana szczepionka przeciw grypie podana donosowo spowodowała porażenie Bella (paraliż wszystkich mięśni twarzy) u dużej liczby pacjentów , nie powodując znamy jednak dokładny powód. Od tego czasu szczepionka została wycofana.

Ponadto kilka badań wykazało zwiększone ryzyko zakażenia (tym samym lub innym wirusem) po szczepieniu inaktywowanymi szczepionkami. Tak jest w przypadku szczepionek przeciw grypie, Vaxigrip i Fluzone. Po pierwsze, w 2012 r. Wykazano, że zwiększa to ryzyko zakażenia innymi wirusami układu oddechowego u dzieci w wieku od 6 do 15 lat [3]. Drugi wykazano, że zwiększa ryzyko zakażenia grypą u otyłych dorosłych(w porównaniu do osób zdrowych, które same zostały zaszczepione) [4]. Niedawno, w 2019 r., Badanie ujawniło, że inaktywowana szczepionka przeciw denga zwiększyła wskaźnik zakażenia tym samym wirusem u makaków [5], co wcześniej obserwowano w przypadku atenuowanego wirusa u dzieci nie narażonych na kontakt. denga przed szczepieniem [6].

Dlatego też w przypadku inaktywowanych szczepionek przeciwko Covid-19 należy zachować szczególne środki ostrożności, zwłaszcza że wirus, który jest za to odpowiedzialny, jest całkowicie nowy i daleko nam do zrozumienia wszystkich skutków.

2. Szczepionki zawierające białko antygenowe i szczepionki z cząstkami wirusopodobnymi

Oprócz kosztów, które reprezentują, ze względu na mniej lub bardziej uciążliwy etap oczyszczania białka wirusa z komórek transgenicznych, które je wytwarzają, szczepionki te okazują się nieskuteczne i mogą wykazywać działanie toksyczne, głównie z powodu adiuwantów. (takich jak na przykład glin lub formaldehyd) dodany właśnie w celu przezwyciężenia niskiej skuteczności, a tym samym wzmocnienia stymulacji układu odpornościowego, ale także prawdopodobnie do samego antygenu, który jest produkowany przez komórki transgeniczne (który nie dlatego nie są tymi, które wytwarzają go normalnie) mogą wykazywać różnice strukturalne lub chemiczne, które mogą nadać mu nieoczekiwane właściwości. Rzeczywiście, jeśli wiadomość genetyczna zawarta w genie wirusa (transgen) dyktuje komórkom, które go żywią (komórki transgeniczne), w trakcie procesu translacji charakter i kolejność aminokwasów potrzebnych do wytwarzania białka wirusowego (antygen), z drugiej strony jest tylko częściowo odpowiedzialny za sposób, w jaki białko musi fałdować się w przestrzeni . To pofałdowanie zależy częściowo od natury i sekwencji aminokwasów (a tym samym genu), ale zasadniczo od środowiska komórki, w której jest wytwarzane białko (kwasowość, stężenie soli itp.) .Jednak środowisko komórkowe może się znacznie różnić w zależności od typu komórki i dlatego nigdy nie będziemy mieć pewności, że białko będące przedmiotem zainteresowania (tutaj antygen wirusowy) jest prawidłowo sfałdowane, gdy jest sztucznie wytwarzane przez komórki transgeniczne, nawet wtedy, gdy białko to zachowuje interesującą nas aktywność biologiczną (tutaj jego immunogenny charakter) [7]. Nieprawidłowe fałdowanie białka może mieć absolutnie nieprzewidywalne, a czasem bardzo niefortunne konsekwencje. Nie zapominajmy, że na przykład choroby prionowe (choroba szalonych krów, choroba Creutzfeldta-Jakoba, trzęsawka owiec itp.) Są spowodowane prostymi defektami fałdowania określonego białka. Z pewnością nie wszystkie defekty fałdowania tworzą priony ... ale módlmy się, aby białko wirusa dobrze się fałdowało.

Ponadto, po całkowitym fałdowaniu, białko może podlegać wtórnym modyfikacjom chemicznym (zwanym „potranslacyjnym”), takim jak dodatki cukrów, fosforanów, które mogą być niezbędne dla jego funkcjonalności, aktywności, lub nadać mu szczególne właściwości, takie jak - dokładnie - właściwości immunogenne.Tutaj znowu nigdy nie będziemy pewni, że te modyfikacje potranslacyjne (które nie są „narzucane” przez gen) wprowadzone w komórkach transgenicznych są absolutnie identyczne z tym, jakie są w komórkach, w których białko jest wytwarzany w sposób naturalny (tutaj komórki naturalnie zakażone wirusem) [7].

3. Szczepionki dostarczające RNA lub DNA kodujące białko antygenowe

3.1. Ryzyko pojawienia się rekombinowanego wirusa

Ryzyko to jest niezależne od wektora używanego do dostarczania wirusowego DNA lub RNA kodującego antygen białkowy do komórek gospodarza, niezależnie od tego, czy jest to wektor plazmidowy, nanocząstka lub genetycznie zmodyfikowany wirus.Jednak ryzyko to jest jeszcze większe w przypadku stosowania wirusów zmodyfikowanych genetycznie, ponieważ dostarczają one nie tylko wirusowego DNA lub RNA będącego przedmiotem zainteresowania, ale także część własnego genomu.

Wirusy mają dużą zdolność do wymiany fragmentów ich odpowiedniego materiału genetycznego, ponieważ genomy wirusów, których to dotyczy, mają ten sam charakter (DNA lub RNA) i mają podobne sekwencje (geny).Dobrze znany proces, który rządzi tymi wymianami, nazywa się rekombinacją (a kiedy ta rekombinacja zachodzi między sekwencjami DNA lub RNA, które są do siebie podobne, mówimy o rekombinacji homologicznej). To zjawisko rekombinacji nie jest zarezerwowane dla wirusowego DNA lub RNA, ale wiadomo, że sekwencje wirusowe są przedmiotem licznych rekombinacji (mówi się, że są bardzo „rekombinogenne”). Wynika to z tych rekombinacji między wirusowymi materiałami genetycznymi, tak zwanymi „rekombinowanymi” wirusami, których gen (y), które były (były) miejscem tych wymian nazywane są „mozaikami”, to znaczy składającymi się z częściowo sekwencje wirusa 1 i sekwencje wirusa 2 (ryc. 3).Rysunek 3 ilustruje rekombinację między wirusowymi DNA, ale to zjawisko może równie dobrze występować między wirusowymi RNA.

Rysunek 1 - Nota ekspercka dla ogółu społeczeństwa dotycząca szczepionek wykorzystujących technologie GMO - Christian Vélot - wrzesień 2020 r
© CRIIGEN
W wielu przypadkach te rekombinowane wirusy są znacznie bardziej zjadliwe niż oryginalne wirusy i dlatego mogą powodować zaostrzone infekcje wirusowe. Zjawisko to zostało szeroko wykazane w roślinach transgenicznych, w których gen wirusowy został dobrowolnie wprowadzony do ich genomu i zakażony wirusem pokrewnym temu, z którego pochodzi wirusowy transgen [8-16]. Dobrze opublikowanym przykładem rekombinowanego wirusa, który może powodować zaostrzenie wirusozy u ludzi, jest wirus H1N1 2009, który rekombinuje pomiędzy trzema szczepami wirusa grypy: szczepem świni, szczepem ludzkim i szczepem ptaków [17, 18] .

Oczywiście zjawisko to może wystąpić tylko wtedy, gdy materiał genetyczny co najmniej dwóch wirusów zostanie znaleziony w tych samych komórkach, co na szczęście jest niezwykle rzadkie w przyrodzie, ponieważ oznacza to, że te same komórki są współzainfekowane co najmniej dwa wirusy. Ale pod wpływem ludzkiej ręki zjawisko to może stać się znacznie bardziej powszechne.Jest to oczywiście przypadek, jak wspomniano powyżej, w przypadku roślin transgenicznych, do których wprowadzono transgen wirusowy, w przypadku gdy wystarczy zakażenie tych roślin jednym wirusem, aby zaszły takie zdarzenia rekombinacyjne. Ale jest to również ryzyko, na które narażamy ludzi, gdy wytwarzamy szczepionki dostarczające RNA lub wirusowe DNA do komórek pacjentów. Szczepionki anty-Covid-19 tego typu przechodzące badania kliniczne podawane są domięśniowo lub śródskórnie. Komórki docelowe to zatem komórki mięśniowe, komórki skóry, fibroblasty (komórki tkanki łącznej, czyli tkanka podporowa, która otacza narządy, tkanki, aw szczególności wiązki mięśni), ale także krążące krwinki i komórki śródbłonka (wyściełające naczynia krwionośne), wszystkie komórki, które mogą być celem infekcji przez inne wirusy. Na przykład enterowirusy (wirusy nagiego RNA) wykryto w komórkach mięśniowych [19], wirus Zika infekuje komórki skóry [20], Chikungunya atakuje satelitarne komórki mięśniowe (komórki macierzyste z tkanki mięśniowej) [21], ale także komórki śródbłonka i fibroblasty [22]. A to chyba tylko kilka przykładów ... Na przykład enterowirusy (wirusy nagiego RNA) wykryto w komórkach mięśniowych [19], wirus Zika infekuje komórki skóry [20], Chikungunya atakuje satelitarne komórki mięśniowe (komórki macierzyste z tkanki mięśniowej) [21], ale także komórki śródbłonka i fibroblasty [22]. A to chyba tylko kilka przykładów ... Na przykład enterowirusy (wirusy nagiego RNA) wykryto w komórkach mięśniowych [19], wirus Zika infekuje komórki skóry [20], Chikungunya atakuje satelitarne komórki mięśniowe (komórki macierzyste z tkanki mięśniowej) [21], ale także komórki śródbłonka i fibroblasty [22]. A to chyba tylko kilka przykładów ...

Szczepienie przeciwko Covid-19, jeśli stanie się faktem, będzie masowym szczepieniem na całym świecie. Prawdopodobieństwo wystąpienia tego typu zdarzeń jest zatem dalekie od zera, nawet jeśli jest ono niewątpliwie niskie pod względem częstotliwości. Takie masowe szczepienia tego typu szczepionkami mogłyby stać się fabryką na dużą skalę nowych rekombinowanych wirusów. Nie zapominajmy, że wystarczy jeden nowy wirus, który pojawi się gdzieś na świecie, aby konsekwencje zdrowotne, środowiskowe i społeczne były globalne i kolosalne ...

3.2. Ryzyko mutagenezy insercyjnej (genotoksyczność)

Mutageneza insercyjna to mutacja (modyfikacja informacji genetycznej) polegająca na wstawieniu sekwencji do genomu, przy czym taka insercja może następnie inaktywować lub modyfikować ekspresję jednego lub większej liczby genów.

Ryzyko genotoksyczności dla ludzkich komórek objętych szczepieniem (których genomem jest oczywiście DNA) dotyczy zatem tylko szczepionek dostarczających wirusowe DNA, niezależnie od tego, czy wektor jest plazmidem, czy też genetycznie zmodyfikowanym wirusem.Ryzyko to może jednak dotyczyć również szczepionek dostarczających RNA za pośrednictwem genetycznie zmodyfikowanego wektora wirusowego RNA typu wirusa AIDS (HIV, szeroko stosowany jako wektor), jeśli nie został on prawidłowo przetworzony. pozbawiony odwrotnej transkryptazy i kodującego ją genu. W rzeczywistości wirusowa odwrotna transkryptaza może następnie przekształcić dostarczony RNA w DNA, które zintegruje się z genomem komórek docelowych.

Wirusy modyfikowane genetycznie są również szeroko stosowane w celach terapii genowej, aby dostarczyć w tym przypadku normalną wersję ludzkiego genu, który okazuje się być wadliwy (zmutowany) u leczonego pacjenta. W 2002 roku, trzy lata po próbie terapii genowej (u dzieci z ciężkim niedoborem odporności z powodu mutacji w genie chromosomu X) z użyciem genetycznie zmodyfikowanego wirusa RNA jako wektora, u dwojga z 10 leczonych dzieci rozwinęło się białaczka z powodu insercji naprawczego DNA dostarczanego przez wektor wirusowy w pobliżu protoonkogenu (genu raka), powodującego poważne zakłócenie jego ekspresji [23]. W kilku badaniach wykazano skutki mutagenezy insercyjnej wywołanej przez różne rodziny wirusów RNA (w tym HIV) [24]. Również, kilka badań przeprowadzonych na myszach wykazało, że dostarczenie genów przez wektory pochodzące z wirusa związanego z adenowirusem (AAV, mały niepatogenny wirus DNA) powoduje mutagenezę insercyjną [25]. W 2016 r. W badaniu nad genotoksycznym wpływem wektorów wirusowych pochodzących z HIV i AAV, wykorzystywanych do celów terapii genowej, stwierdzono, że „do wyjaśnienia natury wirusów wymagana jest gruntowna znajomość biologii wirusów i postępów w genetyce komórkowej. wybór miejsc integracji wektorów wirusowych i związanego z tym ryzyka ”[26].

4. Zagrożenia specyficznie związane ze stosowaniem zmodyfikowanych wektorów wirusowych: immunotoksyczność

Oprócz ryzyka pojawienia się rekombinowanych wirusów i mutagenezy insercyjnej (zwłaszcza gdy dostarczonym materiałem genetycznym jest DNA), same wektory wirusowe są immunogenne , mogą powodować znaczące skutki immunotoksyczne.

W 2002 r. Pilotażowy eksperyment terapii genowej, przeprowadzony na 18 chłopcach cierpiących na ciężkie zaburzenia metaboliczne spowodowane wadliwym genem zlokalizowanym na chromosomie X, doprowadził do śmierci 18-letniego mężczyzny z powodu śmiertelna ogólnoustrojowa choroba zapalna wywołana przez wektor wirusowy (rozbrojony ludzki wirus DNA): sekwencje DNA wektora znaleziono w większości jego tkanek [27]. Fakt, że 17 innych leczonych osób w ogóle nie wykazało tego typu reakcji, pokazuje, w jakim stopniu ryzyko to jest trudne do przewidzenia, a zatem do kontrolowania.. W Belgii przeprowadzono kilka badań klinicznych immunoterapii w walce z rakiem i przy użyciu rozbrojonego wirusa, w którym ponad 15% jego genomu zostało zastąpione przez dwa ludzkie geny (kodujące antygen obecny na powierzchni komórek rakowych i interleukinę, białko komunikacja między komórkami odpornościowymi) wykazała niespecyficzną aktywację układu odpornościowego związanego z wektorem, co skutkowało reakcją zapalną i odpowiedzią autoimmunologiczną [28]. Liczne inne badania wykazały działanie immunotoksyczne różnych wektorów wirusowych stosowanych w terapii genowej lub w celach szczepień [29-33]. W przypadku wektorów wirusowych stosowanych do szczepień, odporność przeciwwektorowa może również bezpośrednio wpływać na pożądaną skuteczność szczepionki.(immunogenność szczepionki) [34].

V. Ogólne uwagi dotyczące oceny ryzyka związanego z tymi szczepionkami

Stosowanie szczepionek dostarczających wirusowy materiał genetyczny (DNA lub RNA) jest nowe lub niedawne. Zastosowanie genetycznie zmodyfikowanych wirusów jako wektorów, w szczególności do celów terapii genowej lub immunoterapii, wykazało, w jakim stopniu niepożądane skutki są zróżnicowane, niekontrolowane i mogą być poważne. Jeśli próby immunoterapii są stosunkowo niedawne, przypominają nam o niepowodzeniach terapii genowej od prawie 35 lat.Błędy te można w dużej mierze wyjaśnić poszukiwaniem czerpaka ze szkodą dla skuteczności i / lub bezpieczeństwa biologicznego. Takie podejście nigdy nie pozwoli spełnić oczekiwań i potrzeb w zakresie opieki.

Ale użycie tych samych wektorów do celów szczepień nabiera jeszcze innego wymiaru. Rzeczywiście, terapia genowa czy immunoterapia dotyczą nie tylko ograniczonej liczby osób, ale także ciężko chorych. W związku z tym nie tylko możliwe skutki uboczne dotyczą niewielkiej liczby osób, ale powaga ich stanu zdrowia i stan zagrożenia zdrowia, w jakim się znajdują, niewątpliwie pozwala na podjęcie określonego ryzyka. W przypadku szczepionek działamy zapobiegawczo. VSDotyczy to zatem znacznej liczby osób, z których zdecydowana większość jest w dobrym stanie zdrowia (w każdym razie wobec patologii, przed którą ma nas chronić szczepionka). Niekontrolowane skutki uboczne miałyby zatem znaczące konsekwencje, szczególnie w przypadku kampanii masowych szczepień, takiej jak ta mająca na celu zwalczanie Covid-19. Te konsekwencje mogą być katastrofalne na poziomie zdrowia, oczywiście, ale także na poziomie środowiska (w przypadku na przykład propagacji nowych wirusów rekombinowanych. Rozdział IV 3.1). A fakt, że jest to podejście prewencyjne nie pozwala na żadne ryzyko.

W związku z tym,kandydaci na szczepionki wymagają gruntownej oceny zdrowia i środowiska, której nie da się pogodzić z pilnością, niezależnie od tego, czy wynika to z nacisków ze strony organów decyzyjnych i zdrowotnych, czy też z zysków przemysłu farmaceutycznego biorącego udział w wyścigu szczepionek. W swojej notatce ramowej z 23 lipca 2020 r. Dotyczącej strategii szczepień przeciwko Covid-19 [35], Wysoka Władza ds. Zdrowia (HAS) deklaruje: „W kontekście pandemii Covid-19 stawką jest zatem zaprojektować najskuteczniejszą i najbezpieczniejszą szczepionkę w rekordowym czasie ”. Zarzut ten jest nonsensem i aberracją ze strony organu takiego jak HAS.

Z zagrożeniami związanymi z charakterystyką genetycznie zmodyfikowanych wektorów wirusów lub z ich możliwym rozprzestrzenianiem się lub rozprzestrzenianiem należy się zająć w ramach niezwykle restrykcyjnej oceny ryzyka środowiskowego .

Wręcz przeciwnie, artykuły 2 i 3 najnowszego europejskiego rozporządzenia 2020/1043, zgodnie z którymi wszelkie badania kliniczne produktów leczniczych zawierających GMO lub składających się z takich organizmów i mające na celu leczenie lub zapobieganie Covid-19 wymykają się uprzedniej ocenie stanu zdrowia a środowisko otwiera drzwi do największej luźności w zakresie oceny i jest całkowicie sprzeczne z zasadą ostrożności.

Ponadto niniejsze rozporządzenie kwestionuje w rzeczywistości przepisy dotyczące powstrzymywania, które mają zastosowanie do mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie i wirusów. Rozporządzenie to definiuje 4 poziomy odosobnienia (określone od 1 do 4, przy czym izolacja jest tym bardziej restrykcyjna, im wyższa jest liczba). Obchodzenie się z chorobotwórczymi wirusami wymaga minimalnego zamknięcia 2, bardzo często 3 lub nawet 4. Przepisy rozporządzenia 2020/1043 otwierają drzwi do zerowego zabezpieczenia nawet przed dostarczeniem dowodu na bezpieczeństwo zdrowotne i środowiskowe wirusów. przedmiotowe zmodyfikowane genetycznie.

VI. Bibliografia
Szkicowy schemat potencjalnych szczepionek na COVID-19 https://www.who.int/publications/m/item/draft-landscape-of-covid-19- kandydat-szczepionki
Mutsch M., Zhou W., Rhodes P., Bopp M., Chen RT., Linder T., Spyr C., Steffen R. (2004). Stosowanie inaktywowanej szczepionki przeciw grypie donosowej i ryzyko porażenia Bella w Szwajcarii . N. Engl. J. Med . 350, 896-903. https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa030595
Cowling BJ, Fang, VJ, Nishiura H., Chan K.-H., Ng S., Ip DKM, Chiu SS, Leung GM, Peiris JSM (2012). Zwiększone ryzyko zakażeń wirusem układu oddechowego niezwiązanych z grypą, związane z otrzymaniem inaktywowanej szczepionki przeciw grypie . Clin. Infekować. Choroby . 54, 1778-1783. https://doi.org/10.1093/cid/cis307
Neidich SD, Green WD, Rebeles J., Karlsson EA, Schultz-Cherry S., Noah TL, Chakladar S., Hudgens MG, Weir SS, Beck MA (2017). Zwiększone ryzyko grypy wśród zaszczepionych dorosłych otyłych . Int. J. Obes . 41, 1324-1330. doi: 10.1038 / ijo.2017.131
Borges MB, Marchevsky RS, Carvalho Pereira R., da Silva Mendes Y., Almeida Mendes LG, Diniz-Mendes L., Cruz MA, Tahmaoui O., Baudart S., Freire M., Homma A., Schneider-Ohrum K ., Vaughn DW, Vanloubbeeck Y., Lorin C., Malice MP, Caride E., Warter L. (2019). Wykrywanie wzmożonej po szczepieniu infekcji wirusem dengi u makaków: ulepszony model do wczesnej oceny szczepionek przeciwko dengie . PLoS Pathog . 15, e1007721. https://doi.org/10.1371/journal.ppat.1007721
Sridhar S., Luedtke A., Langevin E., Zhu M., Bonaparte M., Machabert T., Savarino S., Zambrano B., Moureau A., Khromava A., Moodie Z., Westling T., Mascareñas C ., Frago C., Cortés M., Chansinghakul D., Noriega F., Bouckenooghe A., Chen J., Ng SP, Gilbert PB, Gurunathan S., DiazGranados CA (2018). Wpływ Dengue Serostatus na bezpieczeństwo i skuteczność szczepionki przeciw dengi . N. Engl. J. Med . 379, 327-340. https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1800820
Velot C. (2009). GMO, wszystko jest wyjaśnione . Ed Goutte de Sable. ISBN: 978-2-917904-01-5. https://www.lalibrairie.com/livres/ogm--tout-s-exquête_0- 510835_9782917904015.html? ctx = a0039e99100f1c8ad38a03ba37c5e38d
Latham J. i Steinbrecher R. (2004). Horyzontalny transfer genów wstawek wirusów z roślin GM do wirusów . EcoNexus (dokument techniczny). https://www.econexus.info/publication/gm-gene-flow-b
Lommel SA i Xiong Z. (1991). Rekonstytucja funkcjonalnego wirusa nekrotycznej mozaiki koniczyny czerwonej poprzez odzyskanie przez rekombinację genu przemieszczania komórka do komórki wyrażanego w roślinie transgenicznej . J. Cell. Biochem . 15A, 151. https://gmoresearch.org/gmo_article/reconstitution-of-a-functional-red-clover-necroticmosaic-virus-by-recombinational-rescue-of-the-cell-to-cell-movement-gene- roślina-transgeniczna-z ekspresją /
Gal S., Pisan B., Hohn T., Grimsley N. and Hohn B. (1992). Aginfekcja roślin transgenicznych prowadzi do powstania żywego wirusa mozaiki kalafiora poprzez rekombinację międzycząsteczkową . Virology 187, 525–33. https://doi.org/10.1016/0042-6822(92)90455-X
Wintermantel WM i Schoelz JE (1996). Izolacja rekombinowanych wirusów pomiędzy wirusem mozaiki kalafiora a genem wirusowym w roślinach transgenicznych w warunkach umiarkowanej presji selekcyjnej . Virology 223,156-64. https://doi.org/10.1006/viro.1996.0464
Green AE i Allison RF (1994). Rekombinacja między wirusowym RNA i transkryptami roślin transgenicznych . Science 263, 1423. https://doi.org/10.1126/science.8128222
Frischmuth T. i Stanley J. (1998). Rekombinacja między wirusowym DNA i genem transgenicznego białka płaszcza afrykańskiego geminiwirusa mozaiki manioku . J Gen Virol 79, 1265-71. https://doi.org/10.1099/0022-1317-79-5-1265
Borja M., Rubio T., Scholthof HB i Jackson AO (1999). Przywrócenie wirusa typu dzikiego przez podwójną rekombinację zmutowanego tombuswirusa z transgenem gospodarza . Mol Plant Microbe Interact 12, 153-162. https://doi.org/10.1094/mpmi.1999.12.2.153
Adair T. i Kearney CM (2000). Rekombinacja między transgenem wirusa mozaiki tytoniu o masie 3 kilobas i hologicznym konstruktem wirusowym w przywracaniu genów wirusowych i niewirusowych . Archiwa wirusologii . https://doi.org/10.1007/s007050070062
Varrelmann M., Palkovics L. i Maiss E. (2000). Rekombinacja wirusa ospy śliwy, w której pośredniczy transgeniczny lub roślinny wektor ekspresyjny . Journal of Virology 74, 7462-7469. https://doi.org/10.1128/jvi.74.16.7462-7469.2000
Zespół badawczy ds. Nowatorskiego wirusa grypy A (H1N1) pochodzenia świńskiego. (2009). Pojawienie się nowego wirusa grypy A (H1N1) pochodzenia świńskiego u ludzi . N. Engl. J. Med . 360, 25. https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa0903810
Garten RJ, Davis CT, Russell CA, Shu B., Lindstrom S., Balish A., Sessions WM, Xu X., Skepner E., Deyde V., Okomo-Adhiambo M., Gubareva L., Barnes J., Smith CB, Emery SL, Hillman MJ, Rivailler P., Smagala J., de Graaf M., Burke DF, Fouchier RA, Pappas C., Alpuche-Aranda CM, López-Gatell H., Olivera H., López I. , Myers CA, Faix D., Blair PJ, Yu C., Keene KM, Dotson PD Jr, Boxrud D., Sambol AR, Abid SH, St George K., Bannerman T., Moore AL, Stringer DJ, Blevins P. , DemmlerHarrison GJ, Ginsberg M., Kriner P., Waterman S., Smole S., Guevara HF, Belongia EA, Clark PA, Beatrice ST, Donis R., Katz J., Finelli L., Bridges CB, Shaw M. , Jernigan DB, Uyeki TM, Smith DJ, Klimov AI, Cox NJ (2009).Charakterystyka antygenowa i genetyczna wirusów grypy 2009 A (H1N1) pochodzenia świńskiego, krążących u ludzi . Science . 325, 197-201. https://doi.org/10.1126/science.1176225
Douche-Aourik F., Berlier W., Féasson L., Bourlet T., Harrath R., Omar S., Grattard F., Denis C., Pozzetto B. (2003). Wykrywanie enterowirusa w ludzkich mięśniach szkieletowych u pacjentów z przewlekłą chorobą zapalną mięśni lub fibromialgią i od osób zdrowych . J. Med. Virol . 71, 540-547. https://doi.org/10.1002/jmv.10531
Hamel R., Dejarnac O., Wichit S., Ekchariyawat P., Neyret A., Luplertlop N., PereraLecoin M., Surasombatpattana P., Talignani L., Thomas F., Cao-Lormeau VM, Choumet V., Briant L., Desprès P., Amara A., Yssel H., Missé D. (2015). Biologia zakażenia wirusem Zika w komórkach skóry człowieka . J. Virol . 89, 8880-8896. https://doi.org/10.1128/jvi.00354-15
Ozden S., Huerre M., Riviere JP, Coffey LL, Afonso PV, Mouly V., de Monredon J., Roger JC, El Amrani M., Yvin JL, Jaffar MC, Frenkiel MP, Sourisseau M., Schwartz O. , Butler-Browne G., Desprès P., Gessain A., Ceccaldi PE (2007). Komórki satelitarne ludzkich mięśni jako cele zakażenia wirusem Chikungunya . PLoS One . 2, e57. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0000527
Sourisseau M., Schilte C., Casartelli N., Trouillet C., Guivel-Benhassine F., Rudnicka D., Sol-Foulon N., Le Roux K., Prevost MC, Fsihi H., Frenkiel MP, Blanchet F. , Afonso PV, Ceccaldi PE, Ozden S., Gessain A., Schuffenecker I., Verhasselt B., Zamborlini A., Saïb A., Rey FA, ​​Arenzana-SF, Desprès P., Michault A., Albert ML, Schwartz O. (2007). Charakterystyka ponownego pojawienia się wirusa chikungunya . PLoS Pathog . 3, e89. https://doi.org/10.1371/journal.ppat.0030089
Hacein-Bey-Abina S., Von Kalle C., Schmidt M., McCormack MP, Wulffraat N., Leboulch P., Lim A., Osborne CS, Pawliuk R., Morillon E., Sorensen R., Forster A. , Fraser P., Cohen JI, de Saint Basile G., Alexander I., Wintergerst U., Frebourg T., Aurias A., Stoppa-Lyonnet D., Romana S., Radford-Weiss I., Gross F., Valensi F., Delabesse E., Macintyre E., Sigaux F., Soulier J., Leiva LE, Wissler M., Prinz C., Rabbitts TH, Le Deist F., Fischer A., ​​Cavazzana-Calvo M. (2003 ). Proliferacja klonalnych limfocytów T związana z LMO2 u dwóch pacjentów po terapii genowej SCID-X1 . Science . 302, 415-419. https://doi.org/10.1126/science.1088547
Nowrouzi A., Glimm H., von Kalle C., Schmidt M. (2011). Wektory retrowirusowe: zdarzenia po wejściu na rynek i zmiany genomowe . Wirusy . 3, 429-455. https://doi.org/10.3390/v3050429
Chandler RJ, Sands MS, Venditti CP (2017). Integracja i genotoksyczność rekombinowanego wirusa związanego z adenowirusami: Insights from Animal Models . Hmm. Gene Ther . 28, 314- 322. https://doi.org/10.1089/hum.2017.009
Gil-Farina I., Schmidt M. (2016). Interakcja wektorów i wirusów rodzicielskich z genomem gospodarza . Curr. Opin. Virol . 21, 35-40. https://doi.org/10.1016/j.coviro.2016.07.004
Raper SE, Chirmule N., Lee FS, Wivel NA, Bagg A., Gao GP, Wilson JM, Batshaw ML (2003). Zespół śmiertelnej ogólnoustrojowej odpowiedzi zapalnej u pacjenta z niedoborem transkarbamylazy ornityny po transferze genów adenowirusa . Mol. Miotła. Metab . 80, 148-158. https://doi.org/10.1016/j.ymgme.2003.08.016
Goossens M., Pauwels K., Willemarck N., Breyer D. (2013). Ocena ryzyka środowiskowego badań klinicznych z użyciem zmodyfikowanych wektorów wirusa krowianki Ankara (MVA) . Curr. Gene Ther . 13, 413-420. https://doi.org/10.2174/156652321306140103221941
Brehm M., Samaniego LA, Bonneau RH, DeLuca NA, Tevethia SS (1999). Immunogenność mutantów wirusa opryszczki pospolitej typu 1 zawierających delecje w jednym lub większej liczbie genów alfa: ICP4, ICP27, ICP22 i ICP0 . Wirusologia . 256, 258-269. https://doi.org/10.1006/viro.1999.9653
Ramírez JC, Gherardi MM, Esteban M. (2000). Biologia rekombinowanego wektora atenuowanego zmodyfikowanego wirusa krowianki Ankara u myszy: los wirusa i aktywacja odpowiedzi immunologicznej komórek B i T w porównaniu ze szczepem Western Reserve oraz zalety szczepionki . J. Virol . 74, 923-933. https://doi.org/10.1128/jvi.74.2.923-933.2000
Liu Q., Muruve DA (2003). Molekularne podłoże odpowiedzi zapalnej na wektory adenowirusowe . Gene Ther . 10, 935-940. https://doi.org/10.1038/sj.gt.3302036
Liu Q., Zaiss AK, Colarusso P., Patel K., Haljan G., Wickham TJ, Muruve DA (2003). Rola interakcji kapsyd-śródbłonek we wrodzonej odpowiedzi immunologicznej na wektory adenowirusowe . Hmm. Gene Ther . 14, 627-643. https://doi.org/10.1089/104303403321618146
Sauter SL, Rahman A., Muralidhar G. (2005). Niereplikujące się szczepionki przeciwko AIDS oparte na wektorach wirusowych: wzajemne oddziaływanie wektorów wirusowych i układu odpornościowego . Curr HIV Res . 3, 157-181. https://doi.org/10.2174/1570162053506900
Pinschewer DD (2017). Dostarczanie szczepionek wektorowych: potrzeby medyczne, mechanizmy, zalety i wyzwania . Swiss Med. Wkly . 147, w14465. https://doi.org/10.4414/smw.2017.14465
Strategia HAS-Vaccine przeciwko COVID-19 . https://www.has-sante.fr/upload/docs/application/pdf/2020-07 / note_de_cadrage_strategie_vaccinale_contre_la_covid_19.pdf
Źródło: CRIIGEN
 
   
https://sott.net/fr36431  
   

" Tej nocy przejdę przez Egipt, 
zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej 
od człowieka aż do bydła i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu
Ja, Pan. 13 Krew będzie wam służyła do oznaczenia domów, 
w których będziecie przebywać. Gdy ujrzę krew, przejdę obok 
i nie będzie pośród was plagi niszczycielskiej, gdy będę karał ziemię egipską. 
14 Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym 
i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. 
Po wszystkie pokolenia - na zawsze w tym dniu świętować będziecie "  
   

parchy  wkrótce  będą  mieć  nowe  parchate  święto  
* czipowania *   ?   ...............................................   
telefonem  nie  wystarczy , więc  wcisną  (o; kolejne  
uDoskonalone ;o)  * szczepionki *  żeby  odróżnić  
się  od  wroga  [ wyraźniej  niż  ( np krwią )  drzwi  
zaZnaczone , lub  świecznikami  w  oknach ]  
żeby  ich  * bóg *  rozpoznał  kogo  ma  uKarać  
tym  razem  virusowymi  itp  * plagami *  
 jak  zwykle :  za  gościnność  bez  granic  
islamiści  odwdzięczają  się  podobnie  
( podobna  rasa  szarańczy )  ale  
* uczciwiej *  tzn  otwarcie  itp  
kto  wie  ile  jest  parchów  
np  w  Polsce  ?  gdzie -co  robią ?  
więcej  się  wie  o  mafiach  ,  dlaczego  
oni  muszą  mieć  dostęp  do  wszystkiego  
a  ich  gospodarze  do  nich  nie  mają  
absolutnie  żadnego ?  itd  
ciekawe  jakich  cudów  
( już )  jesteśmy  świadkami  
które  będą  w  torze  zapisane  
na  pamiątkę  święta  czipowania  
   
cytat :  " Tam, gdzie zrobili pustynię, mówią, że dali pokój "  - Tacyt .  
  

From:  Jan  Osikany  
( golden  shower  lover )  
   
>    
> > 
> > Pistargowica, zwykli debile, nocniki, twoi kolesie itp. 
> >  
> 
>  dag...@vp.pl
> 
> No właśnie. 
> Nieważne czy z sensem, 
> czy dotyczy tematu, 
> ważne żeby brzmiało "naukowo".
> Ziemia jest płaska, a rządzą nami jaszczury.
> Pozdrawiam Marcin
> 
   
?   
złodziej  krzyczy  łapać  złodzieja  
u  niemców  zasłużeni  dla  hitlera  
po  wojnie  dalej  oficjalnie  rządzili  
szanowani  do  spokojnej  starości  
w  Polsce  są  teorie  spiskowe , itp  
ale  i  tak  wszyscy  wiedzą  że  
wałęsa  to  nie  " Bolek "   i  
o  czym  rozmawiał  tusk  z  putinem  
w   moskwie  w  2008  i  po  Smoleńsku  
w  Sopocie  i  że  makrela  to  nie  " Erika "  
i  ( oficjalnie )  wysyła  piwo  itp  putinowi  
ale  nikt  nie  wie  że  PiS  nie  targował  się  
nie  wylizuje  rodzyn  z  kacapskiego  rowa  
jak  to  ( chyba  nie  tylko  dla  zysku )  robią  
szwaby  i  ich  ( pożyteczni )  folksdojcze .  
na  razie  PiS  nie  tylko  że  nie  zarobił  
ale  wolał  sTracić  przepłacając  USA  
gaz , sKupując  złom  z  demobilu  i  
utrzymując  bezrobotnych  Rambo  
zamiast  jak  niemiecka  kurwa  
ogłaszać  sankcje  kacapom  
budując  drugi  gazociąg  
chociaż  mają  bliżej  
na  drugim  brzegu  Bałtyku  
na  tą  szwabską  wybiórczą  ślepotę  
nie  ma  lekarstwa  (o; ani  szepionki ;o)  
PS :  ja  nie  uznaję  religii  żadnej  PiS  
itp  partii  politycznych  nie  ma  dziś  
nikogo  niezależnego  od  banków  
ludzie  co  głosowali  -  chcieli  
Prawo  i  Sprawiedliwość  
podobnie  jak  wierzący  
niewolnicy  chcieliby  
( po  śmierci )  do  nieba  
na  wieczne  odpoczywanie  
to  nie  kurwy  niemieckie  
mordujące - rabujące  
słabszych  sąsiadów  
regularnie , nawet , dzieci  
też  w  czasach  pokojowych  
oficjalnie  * dla  dobra  tych  dzieci *  
sprzedawanych  pedałom  znudzonych  
współżyciem  z  chihuahua  itp  * rodzin *  
tego  Oszczany  nie  nazywa  laniem , wody  
robieniem  z  mózgu  ( gdy  mu  chlupie  
szwabski  mocz  w  pustym  łbie  itd )  
Polak  nie  wymaga  od  innych  
żeby  się  zaszczepili  
wszyscy !  
bo  myśli  
że  szczepionka  
powinna  chronić  zaszczepionego  
też  przed  nieszczepionymi  
podobnie  maseczka  
Oszczany  * myśli *  inaczej  
tzn  jak  w  średniowieczu :  
niewierzących  ( w  to  samo  co  on )  
trzeba  wyTępić !  żeby  ich  uRatować  
(o; przed  wiecznym  potępieniem ;o)  
zamiast  pozwolić  im  wymrzeć ?  
nigdy !  Ordnung  muss  sein !  
! Impfstoff  macht  frei !  
itd .  
dla  jednokomórkowców  
tak  bardziej  z  sensem ?  
na  temat ?  
i  już  nie  brzmi  "naukowo"  ?  
dla  płaskoziemców ?  
jaszczurami  zarządzanymi , w  TV  
czytającymi  w  całości  tylko  paski  grozy ?  
...  w  artykule  są  odnośniki , a  na  końcu  do  nich  
są  adresy  oficjalnych   publikacji  naukowych  
(o; ale  to  nie  dowód  dla  jednowymiarowych  ;o)  
  

From: dag...@vp.pl  
   
> 
> Akurat bibliografię sprawdziłem w pierwszej kolejności.. 
> Pozdrawiam Marcin 
> 
   
zawęziłeś  pojęcie  naukowo  
do  brzmienia  " naukowo "  
w  temacie :     
93 proc. treści antyszczepionkowych 
generują boty i rosyjskie trolle  
Jak wynika z raportu  . . .  
Analiza została przeprowadzona 
na zebranych od 2014 do 2017 roku twittach, 
których było blisko 1,8 mln  . . .   
(o; więc  ja  też  sPróbuję ;o)  
93 procent  jakichś  " twittów "  jest  przeciw ?  OK  
zależy  gdzie  American  Journal  of  Public  Health  
przeprowadzał  ten  * sondaż *  na  twitterze  
chyba  się  zbierają - wybierają  ?  
* przyjaciół *  itp  . . .  
dawno  temu  w  Kanadzie  
miałem  kumpla - tubylca - grał  w  jakiejś  kapeli  
zbierał  płyty  i  miał  dyskotekę  mobilną  , później  
dowiedziałem  się  że  ma  stację  radiową  i  
jak  to  zrobił :  najpierw  trzeba  udowodnić  
że  taka  stacja  jest  miastu  potrzebna  więc  
zatrudnił  bardzo  poWażną  firmę  od  sondaży 
której  ( naukowości )  wyników  się  podważa  itp    
 i  dostał  ( tzn  drogo  zapłacił  za )  taki  raport  
z  którego  wynikało  wyraźnie  ( dla  każdego  
nie  tylko  głąba )  że  obywatelom  brakuje  
do  życia  takiego  ( czyli  jego )  stylu  płyt  
kończyliśmy  12 pack  piwa , mruknąłem  
że  zna  się  na  ludziach , mi  odburknął  
że  od  tego  ( tzn  po  to )  jest  ta  firma  
której  nie  byłoby  zbankrutowała  
gdyby  klienci  nie  dostawali  tego  
o  co  im  chodzi  itd . . .  
kiedyś  podobnie  ( tzn  naukowo )  
była  udowodniona  nieszkodliwość  
palenia  papierosów  itp  . . .  więc ?  
ja  nie  mam  czasu  na  * dyskusje *  
o  procentach  ( cukru  w  cukrze  )   
nie  mam  ( też )  zaufania  do  
pracowników  naukowych  
(o; nie  mylić  z  nauką ;o)  
którzy  muszą  spłacać  
swoje  domy  samochody  
trudniej  gdy  się  uGryzie  
karmiącą  dłoń  itp .  ale  
kedyś  zauważyłem  że  
jest  jeszcze  gorzej :  
w  Filharmonii  Wrocławckiej  
podczas  przerw  ( np  na  próbach )  
muzycy  przeżywali  mecze  piłkarskie  
itp  plotki  z  jakiegoś  magla  medialnego  
na  tournee  artystycznych  przy  wódce  
się  załamałem  (o; nagością  króla   
w  tej  orkiestrze  tylko  skrzypce  
miały  dusze ;o)  zdziwiony  
że  po  tylu  latach  
studiów  -  wyrzeczeń  
nie  została  nawet  namiastka  
miłości  do  ( żadnej )  muzyki   
trudno  to  nazwać  pustką  
to  były  sztuki  mięsa .  
muszą  ci  wystarczyć  
te  chaotyczne  skróty  
( myślowe )  zwykle  
po  przeczytaniu  kilku  zdań  
wskakuje  mi  jezyk  polski  ale  
nie  przestaję  myśleć  po  japońsku  
a  tu  ( dookoła )  hiszpańska  impreza  
której  jest  niemożliwe  tylko  kibicować  
szykujemy  się  na  * wakacje *  wyślę  to  
i  nie  wiem , kiedy  będę  miał  okazję  
tu  zerknąć , wiem  o  co  ci  chodziło  
i  nie  szkodzi  że  bez  wzajemności  
Szczęśliwego  Nowego  Roku  itp .