Chwile

Thread View: pl.hum.poezja

1 messages

[T] Back to Threads [V] Tree View [G] Group Articles

1 total messages Started by Dawid Boryn Mon, 19 Jan 1998 21:04

#246

Author: Dawid Boryn
Date: Mon, 19 Jan 1998 21:04

28 lines
1064 bytes

----
Chwile wzburzonego ognia
jak spienione fale oceanu
roztrzaskuja skaly spokoju.
Juz wszystko plonie.
Czerwone rumaki
z tajemnicy poczete
z glebi wynużając się drapieżnie
walcza z wilgotnoscia ofiar.
Teraz ogien spala ogien.
Wijac sie u stop 
w czerwonosc opada 
budzac rytm,
gubiac nasycenie krwiozerczych jezorow.
Bez poczatku i konca
wstepuje do piekiel goracych,
dotykajac dna.
A potem wznosi sie,
narasta w potedze
krzyk ! i cisza...
I tylko uspakajajacy zapach wilgotnosci
tej, ktora splonela wraz ze mna.

I co o tym myslicie?

Pozdrawiam,
DawiD

Thread Navigation

This is a paginated view of messages in the thread with full content displayed inline.

Messages are displayed in chronological order, with the original post highlighted in green.

Use pagination controls to navigate through all messages in large threads.

Back to All Threads