🚀 go-pugleaf

 "Henryk Kostjuk"napisał:
[...]
> Tak przez caly tekst. Opisuj rzeczy, trzymaj sie tego zdanie po zdanie,
> nie mieszaj opisu z komentarzem.

Postaram się zastosować, choćby eksperymentalnie, do Twojej rady. Na razie
zajęta jestem inna prozą, zarówno stylistycznie, jak i gatunkowo, ale jak
tylko się z s-f uporam, to powrócę do tych miniatur i na pewno będę je
poprawiać, bo istotnie w miarę upływu czasu dostrzegam coraz więcej
potknięć.

>
> Refleksyjny tekst wymaga konkretow, inaczej bedzie zbiorem pytan i uwag.

Prawda. Niby to sie wie, ale ta świadomość zatraca się podczas pisania :)

> Na koncu sami musimy wiedziec, dlaczego Ester nie patrzy w lustro. Moze
> dlatego, ze odbija sie jej obraz o oczach mezczyzny, tego starzejacego
> sie safanduly z kanapy, i wobec tego lustra sa tylko powierzchniami.

Obawiam się, że nieopatrznie te dwa różne znaczeniowo lustra (z początku
tekstu i z końca) są łączone w jedno. Lustra są dwa,  jedno to realne,
pomijane, właściwie użyte tylko dla usprawiedliwienia zaawansowania związku,
wieku itp, drugie to już symbolizm, zatracanie granic pomiędzy urojeniami a
rzeczywistością, wstępne stadium schizofrenii, może jakiejś unikalnej, bo
tworzącej wizje nas samych widzianych z perspektywy biernego obserwatora.
Jakoś tak to miało być. Zdaję sobie sprawę, że ten pomysł jeszcze się we
mnie nie skrystalizował z najmniejszymi detalami i może dlatego mgliście go
przedstawiłam w tej miniaturze, bylo to pisanie bardziej intuicyjne, niż
rozplanowane koncepcyjnie.
Jak zapowiedziałam - wrócę do tekstów, nawet muszę, bo dostałam rubryke na
te miniatury w pisemku literackim, "ulica" już wydrukowana w grudniowym
numerze :))

>
> Powodzenia.

Dziękuję, jeszcze jakby mi tak ktoś trochę czasu zorganizował magicznym
życzeniem, albo sen odjął ze sfery konieczności, to byłabym w pełni
gotowości na kreatywność w Nowym Roku. Przy okazji - wszystkim, którzy tu
zajrzeli, życzę wspaniałego Roku 2003, oby nakład pracy, włożony w kierunek
Waszego życia przełożył się na rewelacyjne efekty:)
Krystyna