🚀 go-pugleaf

Witaj bogdanie,

> Pewnego dnia znany norweski naukowiec, fizyk i filozof,
> Olaf Soerger, odkrył Prawdę. Oczywiście, że nie był
> pierwszy, ani jedyny. Przed nim było tysiące, jeśli nie
> miliony osób, które już tego dokonały, ale żadna z nich
> nie potrafiła jej udowodnić.

Tu właściwie zapytam - _było_ tysiące osób, czy "były", czy obie poprawne,
jak to jest....? Nie wiem, a się czepiam, niedobrze, niedobrze...

> Olaf Soerger natomiast, po
> jednej nieprzespanej nocy, był w stanie zaprezentować
> Prawdę czarno na białym, w znakach i liczbach. Cały dowód
> zapisany był na zaledwie dwóch kartkach, z czego pierwsza
> była stroną tytułową.
> "Prawda jest prosta" - te słowa wypowiedział Olaf Soerger
> wręczając swoją pracę komisii przy Królewskim Uniwerytecie
> w Oslo, kwitując zmieszane miny szanownych członków
> życzliwym uśmiechem.

Tu nie musiałabym, ale...
Jak sądzisz, gdyby tak ostatnie zdanie podzielić? Bo wychodzi, że Olaf
równocześnie: wręczył pracę, wypowiedział słowa, skwitował uśmiechem. Może
"I skwitował zmieszane miny...".
Dobra, to szczegół. Ale jeśli już zauważyłam, to nie mogłam się oprzeć... ;)

A teraz cała Prawda (która jest prosta):
świetne!!!
:))

pozdrawiam
drt