🚀 go-pugleaf

Mon, 12 Jan 2004 14:03:05 +0100, na pl.hum.pisarstwo, *xqmatic* napisał:

> hmmm "tonie w formie" mówi mi niewiele :-) Sam stosujesz zawiłe środki
> wyrazu :-))

No, przecież wiesz, o co mi chodzi:))) Przerost formy nad treścią. Tam jest
treść, to pewne, ale ona tonie w zbyt dużej ilości tekstu.

> A na serio: jak oceniłbyś zatem owo "tonięcie w formie" jako świadomy
> zabieg, nie bójmy się tego słowa, artystczny?
> 
Miar tu żadnych nie ma, więc powiem o moich odczuciach. Są autorzy, którzy
potrafią nadać prostej treści ciekawa formę; jakis czas temu czytałem
opowiadania E.A. Poe, niektóre z nich były tłumaczone (na co na początku
nie zwróciłem uwagi) przez Leśmiana, inne przez Wyrzykowskiego. Leśmian
tłumaczył klarownie i czytelnie, natomiast Wyrzykowski - bosz, co on
wyprawiał! Straszne zawilce jakieś, łamańce, środki wyrazu itd. Z początku
mi to nie pasowało, ale potem okazało się to świetne i prawie przestała
mnie obchodzić fabuła, bawiłem się wyrzykowskimi dziwactwami. 
Inny ktoś, którego bardzo lubię za formę, to Pilch. Nie czytam jego
wszystkich książek (nie zdzierżyłbym na dłuższą metę), ale uwielbiam
felietony. Wydziwia tam niemożebnie, krąży i cudaczy i nie obchodzi mnie
zbytnio, o czym pisze. Ma swój styl, nadużywa zdań złożonych, oddziela je
przecinkami, ale robi to po mistrzowsku. No i zawsze potrafi (jak chce)
wyrazic się dosadnie i lapidarnie, czasem wulgarnie. Jakis czas temu użył
sowa "jebać", co niektórzy czytelnicy strasznie go za to zjebali, bo
widzieli słowo, nie widzieli kontekstu. Ale Pilch jest ceniony nie za
bestsellery, ale własnie za literackość swoich krótkich form.

Na drugim biegunie jest Hemingway, u niego się dzieje, i z tego prostego
dziania się robi się całość. Pewnie wzięło się to u niego stąd, że płacili
mu dolara za słowo korespondencji z wojny domowej w Hiszpanii i starał się,
aby to słowo było istotne. Od niego mozna sie uczyć reportażu.

Jeśli miałbym wybierać między jednym biegunem a drugim, wybrałbym
Hemingwaya i nie mam na to szczególnego uzasadnienia. Może tylko tyle, że
aby czytać dla formy, ta forma rzeczywiście musi być mistrzowska, nienudna
(to najtrudnijesze), nie jakaś kwiecista itd., nie żadne tam "łaskoczące
serce refleksy morskich fal przeplatające się z ostatnimi promieniami
zachodzącego życiodajnego słońca w ciepłych poruszeniach przedwieczornego
wiatru szemrzącego we włosach kochanków", tylko niebanalna. 

Oceniłem Twój tekst ze swojego punktu widzenia, ktoś inny może miec inne
zdanie, a Ty decydujesz, kto ma rację. Staraj się tak zdecydować, aby jak
najwięcej osób chciało czytać:)))

-- 
Pozdrawiam,
Andrzej
Nie chciejcie uprawiać sztuki - chciejcie opowiedzieć historię. 
Na tym polega sztuka. (Jerzy Pilch)