🚀 go-pugleaf

Maciej Ślużyński schrieb:
> 
> Z cyklu: Mój przyjaciel Grześ
> WYNALAZEK
> 
>  Mój przyjaciel Grześ siedział w kawiarni przy swoim ulubionym stoliku i
> wpatrywał się w blat. Przysiadłem się do niego, ale nawet na mnie nie
> spojrzał.
>  - Jak tam? - spytałem bez przesadnego zainteresowania.
>  Wzruszył ramionami.
>  - Masz jakiś kłopot? - moje pytanie znowu zawisło w próżni. Tym razem nawet
> nie wzruszył ramionami.
>  - No, stary, co się z tobą dzieje?! - zdenerwowałem się nieco.
>  Spojrzał na mnie tępo.
>  - Wynalazek - powiedział przez nos.
>  - Jaki? - spytałem.
>  - Mój - mruknął ponuro.
>  - Nie działa? - przeszedłem do konkretów.
>  - Działa.
>  - To w czym problem?
>  - Nie zawsze.
>  - Co "nie zawsze"?
>  - Działa. Nie zawsze. Czasami działa, czasami nie.
>  - Aha - powiedziałem domyślnie. - A co to za wynalazek?
>  - Zegar - odpowiedział Grześ krótko i zwięźle.
>  - Normalny zegar? - poczułem się nieco rozczarowany.
>  - Niezupełnie normalny.
>  - No więc jaki?
>  - Bardzo nietypowy. W zasadzie elektryczny. Mechanizm ma niezbyt
> skomplikowany. A co najważniejsze - głośno podaje godzinę. Zazwyczaj męskim
> głosem.
>  - Jak to możliwe? - spytałem naprawdę zaciekawiony.
>  - Nie wiem - Grześ wzruszył ramionami. - Aha - dodał po chwili - czasami
> podaje godzinę przez telefon.
>  - Przez telefon?
>  - Tak. Dzwoni i mówi.
>  - Genialne - wyszeptałem z nabożną czcią.
>  Grześ uśmiechnął się ponuro. Był to bardzo przykry uśmiech.
>  - I co z tego? - spytał.
>  Milczałem, czekając na dalszy ciąg. Dalszy ciąg nastąpił.
>  - Po pierwsze - Grześ odgiął jeden palec - nie zawsze podaje czas
> dokładnie. Czasami tylko w przybliżeniu. Po drugie - odgiął drugi palec -
> mam problemy z regulacją głośności. Zupełnie nie wiem, jak to się robi. I po
> trzecie - odgiął trzeci palec - w zasadzie działa tylko w nocy. Może to
> wpływ wybuchów na Słońcu?

wybuchy na słońcu bym wyrzucił


> - zasępił się wyraźnie.
>  Taktownie milczałem. Grześ też, chociaż mniej taktownie niż ja.

i tutaj też niezgrabnie

> Posiedzieliśmy parę chwil w milczeniu. Wreszcie Grześ wstał.
>  - Idziesz już? - spytałem zupełnie bez sensu.
>  - Muszę go zdemontować - odpowiedział i ruszył do drzwi.
>  - Hej, Grzesiu! - zawołałem za nim. - Czy mogę go obejrzeć?
>  Odwrócił się powoli.
>  - Jasne - powiedział. Więc ruszyłem za nim.
>  Całą drogę do jego mieszkania przebyliśmy w głębokiej ciszy. Winda na
> szczęście działała i po paru chwilach byliśmy już w mieszkaniu na dziewiątym

to tutaj poniżej wg mnie zbyteczne

> piętrze jednego z wieżowców na nowym osiedlu. 

> Od razu wprowadził mnie do
> małego pokoju, w którym stał ów cud techniki dwudziestego pierwszego wieku.
>  Jak na cud wyglądało toto dość, powiedziałbym, przeciętnie. Ot, silnik od
> pralki, na którego osi zainstalowany był jakiś sprytny mechanizm z
> przekładnią i dwoma młotkami. Wszystko to tkwiło w starym cebrze.
>  - Jak to działa? - zapytałem podejrzliwie, bo urządzenie swoim wyglądem
> przypominało wszystko, tylko nie zegar. Grześ uśmiechnął się pod nosem i
> włączył całe urządzenie do prądu.
>  Młotki zaczęły walić o ścianki cebra, a straszliwe dudnienie słychać było
> chyba na całym osiedlu. Jak oparzony dopadłem do przewodu i wyszarpnąłem
> wtyczkę z gniazdka.
>  - Czyś ty oszalał, Grzesiu?! - syknąłem ze złością. - Wiesz, która jest
> godzina?!
>  I w tym momencie zegar... zadziałał. Usłyszałem walenie w ścianę, a po
> chwili zrozpaczony męski głos zawył:
>  - Panie, jest wpół do trzeciej w nocy!!!
>  Grześ spojrzał na zegarek i westchnął.
>  - No, sam widzisz... Spieszy się o pięć minut - powiedział i zaczął
> demontować.
> 
> --
> Pozdrawiam serdecznie
> Maciej Ślużyński
> www.bookcrossing.pl
> Uwolnij swoje książki!


Baaardzo!!! się podobało :)

pozdrawiam

bogdan.p