🚀 go-pugleaf

Po drugim akapicie ("Dzień zaczął się pogodnie, (...) jakie przyszło mi do
głowy.") przyszło mi do głowy: ach, jak ślicznie...

"Ponieważ miałem wyjątkowo dobry humor, spytałem w czym mogę jej pomóc." A
nie mogłeś powiedzieć zamiast opowiadać, że powiedziałeś?

Dlaczego wnuczka nie znała drogi do chałupy swojego dziadka?

"(...) cóż, niektórzy rodzą się z dostojnym wyglądem, a inni nie. Moja
tragedia polegała na tym, że należałem zdecydowanie do tej drugiej
kategorii." Fajna autoironia, dystans.

"Rzuciłem czar, który pokazywał ślady jeża." Czytałeś H. Pottera? Tam to są
dopiero czary, a nie rzuciłem czar taki czy owaki:)))

"W ich świetle widać było, że mury, które omyłkowo wzięliśmy za smoliście
czarne, są śnieżno białe." Ciekawa sprawa.

"Rzeczywiście wyraźnie drżała. A ja byłem zbyt pochłonięty analizą
niezwykłego zamku, by zwrócić na to uwagę." To zwróciłeś, czy nie
zwróciłeś? Jak nie zwróciłeś, to skąd wiesz?

"(...) cztery razy był detronizowany przez wredną opozycję, ale za każdym
razem zdobywał tron na nowo." Jakoś aluzyjnie zabrzmiało:)))

"Mi to już niewiele pomoże... " Ci nie pomoże? No, ja Tobie powiem, że
dawaj łapy, linijka pójdzie w ruch:)))

Jest dużo nieefektownych kawałków aspirujących to efektowności. Oto jeden z
nich:
"- Kto tam? - zaspany, kobiecy głos sugerował, że jego właścicielka nie
została uszczęśliwiona obudzeniem w środku nocy. Wcale się jej nie
dziwiłem."
A tu mam jeszcze jeden:
"- Ani mi się waż - jej syk był odpowiedzią na moje ziewnięcie."
A rozważ coś takiego:
"Ziewnąłem.
- Ani mi się waż! - syknęła."

"- Powiedz mi Kris, gdzie zginął ci ten jeż. 
     Kris lekko posmutniała na wspomnienie zaginionego jeża."
Po co powtarzasz, że jeża, skoro już wiadomo, że nie bawołu?

"(...) dźwięk, który wydaje szkło, kiedy przejechać po nim paznokciami."
Spróbowałem i cisza. Coś nie tak z moimi paznokciami?

"Pamiętajcie, by nigdy w takich sprawach nie słuchać małych dziewczynek,
które zgubiły coś dla nich cennego." Raz jak jedna dziewczynka zgubiła coś
dla niej cennego, to musiałem odkupić. Ale ona nie była taka znowu mała.

"Zaczęło się ściemniać, więc już chciałem stanowczo sprzeciwić się dalszemu
marszowi w głąb lasu."
Qrde, dlaczego tak drętwo ściemniasz? Idziesz z małą dziewczynką, więc nie
sprzeciwiaj się dalszemu marszowi, tylko powiedz: wracamy, mała gówniaro,
bo powiem dziadkowi (lub odrobinę łagodniej, bo jej dziadek to Twój szef).

Kilka sformułowań, których nie używaj nigdzie poza lekcjami jęz. polskiego
(bez obrazy):
całunem ciemności
mały rogal księżyca
złote promienie porannego 
szemrzący strumyk 
chłodnej, orzeźwiającej wodzie

1. Borostwory, lewy i mastikory odrzucają mnie, ale należy to do gatunku, a
tekst coś w sobie ma, więc przeboleję:))) Z tym, że nie nadymaj się,
Sapkowi póki co nie zagrażasz:)))
2. Takie fajne i pogodne, ale jednocześnie strasznie banalne.
3.  Być może mogłaby to byc bajka dla dzieci, tylko trzeba przejrzeć pod
kątem puszczalskich córek młymarzy etc.
4. Są jakies proszki, jakieś wyładowania magiczne, ale nie czuję tego.

Skończyłem czytać na słowach: "ciąg dalszy na następnej stronie". Ten Twój
bohater zrobił się taki śpiący, że i mnie się udzieliło. I nad tym  głównie
powinieneś popracować.
-- 
Pozdrawiam,
Andrzej
Nie chciejcie uprawiać sztuki - chciejcie opowiedzieć historię. 
Na tym polega sztuka. (Jerzy Pilch)