🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Maciej Ślużyński"

> Stwierdzenie, że pisanie to nie jest sztuka, ale sprzedawanie - to dopiero
> wyczyn. Bo to dowodzi zdecydowanego przerostu marketingu nad produktem, a
w
> każdym razie - takiemu Twojemu o tym wyobrażniu...

Wyrobiłeś sobie Waść o mnie błednie mniemanie zatem. Ręce mnie opadywują,
kiedy Cię czytam... Sam nazwałeś właśnie utwór literacki (pisany) produktem,
więc dopuszczasz do świadomości, że literatura (w jakiejkolwiek postaci)
może być i jest przedmiotem zbywalnym. Ponadto jakbyś nie zauważył, że prasa
i inne wydawnictwa (również reklamy, scenariusze filmowe, itp) pełne są
tekstów żenująco słabych, pisanych przez byle kmiotów, którzy jednak
znaleźli na swoje wypociny chętnego. I w tym kontekście umiejętność
sprzedania takiego chłamu uważam za wyczyn. Tym bardziej, że nawet teksty
dobre (za które chcę uważać swoje własne "produkcje"), jak sam twierdzisz we
wcześniejszych wypowiedziach, mają trudności ze zbytem, jeżeli nie pochodzą
spod pióra kogoś sławnego, lub "zaprzyjaźnionego". I w tej sytuacji
"marketing" czyli stosunek kupującego do sprzedającego, stoi rzeczywiście
ponad samym produktem.
   Nie postulowałem pisania byle jak i byle czego, aby tylko był na to zbyt.
Opisałem tylko rzeczywistość. Byc może uraziłem Twoje poczucie smaku, lecz
to Twój problem i nie poczuwam się do winy.


> > > I mam jeszcze jedno pytanie - czy Ty aby jesteś... pełnoletni?
> >
> > Bardzo.
>
> A jak bardzo? Bo, wybacz szczerość, ale piszesz jak siedemnastolatek,
który
> postanowił, że zostanie pisarzem i nie przyjmie Nobla, bo nie założy
> garnituru :-)))

eeee... teraz to ty przesadzasz. Nieadekwatne porównanie :-)
Wyjaśnie Ci jak się zachowuję:
zachowuję się właściwie dla sytuacji człowieka, który sfrustrowany jest na
myśl, że być może jego determinacja przegra z realiami. Może rzeczywiście
się uparłem, ale moje dążenie ma mocne podstawy i motywacje. I wbrew pozorom
wcale nie materialne... nie musisz wierzyć.



> > Byłbym wdzięczny za jakiś szerszy komentarz do Twoich dyskwalifikujących
> > mnie (cokolwiek by to nie oznaczało) deklaracji. Przyznam żem trochę z
> nerw
> > wyszedł...
>
> No. To się powoli przyzwyczajaj.

w życiu!
nie jestem w stanie przyzwyczaić się (nawet powoli) do imputowania mi obcych
mi poglądów i zachowań.

pozdawiam mimo wszystko :-)

E.Tumski