🚀 go-pugleaf

"Cholera, znowu złamałam paznokieć", wyjąkała Marta już po wszystkim.
"Pokaż. Rzeczywiście. Musisz być uważniejsza", odrzekł Jan. 
"To przez ciebie, i te twoje plecy", uderzyła go w pierś. 
"Mówiłem przecież, żebyś ich tam nie wbijała. Wiesz dobrze, że 
możesz się skaleczyć."
"Ach, Janie, ty wciąż nic nie rozumiesz", Marta spojrzała z lekkim 
współczuciem na Jana, uniwersalnego robota domowego. Był przystojny 
i silny, i miał bardzo gładką skórę, tylko że pod nią... był jakby 
z jakiegoś metalu albo czegoś.. wcale nie chciała wiedzieć. 
"Powiedz mi", zapytała nagle, "Czy chciałbyś odczuwać jak człowiek?"
Jan zastanowił się przez dłuższą chwilę, nawet bardzo długą chwilę, 
nawet zadziwiająco długą jak na Jana.
"No dobrze, to zapytam inaczej", dodała zniecierpliwiona Marta, 
"Powiedz mi, czym  chciałbyś być, gdybyś miał wolny wybór?"
"Helikopterem", odrzekł Jan bez wachania. 

bogdan.p