🚀 go-pugleaf

To mój pierwszy tekst zamieszczony publicznie... Chętnie poznam Wasze opinie... 








?Jestem we własnej kuchni, która teraz wydaje mi się zupełnie innym miejscem. Przede 
wszystkim jest znacznie mniejsza, taka ciemna, obca.


Delikatny promień świecy ogrzewa nieśmiało to mroczne dzisiaj miejsce. Magicznego 
charakteru nadaje jej również przepiękny, papierosowy dym, który wypełnia ten pokój 
niczym wilgotna mgiełka. Nie jest duszno... Czuję wibracje świeżego powietrza, które 
wdziera się tutaj przez nieszczelne korytarze będące teraz Bramą Niebios. Czy to sen?


Jestem daleko, płynę... i powracam w mgnieniu oka. Moją duchową podróż przerywa 
chaotyczne bębnienie nieustającego deszczu...


To wyjątkowo dziwne uczucie. Słyszę bowiem mowę otaczających mnie mebli, fabrycznych 
przedmiotów, których głosy przeplatają się z niemym gwarem ulicy, podmuchem wiatru, 
odgłosem powstającym przy odbijaniu się nieświadomych kropelek deszczu..


Bo przecież, czy one wiedzą? Czy mają świadomość celu ich swobodnego, beztroskiego 
spadania..?


To takie cudowne, życie jest cudowne.. i takie wieczory, które pomagają, choć na chwilę, 
ukoić zmysły od tak potężnej tęsknoty.


.. I deszcz, niezastąpiony przyjaciel burzliwych nocy...






-- 
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/