🚀 go-pugleaf

Użytkownik "fafek" <fafek@MAUPAfafek.eu.org> napisał w wiadomości
news:btc136$5c4$1@inews.gazeta.pl...
>
> Pozwolę sobie poddać ocenie kolejną moją próbę twórczości, mam nadzieję,
> że nikt z tego powodu nie dostanie niestrawności :)
>
>
http://fafek.eu.org/?strona=100&action=czytaj&nbook=1&styl=niebieski&sub=pisarstwo
>
zdążył się nawet przykryć.[dziwne przejście, pogubione czasy]
      Śniło mu się, że leży na środku lasu. Nie może się podnieść, potem
spostrzega, że jest przywiązany. Próbuje się wyszarpnąć, ale pęty go trzymające
zniewalają go coraz bardziej. W końcu nie jest w stanie nawet drgąć. Poddaje
się, a wtedy okrywa go jakiś cień, nic nie widzi. [gubisz się w czasach -
przeszły, teraźniejszy, przeszły-tutaj ciąg dalszy snu, więc IMO powinien być
dalej teraźniejszy]Poczuł dreszcz, przeszywające zimno...
      W tej samej chwili obudził się. Nie było to zwykłe, powolne budzenie się;

Usłyszał skrzypienie podłogi w sąsiednim pokoju. Potem dostrzegł nikłe światło
zapalanego kaganka. Wpatrywał się w nie. Zasnął.[poszarpane zdania stosuj, gdy
opisujesz szybką akcję. scena zasypiania, IMO do zbyt dynamicznych nie należy]

To Gruni, stwierdził, że Ian się wyspał i pora go obudzić.[przecinki?]

gdyby nie niski, pulchny, piegowaty i rozczochrany chłopiec - kolega Iana.
Przykleił twarz do okna i pukał.
[imo trochę zbyt dużo przymiotników na raz, a poza tym przez okno chyba nie
widać zbytnio wzrostu. może jakoś "przykleił pulchną, piegowatą twarz do okna";
z tym "pukał" też jakoś dziwnie]

zabrał swetr z podłogi i otworzył mu. [co mu otworzył? oczy? skrzynię stojącą w
kącie? brzuch, aż flaki wypłynęły na podłogę?]

powietrza w płuca i zaczął krzyczeć:
      - MAAAA-MOOO!
[mamę wilcy zjedli? wcześniej Grun usłyzsał skrzypienie podłogi w sąsiedniej
izbie]

Gruni zauważył grupę wędrowców jadących na koniach. Było ich około dwudziestu.

[wcześneij było, że już przyszli, a teraz czekali już pół godziny na ich
przyjazd-mam jakieś przepięcia, może dalej się wyjaśni]

krzyczał do swoich ludzi wysoki, łysy mężczyzna w czerwonym płaszczu ze złotym
gryfem.
[gryf, rozumiem, był na plecach? to, że się odwrócił, jest domyślne, ok, ale
wolałbym żeby "odwrócił się do swoich ludzi i zawołał" albo tak jakoś]

- Jak mam przestać? Zgubiłem Gruniego! Matka mnie zabije!
      - Mógł za nami nie iść! My go wcale nie chcieliśmy.
      - Ale poszedł!
      - To trzeba było zawrócić, tam, na rzece.
      - Chyba ci odbiło!
      - No widzisz? To w czym problem.
      - W tym, co ja powiem matce!
[może troszkę ktoś się naburmuszył, albo co]

Przed nimi droga ostro zakręcała, by [dalej?] poprowadzić prosto do miasta.

- Cicho! - wtrącił w pół słowa Ian. - Słyszysz?
      Szli wzdłuż rzeki, po lewej stronie, kilka kroków [wiem, szli, to oni, ale
kto? konni? chłopcy? jakiś dziwny przeskok]

- To konie! - stłumił krzyk Kvion. - Myślisz, że tamci przejechali przez miasto
i teraz będą nas szukać?
[nie rozumiem topografii okolicy-okrążyli miasto, wjechali do niego z drugiej
strony, przejechali je w poprzek i wyjechali prosto na nich, po drodze jeszcze
zahaczając o kawał traktu?]

Nie zatrzymał się. Cichy świst. Krzyk. Ian obserwował wszystko [no, szybka
akcja, pourywane zdania-tutaj to zrozumiałe. zabrakło mi tylko odgłosu
padającego ciała]

- Ian nie czekał dłużej. Ruszył jak strzała, [po co myślnik?]

To tylko go popędziło.[trochę dziwne IMO]

Skręcił, obliczył sobie wszystko tak, żeby okrążyć całe miasto i wyjść z lasu
możliwie jak najbliżej swojego domu.[wiocha nie miasto, 3 domy na krzyż i obórka
za stodołą]

i skręcił za najbliższy dom.[już był w swojej wsi czy jeszcze w mieście?]

i to na tyle. ćwicz, zapowiada się interesująco

-- 
Kot
rumata@poczta.onet.pl

Hiroshima 1945, Czernobyl 1986, Windows 2000